Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

Αμα έχεις βύσμα τον Υψιστο

«Να πιάσει Θεέ μου μια βροχή, μια καταιγίδα, να λέω φταίει η βροχή που δεν σε είδα!»
Πασχάλης Τερζής
«Να 'χε τηλέφωνο ο Θεός να του τηλεφωνήσω, και να του πω να σ' έφερνε σε μένα πάλι πίσω».
Σταμάτης Γονίδης
«Μίλησα ακόμα και με τον Θεό! Δεν μπορεί να γίνει τίποτα καλύτερο!»
Αντώνης Σαμαράς
Δεν ξέρω γιατί κάποιοι από σας αρχίσατε τη μίρλα.Εγώ πάντως, μετά από αυτή τη δήλωση του Πρωθυπουργού, αισθάνθηκα δικαιωμένη. Κατάλαβα πως όταν, προεκλογικά, μιλούσε για διαπραγμάτευση, εννοούσε διαπραγμάτευση, όχι αστεία. Στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο. Εγραψε στα παλιά του τα παπούτσια Τόμσεν, Λαγκάρντ κι ευρωπαίους ηγέτες. Πήγε Θεό κατευθείαν. Υψωσε τη φωνή, είπε «δεν είναι κράτος αυτό, ποιος είναι ο υπεύθυνος εδώ μέσα, φώναξε μου, παιδί μου, τον διευθυντή σου!».
Και του φωνάξαν τον διευθυντή τους!
Ετσι μπράβο, σταράτες κουβέντες. Γιατί με το σπασμένο τηλέφωνο, άκρη δε βρίσκεις. Τώρα μάλιστα θα κλείσει ένα ραντεβού για τον Βενιζέλο με τον Αϊ-Γιάννη τον Ρώσο, ενώ ο Κουβέλης θα συναντηθεί με την Αγία Ειρήνη τη Χρυσοβαλάντω. Νοικοκυρεμένες δουλειές.
Κάποιοι από σας στριντζώνετε. Δυσπιστείτε ότι έγινε η συνάντηση Θεού - Σαμαρά. Δηλαδή, ντε και καλά να τον δείτε με τα ίδια σας τα μάτια να κάνει αλπινισμό στο όρος Σινά για να τον πιστέψετε;
Συγγνώμη, αλλά τον Μωυσή δεν είδα να τον αμφισβητεί κανείς σας. Θα μου πεις, αυτός κατέβηκε το βουνό ζαλωμένος με τις πλάκες τις πέτρινες τις ασήκωτες - κι ήταν και χούφταλο. Ε, αυτό, όσο να πεις, αποτελεί μια απόδειξη. Scripta manent.
Ενώ ο δικός μας δεν είχε κάτι.Ενα μέιλ, ένα γράμμα, μια κάρτα με καρδούλες, μια κούπα του καφέ με στάμπα, ένα SMS, ένα ιδιόχειρο σημείωμα, κάτι βρε αδελφέ που να γράφει «Διαπραγμάτευση τέλος, υπογραφή Θεός!».
Το προφορικό, το σού 'πα - μού 'πες, αν θέλουμε το πιστεύουμε. «Μίλησα με τον Θεό τον ίδιο» λέει ο Σαμαράς. Ωραία κι εγώ μπορώ να σου πω «Μίλησα με τον Μάρκο Σεφερλή», θα με πιστέψεις; Δεν πρέπει κάπως να το αποδείξω;
Επίσης, δεν έχουμε καταλάβει αν η συνάντηση ήταν για μια φορά ή αν θα καθιερώσουνε ζουρ φιξ. Δεν μας το διευκρίνισε ο Πρωθυπουργός: Οσο Τον είδε τον Κύριο Τον είδε κι έξω απ' την πόρτα; Ή θα συναντιούνται, πι χι, κάθε Τρίτη - Πέμπτη - Σάββατο; Σαν ραντεβού για πιλάτες ένα πράμα;
Διότι αν ισχύει το δεύτερο σενάριο, όσο να πεις, θα αποκτήσουν και μιαν άλλη άνεση, μιαν άλλη οικειότητα. Μετά από 3, 5, 10 συνεδρίες, γνωρίζεσαι καλύτερα, λύνεις τη γραβάτα, κάθεσαι πιο χαλαρά, κόβεις τον πληθυντικό λες κι ένα «Υψιστε, με όλο το θάρρος, πάρ' το αλλιώς γιατί βρίσκεις».
Βέβαια, για να συναντιούνται, πρέπει πρώτα να λυθεί το ζήτημα της μετακίνησης. Γιατί αν θυμάμαι καλά, στην πορεία του Μωυσή και του περιούσιου λαού άνοιξαν τα νερά της Ερυθράς Θάλασσας για να περάσει το τσούρμο. Εμείς τώρα που τα ιδιωτικοποιήσαμε τα νερά, πόσο θα μας κοστίσει να ανοίξουν στα δύο; Πόσο θα πάνε τα διόδια; Αυτό το πηγαινέλα πόσο θα το χρεωθούμε;
Πάντως, το γεγονός είναι ένα: το τζάμπα νερό, ξέχνα το. Οποιος ήπιε, ήπιε, οι υπόλοιποι θα κορακιάσουμε. Το μαρτύριο της σταγόνας στο πετσί μας θα το ζήσουμε. Η φράση «τι πίνεις και δε μας δίνεις» καταργείται με ΦΕΚ.
Μπάνιο κάθε τρίτο Σάββατο, το δε καζανάκι δεν το τραβάμε όποτε μας κατέβει. Μια φορά την ημέρα ΤΟ ΠΟΛΥ - κι αυτό άμα περιμένουμε κόσμο.
Κι όταν το τραβάμε, δεν το περνάμε ντούκου. Ανοίγουμε το παράθυρο του μπάνιου τέντα, να ακούσει η γειτονιά το φρουστ φρουστ γκλόιν και να σκάσει απ' τη ζήλεια της! Ετσι θα αποτιμάται πλέον ο πολίτης: Οποιος τραβάει καζανάκι είναι από ένα επίπεδο και πάνω!
Σε γενικές γραμμές, η φράση «ο Θεός να βάλει το χέρι Του» αποκτά πλέον μια κυριολεκτική έννοια. Δεν ξέρουμε βέβαια για πόσο καιρό ακόμα. Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να μας σκυλοβαρεθεί ο Υψιστος. Να μας βάλει στην αναμονή. Να τον παίρνουμε στο πενταψήφιο και να ακούμε:
«Για διαπραγμάτευση πατήστε το 1. Για ιδιωτικοποιήσεις πατήστε το 2. Για περικοπές μισθών πατήστε το 3. Για ενοποιήσεις Ταμείων πατήστε το 4. Για ποσοστά ανεργίας πατήστε το 5. Για αγγλικά πατήστε το 6. Διαφορετικά περιμένετε στο ακουστικό σας και το πρώτο διαθέσιμο χερουβείμ θα συνδεθεί μαζί σας.»
Το ραντεβού μας. Ο γιατρός μας. Ο Θεός μας.
«Μίλησα ακόμα και με τον Θεό! Δεν μπορεί να γίνει τίποτα καλύτερο!».
Αντώνης Σαμαράς
«Να 'μουνα Θεός για λίγο, απ' το φόβο να ξεφύγω»
Γιάννης Πάριος
Να 'μουνα Θεός για λίγο...
Απ' το φόβο να ξεφύγω.
Ωχ Παναγία μ'!
(Ουπς σόρι! Δεν προκύπτει από πουθενά πως η Παρθένος Μαρία ήταν παρούσα στη σύσκεψη κορυφής)!
ΤΑ ΝΕΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια: