"Κατανάλωση ή δημοκρατία;"

"Ανέκαθεν καταναλώναμε για να ζήσουμε.Ωστόσο,η υπερκατανάλωση είναι τάση των τελευταίων 30 χρόνων.Πολλοί αρνούνται να πιστέψουν ότι ζούμε όπως οι στρατιώτες σε μία αποικία τερμιτών,όπου μοναδικός σκοπός μας είναι να συνδράμουμε στην αναπαραγωγή ενός συστήματος,το οποίο δεν ελέγχουμε.Πιστεύουν πραγματικά ότι δεν είναι θύματα της μόδας και ζουν μια ελεύθερη ζωή.Η αλήθεια είναι όμως ότι δεν είναι μόνο το τι αγοράζουμε που αναδεικνύει τον καταναλωτικό ψυχαναγκασμό μας,αλλά και το τι δεν αγοράζουμε.Καταναλώνουμε για να ορίσουμε την ταυτότητά μας,να κερδίσουμε τον σεβασμό και την εκτίμηση των άλλων,να διασφαλίσουμε το κοινωνικό μας status.Τα καταναλωτικά αγαθά είναι ο βασικός τρόπος μέσω του οποίου αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας και τους άλλους και επηρεάζουν άμεσα όλες τις πτυχές της ύπαρξής μας και της γνώσης μας για τον κόσμο.Ενα βιομηχανικό - καταναλωτικό σύμπλεγμα σχεδιαστών,διαφημιστών,ψυχολόγων και πωλητών εργάζεται άοκνα για τη δημιουργία νέων αναγκών και επιθυμιών.Εξαιτίας αυτού του συμπλέγματος υπάρχουν περισσότερα κινητά και πιστωτικές κάρτες στις δυτικές χώρες από κατοίκους...
Ποιος μπορεί να αντιπαλέψει αυτήν την μονοδιάστατη κουλτούρα;Σίγουρα όχι τα μεγάλα πολιτικά κόμματα που αντιπροσωπεύουν ελάχιστες παραλλαγές του συνθήματος «καταναλώστε».Ούτως ή άλλως,οι ηγεσίες τους συμπεριφέρονται ως πωλητές, δοκιμάζοντας πολιτικές για να δουν τι πουλάει καλύτερα και μπορεί να διασφαλίσει μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά.Στο μεταξύ,οι επιχειρήσεις σφετερίζονται ό,τι έχει απομείνει από το λεξιλόγιο της δημοκρατίας.Συγκεκριμένη μάρκα μπισκότων στη Βρετανία διοργάνωσε πρόσφατα εκλογές για να αποφασίσει το κοινό τι νέες γεύσεις θέλει. Αλυσίδα καφετεριών στην ίδια χώρα έχει ως σκλόγκαν «ο λαός αποφάσισε», υποστηρίζοντας ότι 7 στους 10 Βρετανούς προτιμούν τον δικό της καφέ από εκείνον της ανταγωνίστριάς της...
Εχουμε άραγε φτάσει στο σημείο δίχως επιστροφή;Οχι!Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο έχουν αποφασίσει να αγοράζουν με ηθικά κριτήρια και να αγοράζουν λιγότερο.Ανταλλάσσουν χρήμα με χρόνο,αγγαρεία με δημιουργικότητα και την ελευθερία να διαλέγεις προϊόντα με την ελευθερία να διαλέγεις ζωή.Οι άνθρωποι αυτοί όμως δεν αντιπροσωπεύονται πολιτικά.Δεν υπάρχει κόμμα που να μιλάει για την ανάγκη να χρησιμοποιηθούν με σύνεση και φειδώ οι περιορισμένες πηγές του πλανήτη μας.Το αντίθετο μάλιστα.Το πρόσφατο σκάνδαλο με τα προσωπικά έξοδα των βουλευτών στη Βρετανία απέδειξε ότι οι εθνικοί αντιπρόσωποι ενδιαφέρονται περισσότερο να αλλάξουν σπίτι,παρά να αλλάξουν τον κόσμο. Οπως και κάθε άλλος καταναλωτής,αντιπροσωπεύουν τα στενά ιδιωτικά τους συμφέροντα και επιδιώκουν την εκπλήρωση των καταναλωτικών τους ονείρων.
Η καταναλωτική κοινωνία και η δημοκρατία είναι έννοιες ασυμβίβαστες.Θέλουμε το ένα ή το άλλο; Μόλις που έχουμε χρόνο να αποφασίσουμε.Καταναλωτές του κόσμου ενωθείτε!Δεν έχετε τίποτε να χάσετε,παρά μόνο τις αλυσίδες καταστημάτων."