Πανάκριβή μου... Ελλάδα!

Ο πληθωρισμός «τραβάει την ανηφόρα» παρά τη συρρίκνωση της οικονομίας. Χθες, στα σούπερ μάρκετ, με την έναρξη των αυξήσεων του ΦΠΑ, οι τιμές «πέταξαν προς τα πάνω», παρά τις διαβεβαιώσεις, τουλάχιστον από ένα μέρος του εμπορικού κόσμου, περί «αφομοίωσης» των αυξήσεων του ΦΠΑ από τους ίδιους κ.λπ. Στα δε πρατήρια καυσίμων η προκλητική κερδοσκοπία δίνει και παίρνει.
Οι τιμές στην Ελλάδα στα καταναλωτικά προϊόντα, στις υπηρεσίες και στα ακίνητα ήταν και παραμένουν, δυστυχώς, υψηλές, παρά την κρίση!
Οι ευθύνες της κυβέρνησης για το «κερδοσκοπικό πάρτι» που γίνεται -όπως στα καύσιμα- και σε άλλους τομείς είναι μεγάλες. Ιδίως σε μια περίοδο σκληρής περιοριστικής πολιτικής, η κερδοσκοπική εκτίναξη των τιμών σε ορισμένους κλάδους (και δημόσιας εποπτείας, όπως π.χ. ΔΕΗ) πλήττει την ουσία και την αξιοπιστία της κυβερνητικής πολιτικής.
Η μείωση των τιμών (και κρατικών επιχειρήσεων) είναι αντίδοτο για την ύφεση και αναπόφευκτη. Απλώς κάποιοι κερδοσκοπούν στο μεταβατικό διάστημα ανεύθυνα. Στην ουσία, αρνούμενοι να μειώσουν τα περιθώρια του κέρδους, υπονομεύουν τους τζίρους, δηλαδή την ευρύτερη προοπτική τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κρίση θα κάνει τους καταναλωτές πολύ πιο επιλεκτικούς, προσεκτικούς και απαιτητικούς. Θα γίνουν αναγκαστικά μέρος του «εγχειρήματος» μείωσης των τιμών, της ακριβής (πανάκριβης σε ορισμένες περιπτώσεις σχέσης τιμής - παροχής) ελληνικής αγοράς. Ο εξορθολογισμός των τιμών και ο προσανατολισμός στην κατανάλωση ελληνικών προϊόντων είναι δύο «μηχανισμοί» που μπορούν να βοηθήσουν την κοινωνία και να στηρίξουν τη λειτουργία των αγορών σε χαλεπούς καιρούς, περιορίζοντας μάλιστα, όσο είναι δυνατόν, την ανεργία.
Είναι ένα πλαίσιο πάνω στο οποίο η κυβέρνηση πρέπει να «χτίσει» παρεμβατικές και ελεγκτικές «ενεργές πολιτικές». Να μην αφήσει «τα πράγματα» να πάνε από μόνα τους, λόγω της ανωριμότητας και των στρεβλώσεων της ελληνικής αγοράς. Το «τι τύπου» ύφεση θα κάνουμε και πόσο καταστροφική θα είναι εξαρτάται από πολλές παραμέτρους.
Κρίσιμος παράγοντας είναι η άρση των παραδοσιακών στρεβλώσεων των αγορών μας, η καταπολέμηση των καρτέλ και των εναρμονισμένων πρακτικών (εξακολουθούν να υπάρχουν, γιατί το ξεχάσαμε;), το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, η υιοθέτηση πιο ανοικτών και ευέλικτων μορφών λειτουργίας, όπου χρειάζεται κ.λπ. Με δυο λόγια, η ενίσχυση ενός υγιούς ανταγωνισμού που θα μειώσει τις τιμές σε μια ακόμα «πανάκριβη» Ελλάδα...