Πονοκέφαλος το κινητό...

Το 95% των εφήβων, που κάνουν κατάχρηση του τηλεφώνου τους, δηλώνουν ότι παρουσιάζουν συχνά ζάλη, άγχος, αίσθημα κόπωσης και δυσκολία συγκέντρωσης
Αύξηση των πονοκεφάλων, ειδικά σε παιδιά και εφήβους, προκαλεί η κατάχρηση των κινητών τηλεφώνων.Στο συμπέρασμα αυτό κατατείνουν ερευνητές απ όλο τον κόσμο ύστερα από σειρά πρόσφατων μελετών. Τα ευρήματά τους είναι παραπάνω από σαφή για τις μικρότερες ηλικίες, με το 95% των εφήβων - χρηστών να δηλώνουν ότι έχουν συχνά πονοκέφαλο, ζάλη, άγχος, δυσκολία συγκέντρωσης, αίσθημα κόπωσης και διαταραχές ύπνου. Τα κορίτσια εμφανίζουν σε μεγαλύτερο βαθμό τα ενοχλήματα, ενώ η χρήση των «χαντς φρι» δεν επηρεάζει το αποτέλεσμα.
Τα παραπάνω ανέφεραν χθες η διευθύντρια του Νευρολογικού Τμήματος του Κρατικού της Αθήνας κ. Κλημεντίνη Καραγεωργίου, ο ψυχίατρος κ. Αλέξανδρος Ρομποτής, ο παθολόγος κ. Τάσος Σπαντιδέας και ο νευρολόγος κ. Δήμος Μητσικώστας, με αφορμή το 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο για τις κεφαλαλγίες, το οποίο πραγματοποιείται αύριο και μεθαύριο στην Αθήνα.
Επικαλούμενη τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), η κ. Καραγεωργίου είπε ότι οι ανησυχίες για την υγεία από τα κινητά τηλέφωνα υπολείπονται των ωφέλιμων αποτελεσμάτων τους. Οι επιστήμονες δεν τα εξορκίζουν, αλλά καλούν τους πολίτες να τα χρησιμοποιούν με φειδώ.
Μεγάλο ενδιαφέρον έχει πρόσφατη μελέτη δανικού πανεπιστημίου (Aarhus), για την πιθανή επίπτωση της ραδιοσυχνότητας των κινητών τηλεφώνων και των επίγειων σταθμών σε 80 άτομα, ηλικίας 15 έως 16 ετών και 25 έως 40 ετών. Οι ειδικοί τόνισαν πως η μελέτη δεν εντόπισε διαταραχές της γνωσιακής λειτουργίας, αλλά μια αύξηση της συχνότητας των πονοκεφάλων στο σύνολο του πληθυσμού.
Αγόρια - κορίτσια
Εντυπωσιακά είναι τα αποτελέσματα ακόμη μιας μελέτης, η οποία διεξήχθη από το Ογκολογικό Τμήμα σουηδικού πανεπιστημίου (Orebro). Σε αυτή συμμετείχαν 2.000 Σουηδοί έφηβοι, ηλικίας 15 έως 19 ετών, από τους οποίους το 99,6% είχαν κινητό τηλέφωνο. Τα κορίτσια έκαναν πιο συστηματική χρήση των κινητών τους τηλεφώνων, σε σύγκριση με τα αγόρια, με αποτέλεσμα να έχουν πιο συχνά πονοκεφάλους.
Οι ειδικοί συνέδεσαν τις κεφαλαλγίες και με το άγχος, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι σε περιόδους μεγάλων κοινωνικών αναστατώσεων, όπως η οικονομική κρίση που βιώνουμε, καταγράφεται έξαρση των πονοκεφάλων. Ανέφεραν, χαρακτηριστικά, ότι στις ΗΠΑ υπάρχει μία αύξηση 25% έως 30% στην προσέλευση ανθρώπων στα εξωτερικά ιατρεία, με κύριο σύμπτωμα τον πονοκέφαλο.

Διατροφή και αρθριτικά

Το 90% των ανθρώπων μετά τα 50 παραπονιέται για αρθριτικούς ή ρευματικούς πόνους. Ρευματικά είναι η γενική ονομασία των παθήσεων των αρθρώσεων. Αυτές, αναλόγως αιτιολογίας, είναι πάνω από 100. Η οστεοαρθρίτιδα ξεχώρισε, επειδή ταλαιπωρεί περίπου το 50% των υπερήλικων με πόνους σε αρθρώσεις και μυς. Εμφανίζεται πιο συχνά σε γυναίκες και μπορεί να προσβάλει κάθε άρθρωση.Ασθενείς με πόνους στη μέση ή στον αυχένα εμφανίζουν ακτινογραφικές αλλοιώσεις ανάλογες της οστεοαρθρίτιδας. Ωστόσο, η οσφυαλγία και η αυχεναλγία απαιτούν ξεχωριστή αντιμετώπιση.
Ολες οι μορφές οστεοαρθρίτιδας, αν και δεν αφαιρούν χρόνια ζωής, προσθέτουν πόνους σε αυτήν. Πιθανές αιτίες θεωρούνται προηγούμενοι τραυματισμοί, κληρονομικότητα, παχυσαρκία και η καθημερινή καταπόνηση μιας ορισμένης κλείδωσης.
Η οστεοαρθρίτιδα είναι πάντοτε καλοήθης. Διαφέρει από τις ονομαζόμενες «φλεγμονώδεις». Στην οστεοαρθρίτιδα, η κλείδωση που ενοχλεί φαίνεται φυσιολογική. Ο πόνος εμφανίζεται μόλις την κινητοποιήσουμε.
Στις φλεγμονώδεις αρθρίτιδες, η κλείδωση είναι πρησμένη, κατακόκκινη, ζεστή και πονάει ακόμη και στον ύπνο. Στην οστεοαρθρίτιδα, τα δάχτυλα το πρωί μπορεί να πονάνε, αλλά μπορούμε να πιάσουμε κανονικά το κουτάλι ή να βγάλουμε τη βέρα. Στις φλεγμονώδεις, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, το δαχτυλίδι δεν βγαίνει και δεν μπορούμε να πιάσουμε μαχαίρι λόγω του άλγους.
Με τα χρόνια και η οστεοαρθρίτιδα προκαλεί ελαφριά αναπηρία. Ο πόνος μας κάνει να αποφεύγουμε την κινητοποίηση της άρθρωσης. Ομως η εθελοντική αχρησία οδηγεί σε ατροφία μυών, τενόντων και οστών. Ταυτόχρονα, η παχυσαρκία προσθέτει βάρος στις αδύναμες αρθρώσεις των γονάτων και της λεκάνης. Με τη μακροχρόνια αδράνεια να αποτελεί αιτία οστεοπόρωσης.
Η παχυσαρκία είναι η μόνη πάθηση διατροφής που επιδεινώνει τις ενοχλήσεις. Κάθε κιλό βάρους σώματος που προστίθεται προκαλεί υπερφόρτιση σε κάθε γόνατο της τάξεως των 3-6 κιλών. Αν ανεβαίνετε σκάλες ή τρέχετε, το βάρος πολλαπλασιάζεται και βαραίνει το ένα γόνατο. Κάθε φορά που κινούμαστε, στηριζόμαστε στο ένα πόδι.
Διαφορετικός είναι ο ρόλος της διατροφής στην ουρική αρθρίτιδα.
Εδώ υπάρχει συσσώρευση ουρικού οξέως μέσα στην άρθρωση. Και οι σχηματιζόμενοι κρύσταλλοι είναι εντελώς διαφορετικοί από τα άλματα που χαρακτηρίζουν την οστεοαρθρίτιδα. Η πάθηση είναι σπάνια (1% των ανδρών). Το ουρικό
οξύ είναι παράγωγο των πουρινών και των λευκωμάτων της τροφής.
Στην ουρική αρθρίτιδα (ποδάγρα) συνιστούμε αποχή από τροφές, όπως φακές, ξηρά φασόλια, σαρδέλες, οστρακοειδή, εντόσθια, κόκκινο κρέας, αλλά και αλκοόλ.
Στην οστεοαρθρίτιδα συνιστούνται σαρδέλες και ψάρια πλούσια σε ιχθυέλαια Ω3, όπως σολομός, ρέγκες και σκουμπρί. Η αστακομακαρονάδα χαρακτηρίζεται «λίαν επιβλαβής». Ο αστακός ουδόλως περιέχει Ω3, ενώ τα μακαρόνια περικλείουν αρκετές πουρίνες.

Εισαγωγή στην Θιβετιανική Ιατρική

Το σημερινό άρθρο είναι μία μικρή παρουσίαση των γενικών αρχών της Θιβετιανικής ιατρικής· μια γνωριμία με ένα θέμα αρκετά άγνωστο στο ευρύ κοινό, πού αναφέρεται στις βασικές λειτουργικές δομές και στις μεθόδους θεραπείας του σώματος.Ἡ θιβετιανική ιατρική, έχει δεχθεί μεγάλη επίδραση από τις αρχαίες ελληνικές θεραπευτικές μεθόδους, και ιδιαίτερα από την ιατρική του Ιπποκράτους, καθώς και από την ινδική βοτανολογία. Για παράδειγμα, η ρύσης του Ιπποκράτους «ποτέ μην πειράζεις μέ σίδερο, το μέρος του σώματος πού κυριαρχείται από το ζώδιο πού διατρέχεται από την σελήνη» ισχύει απόλυτα στην Θιβετιανική ιατρική.
Εκεί βρίσκουμε εξειδικευμένους αστρολογικούς χάρτες και πίνακες, σε σχέση με το πότε πρέπει να γίνει μια επέμβαση, ἤ πότε πρέπει να ξεκινήσει κάποια θεραπεία, ακλουθώντας τις σεληνιακές φάσεις, τις θέσεις των πλανητών μέσα στον ζωδιακό κύκλο, την ημερομηνία γέννησης, την διαδρομή της ζωτικής ενέργειας πού διατρέχει το σώμα ανάλογα με το γένος, κ.λ.π.
Ὁ πυρήνας όλου του Θιβετανικού θεραπευτικού συστήματος, βασίζεται κατ’ αρχάς στις ιδιοσυγκρασίες του αέρα, του φλέγματος και της χολής. Όλες οι ασθένειες και οι θεραπείες τους, ταξινομούνται μέσα σ’ αυτές τις τρεις ιδιοσυγκρασίες ἤ χυμούς.
Μέσα στο σώμα, υπάρχουν τρείς χυμοί, επτά συστατικά και τρία εκκρίματα, ενώ σε λεπτοφυές επίπεδο υπάρχουν εβδομήντα δύο χιλιάδες κανάλια, αέρες, και «σταγόνες», όλα τους απαραίτητα για την υποστήριξη της ζωής.
Οι τρεις χυμοί είναι: Λουνγκ, Τί-πα, και Πε-γκιέν. Λουνγκ είναι ὁ αέρας, και αναφέρεται στην ενέργεια που διασπείρεται πάνω στον εγκέφαλο, στην καρδιά, στους πνεύμονες και στον σκελετό, και είναι υπεύθυνος για την λειτουργία της αναπνοής, του κυκλοφορικού, των αισθήσεων και της σωματικής κίνησης.
Τί-πα είναι ἡ χολή, και αναφέρεται στην ενέργεια της φωτιάς η οποία διασπείρεται στο συκώτι, και στο αίμα, και συμβάλλει στην πέψη, στην απορρόφηση, και στην παραγωγή της θερμής ενέργειας και της σοφίας.
Πε-γκιέν είναι το φλέγμα, και αναφέρεται στην ενέργεια του νερού και της γης μέσα στην σπλήνα, το στομάχι και την κύστη· είναι υπεύθυνο για την ρύθμιση του πεπτικού συστήματος, και του μεταβολισμού, και σχετίζεται άμεσα με το σωματικό βάρος, τα συναισθήματα και την διάθεση.
Τα επτά συστατικά περιλαμβάνουν την λέμφο των εντέρων, το αίμα, το λίπος, την σάρκα, τα οστά, το μεδούλι και το σπέρμα, τα οποία σταδιακά, μετατρέπονται με την βοήθεια της θερμής ενέργειας πού παράγεται από την Τί-πα, σε πανταχού παρούσα «ουσία», ἡ οποία είναι υπεύθυνη για την εξέλιξη, την ανάπτυξη, και την διαφύλαξη της υγείας του σώματος.Τα τρία εκκρίματα, είναι τα κόπρανα, τα ούρα και ὁ ιδρώτας, πού ενεργούν σαν μεταφορείς εκκρίσεων των πλεοναζόντων υλικών πού παράγονται στο σώμα.
Τα ενεργειακά κανάλια μαζί με τούς ενεργειακούς αέρες, είναι οι κύριοι διαβιβαστές των συναισθημάτων, των ασθενειών και των επιτεύξεων, συνδέουν τα διάφορα όργανα μεταξύ τους, και δημιουργούν ένα ενιαίο πλέγμα, πού πάσχει ἤ θεραπεύεται ενιαία.
Οι σταγόνες είναι ζωτικές υπερλεπτοφυείς ουσίες, πού ρέουν μέσα στα κανάλια και αποτελούν την «ψυχή» του ατόμου.
Το σύστημα Αέρας-Χολή-Φλέγμα, όχι μόνον κυβερνά τις φυσιολογικές δραστηριότητες, αλλά χρησιμοποιείται και για την ερμηνεία των διαφόρων φυσικών συστατικών. Σε σχέση με τα ποικίλα χαρακτηριστικά του φυσικού αναστήματος, της δερματικής απόχρωσης και των ροπών, τα ανθρώπινα όντα διαιρούνται σε διάφορους τύπους· τον αέρινο, τον χολώδη, τον φλεγματικό, και τούς ενδιάμεσους.
Το άτομο με ιδιοσυγκρασία του αέρα, χαρακτηρίζεται από λεπτό ανάστημα, σκούρο δέρμα, και είναι δραστήριο, συναισθηματικό, επιρρεπές στην διασκέδαση, με έντονη σεξουαλική επιθυμία.
Το άτομο με ιδιοσυγκρασία της χολής, είναι μετρίου αναστήματος, έχει κιτρινωπό δέρμα,ανυπόμονο ταμπεραμέντο, δυνατό μίσος, και είναι πάντα οξύθυμο και ευφυές.
Ὁ φλεγματικός τύπος χαρακτηρίζεται από ψηλό ανάστημα, άσπρο δέρμα, ευγενική διάθεση, αρχοντικούς τρόπους, και είναι πολυμήχανος, απολαμβάνοντας την γαλήνη και τον αρχοντικό τρόπο ζωής.
Οι αιτίες των ασθενειών, εσωτερικά σχετίζονται με την φυσική δομή και την ηλικία, και εξωτερικά με τις εποχές, το κλίμα, το περιβάλλον διαβίωσης, την δίαιτα και την συμπεριφορά. Ἡ δυσαρμονία ἤ ἡ ανισορροπία μεταξύ των τριών χυμών, των επτά συστατικών, και των τριών εκκρίσεων, καθώς και η διαταραχή ανάμεσα στα πέντε βασικά στοιχεία του σώματος (γη, νερό, φωτιά, αέρας, αιθέρας) πού εδρεύουν στα πέντε καναλιακά κέντρα, φέρνουν την ασθένεια.
Ἡ διάγνωσης στην Θιβετιανική ιατρική, γίνεται με εξέταση, παρακολούθηση, και ψηλάφηση. Ἡ παρακολούθηση της γλώσσας - συμπεριλαμβανομένης της δομής και της επίστρωσής της, και των ούρων – συμπεριλαμβανομένων του χρώματος, της οσμής, τον σχηματισμό φυσαλίδων κατά το ανακάτεμα, της καθίζησης, του αφρού και των παραλλαγών του, είναι μεγίστης σημασίας, ενώ ἡ ψηλάφηση δίνει έμφαση στην9 λήψη του σφυγμού, τονίζοντας ότι υπάρχουν έξη είδη σφυγμών για τις «θερμές», και έξη είδη σφυγμών για τις «ψυχρές» ασθένειες.
Ἡ θεραπευτική αγωγή περιλαμβάνει λήψη φαρμάκων από το στόμα, και εξωτερική ἤ τοπική θεραπεία. Οι φαρμακευτικές μορφές για θεραπεία από το στόμα, είναι χάπια, σκόνες, πολτός, αφεψήματα, και φαρμακευτικός οίνος, ενώ οι εξωτερικές θεραπείες περιλαμβάνουν μασάζ, χειροπρακτική, μόκσα, ζεστές κομπρέσες, κρύα λουτρά, λουτρά με φαρμακευτικό κρασί, λουτρά σε θερμές πηγές, ενσταλάξεις σε μάτια, αφτιά και μύτη, υποκαπνισμό, φαρμακευτικές εντριβές, υποκλυσμούς, καθετηριασμούς, παρακέντηση, και αφαίμαξη.
Σημαντικό ρόλο στην θεραπεία παίζει ἡ αρμονική σχέση ανάμεσα στον θεράποντα ιατρό και στον ασθενή, ώστε να εφαρμοσθεί ἡ θεραπεία κατά γράμμα χωρίς παρέκκλιση.
Στον τομέα της φαρμακολογίας τώρα, βρίσκουμε περίπου 900 είδη φυσικών φαρμάκων, πού αποτελούνται στο μεγαλύτερο ποσοστό από ορυκτά και φαρμακευτικά βότανα, με κάποια απ’ αυτά να περιέχουν ελάχιστες ζωικές ουσίες.
Η Θιβετιανική ιατρική δίνει έμφαση όχι μόνον στην διάγνωση και στην θεραπεία της ασθένειας, αλλά και στην πρόληψη, συνιστώντας μια οπλή καθημερινότητα, φυσική αγωγή, και υγιεινό περιβάλλον. Τονίζεται ἡ αξία της φύσης, η αξία των γεύσεων, και η θρεπτική αξία της τροφής και του ποτού.
Ένα ενδιαφέρον σημείο της Θιβετιανικής ιατρικής, είναι ότι δέχεται την ύπαρξη των άλλων διαστάσεων και των όντων πού κατοικούν σ’ αυτές, σαν παράγοντες πρόκλησης ασθενειών. Πολλές «ανίατες» ασθένειες μπορούν να καταπολεμηθούν με την χρήση των πνευματικών θεραπευτικών προσευχών, παράλληλα με φαρμακευτική αγωγή, εφ’ όσον η αιτία τους δεν οφείλεται σε μικρόβιο ἤ άλλον παθογόνο παράγοντα, αλλά στην επίδραση κάποιου πνεύματος. Ασφαλώς, η άγνοια και η άνευ έρευνας δογματική μας τοποθέτηση, μας κάνει να απορρίπτουμε τέτοιου είδους θεωρίες, όμως τα θετικά αποτελέσματα από την πρακτική εφαρμογή αυτών των μεθόδων, αποδεικνύουν το λόγου το αληθές.

Δηλητήριο ή φάρμακο το τσίμπημα μιας μέλισσας;

Το δηλητήριο της μέλισσας, από τα αρχαία χρόνια ήταν φάρμακο για την θεραπεία πολλών ασθενειών. Η θεραπαυτική επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό, αναφέρεται σε αρχαία κείμενα μεγάλων φιλοσόφων της εποχής. Μόνο μια δόση απο το δηλητήριο της μέλισσας, μπορεί να το μετατρέψει σε θανατηφόρα ουσία ή φάρμακο. Βέβαια, κάνοντας μια αναδρομή στο χρόνο, τα δηλητήρια πολλών ζώων σε μικρές δόσεις, έχουν θεραπεύσει επιτυχώς διάφορες ασθένειες.
Τι έχει, όμως, το δηλητήριο της μέλισσας, που το κάνει τόσο διάσημο στην παγκόσμια φαρμακευτική βιομηχανία; Είναι ειδικό, λόγω των πολλών συστατικών, που περιέχει στην σύνθεσή του. Περιέχει, περίπου, 18 βιολογικά ενεργές ενώσεις, μερικές εκ των οποίων είναι αδύνατον να τις συνθέσουμε με χημικές μεθόδους στα εργαστήρια. Τα διάφορα συστατικά του δηλητηρίου όπως είναι τα πεπτίδια έχουν δράση: αντιφλεγμονώδη, αντιπυρετική, αντιμυκητιακή, αντιβακτηριακή, παρακινητική αγγειακή διαπερατότητα. Ρυθμίζουν επίσης το επίπεδο της κορτιζόνης του σώματος με την δράση τους στα επινεφρίδια. Αποδείχθηκε ότι το δηλητήριο είναι εξαιρετικά χρήσιμο και ανακουφίζει από τους πόνους τους ανθρώπους που πάσχουν από ρευματικά και αρθρίτιδες. Το δηλητήριο ακόμη συμβάλει στην μείωση της χοληστερόλης στο αίμα, παρέχει τονωτική επίδραση στους μυς της καρδιάς και μειώνει την πίεση αίματος. Βελτιώνει την γενική κατάσταση της υγείας των ασθενών, της όρεξης, του ύπνου και την αύξηση της ζωτικότητας!
Η θετική επίδραση του δηλητηρίου δεν είναι ίδια σε όλους τους ανθρώπους. Υπάρχει περίπτωση η ανθρώπινη υγεία να μεταπηδήσει σε κατάσταση ενός αλλεργικού σοκ. Τα συμπτώματα είναι τα εξής : σπυράκια ή φούσκες με υγρό τοπικά γύρω από την πληγή του κεντρίσματος ή ακόμη και σε όλο το σώμα, κράμπες στο στομάχι και κόμπος που ανεβοκατεβαίνει στο λαιμό, ναυτία, εμετό ή διάρροια, δυνατό πονοκέφαλο ή ζάλη ή ίλιγγος, κοντοανάσεμα ή φούσκωμα, πρήξιμο του λάρυγγα του λαιμού ή ακόμη και της γλώσσας, αιφνίδια μεγάλη ταραχή, πτώση της αρτηριακής πίεσης, εμφάνιση υπότασης, σε κάποια άτομα το αλλεργικό σοκ εκδηλώνεται σε ελάχιστα δευτερόλεπτα από το τσίμπημα της μέλισσας με έντονη φαγούρα στις μασχάλες, στις παλάμες των χεριών, στις πατούσες των ποδιών, στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, τον πρωκτό και συνεχίζει σε ολόκληρο το σώμα.

Σπόροι κουκουναριού μειώνουν την όρεξη

Στις μέρες μας, μια γνωστή επιδημία είναι και εκείνη της παχυσαρκίας. Οι ερευνητές ψάχνουν ουσίες, που θα μπορούσαν να μειώσουν την όρεξη. Στην αρχαία Ελλάδα αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης διατροφής ήταν και οι σπόροι του κουκουναριού. Οι άνθρωποι εκείνης της εποχής ξέραν να εκτιμούν την θρεπτική αξία των σπόρων. Έτσι, οι επιστήμονες κάνοντας μια μελέτη παρατήρησαν οτι οι σπόροι των κουκουναριών είναι πλούσιοι σε πρωτείνες, ψευδάργυρο και υγιεινά λίπη.
Σε πειραματικό επίπεδο, οι επιστήμονες χορήγησαν λάδι από σπόρους κουκουναριών σε γυναίκες. Ο ψευδάργυρος, που περιέχουν τα κουκουνάρια βοηθάει στην αύξηση των σεξουαλικών ορμών. Οι επιστήμονες, μετά το πέρας 30 λεπτών από τη χορήγηση του λαδιού διαπίστωσαν στον οργανισμό των γυναικών την αύξηση ακόμη δύο ορμονών, οι οποίες καταστέλλουν την όρεξη. Οι δύο αυτές ορμόνες στέλνουν σήμα κορεσμού στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να μην προσλαμβάνει επιπλέον τροφή.
Η αύξηση αυτών των ορμονών παρατηρήθηκε οτι διαρκεί μέχρι και τέσσερις ώρες μετά την χορήγηση του λαδιού στον οργανισμό. Θα ήταν πολύ σπουδαίο νέο η δημιουργία φυτικού φαρμάκου απο λιπαρά κουκουναριού για την μείωση της όρεξης. Προσοχή ως τότε γιατί η υπερκατανάλωση των σπόρων είναι πλούσια σε θερμίδες.

Παγκόσμια ρεκόρ με Βιάγκρα;

Μία αρκετά πρωτότυπη έρευνα διεξάγεται από το πανεπιστήμιο του Μέριγουντ, αυτή την εποχή.Θέμα της έρευνας: κατά πόσο τα πασίγνωστα, μπλε χάπια με σχήμα διαμαντιού ή αλλιώς τα Βιάγκρα δημιουργούν ένα άδικο, ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στους λήπτες τους, διαστέλλοντας τα αιμοφόρα αγγεία τους και επιφέροντας, αδικαιολόγητα, αυξημένη ικανότητα μεταφοράς οξυγόνου.
Η έρευνα, που χρηματοδοτείται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Αντιντόπινγκ, στοχεύει στην απαγόρευση της χρήσης του φαρμάκου από αθλητές, σε περίπτωση θετικής επαλήθευσης των υποθέσεων.Το Βιάγκρα λειτουργεί με την καταστολή ενός ενζύμου που ελέγχει τη ροή του αίματος.Ο ίδιος μηχανισμός διευκολύνει και τη ροή αίματος στο γεννητικό μόριο ανδρών με ανικανότητα. Στην περίπτωση των αθλητών, η αυξανόμενη καρδιακή παραγωγή και η αποδοτικότερη μεταφορά των οξυγονωμένων «καυσίμων» στους μυς μπορούν να ενισχύσουν την αντοχή.Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, οι αθλητές έχουν δοκιμάσει όλα τα είδη ενισχυτικών, από στρυχνίνη μέχρι και όρχεις ταύρου και κτηνιατρικά στεροειδή, σε μια απελπισμένη, και συχνά παράνομη, προσπάθεια κατάκτησης της κορυφής. Το ενδιαφέρον για το φάρμακο μεταξύ των εμπειρογνωμόνων ελέγχου για ναρκωτικές ουσίες «πήρε φωτιά» από μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Η μελέτη έδειξε ότι μερικοί συμμετέχοντες, λήπτες Βιάγκρα βελτίωσαν τις επιδόσεις τους κατά, σχεδόν, 40% στους δρόμους ποδηλασίας 10 χιλιομέτρων.Άξιο αναφοράς το ό,τι η παρούσα μελέτη εξετάζει και τη διαφορά των επιπτώσεων του Βιάγκρα στους άντρες αθλητές και τις γυναίκες αθλήτριες..

Μύθος και πραγματικότητα για τη δημιουργία της Γης

Οι επιστήμονες των αρχαίων πολιτισμών ανατολής και δύσης ασχολήθηκαν με την κοσμογονία. Οι απόψεις τους βέβαια ποκίλλουν.Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι μέσα από το υγρό χάος βγήκε o ήλιος Ρα, ο δημιουργός του σύμπαντος. Από αυτόν γεννήθηκαν ο αέρας, το νερό, η γη, ο ουρανός και οι θεοί. Οι Ινδοί θεωρούσαν ότι αρχικά υπήρχε ένα κοσμικό αυγό που περιλάμβανε τα συστατικά όλου του κόσμου. Όταν το αυγό έσπασε δημιουργήθηκε ο κόσμος. Οι Έλληνες εκτιμούσαν ότι υπήρχαν τρία πρωταρχικά όντα: το χάος, η γη και ο έρωτας. Η γη γέννησε τον ουρανό και τη θάλασσα.Σήμερα πιστεύουμε ότι πρίν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια ένα σύννεφο από αέρια δημιούργησε τον μικρό πλανήτη μας, τη Γη. Όταν τα αέρια βγήκαν στην επιφάνεια της Γης σε μεγάλες ποσότητες δημιούργησαν την ατμόσφαιρα, ενώ όταν αυτά συμπυκνώθηκαν σχημάτισαν τις θάλασσες.Οι επιστήμονες από τον 20ο αιώνα έως σήμερα ερεύνησαν και προσέγγισαν με τη μεγαλύτερη ακρίβεια τη δημιουργία της Γης. Πλέον γνωρίζουμε ότι 280 εκατομμύρια χρόνια πριν οι περιοχές της ξηράς του πλανήτη μας ενώθηκαν σε μια τεράστια ήπειρο, την Παγγαία. Η Παγγαία χωρίστηκε σε 20 πλάκες. Με το πέρασμα εκατομμυρίων χρόνων, οι πλάκες μετακινήθηκαν και σχημάτισαν τον χάρτη του κόσμου όπως τον ξέρουμε.Πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια, ένας αστεροειδής, συγκρούστηκε με τη Γη καταστρέφοντας το 70% όλων των ειδών ζωής που είχαν σχηματιστεί στη Γη. Μετά τη μεγάλη αυτή καταστροφή άρχισαν να εξελίσσονται τα θηλαστικά. Στο χρονικό όριο των 2,5εκατομμυρίων χρόνων πιστεύεται ότι εμφανίστηκε πάνω στη Γη ο πρόγονος του σύγχρονου ανθρώπου, o homo sapiens (= o σοφός άνθρωπος).

Η επίθεση του σμήνους: η σεροτονίνη ως αιτία επιθετικής συμπεριφοράς των ακριδών

«Σαν σμήνος από ακρίδες»: μια έκφραση που όλοι μας έχουμε ακούσει κάποια στιγμή, καθώς χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια μαζική, απρόσμενη και καταστρεπτική επίθεση των συγκεκριμένων εντόμων, η οποία αφήνει πίσω της το χάος. Τα αίτια της συγκεκριμένης τάσης ήταν άγνωστα στην επιστήμη: τι είναι αυτό που κάνει τα φαινομενικά φιλειρηνικά αυτά πλάσματα να επιδοθούν σε τόσο… ολέθριες συνήθειες; Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα Αμερικανών και Βρετανών επιστημόνων, μία χημική ουσία η οποία συναντάται και στον ανθρώπινο εγκέφαλο: η σεροτονίνη.
Συγκεκριμένα, είναι η ουσία με την οποία έχουν να κάνουν τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά φάρμακα, τα οποία επιδιώκουν να την κρατάνε σε υψηλά επίπεδα για να αντιμετωπίσουν φαινόμενα ψυχολογικής κατάπτωσης. Ωστόσο, οι ακρίδες φαίνεται πως δεν έχουν ανάγκη κανενός είδους φάρμακο, καθώς τα πειράματα των ερευνητών έδειξαν πως η αύξηση της σεροτονίνης στον οργανισμό τους είναι το βασικό αίτιο που τις κάνει να επιδεικνύουν ιδιαίτερα «κοινωνική» συμπεριφορά, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στο σχηματισμό σμηνών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το περιβάλλον.
Ειδικότερα, η ακρίδα παράγει περισσότερη σεροτονίνη όταν έχει δυσκολίες στο να βρει τροφή – οπότε και η φύση την έχει προικίσει με αυτό το μηχανισμό, ο οποίος της επιτρέπει να ακολουθήσει τη συγκεκριμένη ιδιαίτερα επιθετική (και αποτελεσματική) τακτική προς ικανοποίηση της πείνας της. Η ομάδα των ερευνητών αισιοδοξεί πως τα ευρήματά της θα οδηγήσουν σε νέες, αποτελεσματικότερες μεθόδους ελέγχου του πληθυσμού των ακριδών, μέσω της χορήγησης χημικών τα οποία θα μειώνουν τα επίπεδα σεροτονίνης, αποτρέποντας τους σχηματισμούς καταστροφικών σμηνών. Η δυνατότητα αυτή αναμένεται να αλλάξει αρκετά πράγματα όσον αφορά τις αποδόσεις των καλλιεργειών παγκοσμίως, καθώς το 20% των αγροτικών εκτάσεων του πλανήτη φέρεται να αποτελεί τακτικά στόχο επιθέσεων από σμήνη ακριδών.

Μαθητές κουρασμένοι από χάι τεκ ξενύχτι

Πολύτιμο χρόνο από τον ύπνο τους χάνουν οι έφηβοι και η αιτία δεν είναι μόνο η σιωπηλή επανάσταση απέναντι στους κανόνες του σπιτιού. Σήμερα, τα βιντεοπαιχνίδια, τα κινητά τηλέφωνα και η βραδινή περιήγηση στο Διαδίκτυο στερούν ακόμη περισσότερο τους εφήβους από την αγκαλιά του Μορφέα- τόσο, που οι ειδικοί σημαίνουν συναγερμό.
Βρισκόμαστε ενώπιον ενός τύπου αϋπνίας που χτυπάει τους νέους. Οι «tecnoager», όπως αποκαλείται η γενιά που περιβάλλεται από πλήθος ηλεκτρονικών συσκευών και τεχνολογικών πειρασμών, είναι θύματα των chatrooms, των SΜS και των βιντεοπαιχνιδιών-πέρα από τις ώρες που περνούν μπροστά στην τηλεόραση όπως έκαναν και οι γονείς τους. Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι έφηβοι θα έπρεπε να βρίσκονται στα κρεβάτια τους και με τα φώτα σβηστά στις δέκα και μισή το βράδυ. Είναι η ώρα που υποχωρεί η λεγόμενη «θερμική καμπύλη» του σώματος, με αποτέλεσμα να ευνοείται ο καλός ύπνος.
Όταν ένας νέος πηγαίνει πιο αργά στο κρεβάτι, ενεργοποιείται αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν στέρηση του ύπνου.Εκείνη την ώρα όμως πολλοί έφηβοι βρίσκονται ακόμη κλεισμένοι στο δωμάτιό τους, παίζουν παιχνίδια, μιλάνε στο τηλέφωνο ή το Διαδίκτυο.Είναι στο πλαίσιο της σιωπηλής τους επανάστασης προς τους γονείς. Όσο πιο αργά πάνε στο κρεβάτι τόσο μεγαλύτεροι και ανεξάρτητοι αισθάνονται.Και για τους γονείς, είναι όλο και πιο δύσκολο να ελέγξουν αυτή την τεχνολογική υπερσύνδεση. Αντίθετα με παλιότερα, τα παιδιά δημιουργούν στο δωμάτιό τους έναν προσωπικό χώρο γεμάτο «πειρασμούς.
Στον οργανισμό
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο από τη στιγμή που η τεχνολογία στο δωμάτιο δεν στερεί μόνο χρόνο από τον ύπνο. Επιπλέον έχει επιπτώσεις στον ργανισμό: Οποιαδήποτε πηγή φωτός από τις οθόνες που βρίσκονται σε ένα δωμάτιο σκοτώνουν τη μελατονίνη κι επομένως τον ύπνο.Ένας έφηβος δεν θα έπρεπε να κοιμάται ποτέ λιγότερο από οκτώ ώρες. Ακόμη καλύτερα θα ήταν αν τα παιδιά κοιμούνταν εννέα ώρες το 24ωρο. Ωστόσο, όπως αποκάλυψε η γαλλική έρευνα, όλο και περισσότερα παιδιά στην Ευρώπη ξενυχτάνε με αποτέλεσμα να έχει πέσει ο μέσος όρος ύπνου κατά μία ώρα κι ένα τέταρτο. Πρόκειται για μια διαταραχή του ύπνου, η οποία μπορεί να προκαλέσει νευρικότητα, μελαγχολία, βουλιμία, προδιάθεση για διεγερτικές ουσίες και σε σοβαρότερες περιπτώσεις παχυσαρκία ή ακόμη και κατάθλιψη. Κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου, οι ειδικοί επισημαίνουν επίσης ότι ο χαμένος ύπνος δεν αναπληρώνεται ποτέ. Με άλλα λόγια, ακόμη και αν έφηβος κοιμάται το μισό Σαββατοκύριακο δεν του χρησιμεύει σε τίποτα.
Πρωινό κουδούνι δύο ώρες αργότερα
Η έλλειψη ύπνου και ξεκούρασης γίνεται ορατή την άλλη μέρα στο σχολείο, όπου όλο και περισσότεροι μαθητές εμφανίζονται άυπνοι και κουρασμένοι. Μήπως θα ήταν μια λύση να μετατεθεί πιο αργά το σχολικό ωράριο, ώστε τα παιδιά να κοιμούνται περισσότερο το πρωί; Ένα πείραμα που πραγματοποιήθηκε σε μια μικρή πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών έδειξε ότι όταν μετατέθηκε το πρωινό κουδούνι κατά δύο ώρες οι επιδόσεις των μαθητών βελτιώθηκαν κατά 64%.Επιστήμονες μετρώντας τη μνήμη των παιδιών το πρωί κι έπειτα το απόγευμα, διαπίστωσαν ότι οι μαθητές θυμούνταν κατά 9% περισσότερες λέξεις στο δεύτερο μισό της ημέρας. Οι έφηβοι δεν είναι τεμπέληδες. Είμαστε εμείς οι καθηγητές που τους στερούμε από τις σωστές ώρες ύπνου ήταν το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε Βρετανός καθηγητής, προτείνοντας τη μετάθεση του σχολικού ωραρίου κατά δύο ώρες. Βέβαια, υπάρχει πάντα και η μέθοδος Ντα Βίντσι: ο ιδιοφυής επιστήμονας κοιμόταν για 45 λεπτά κάθε τρεις ώρες.

Όνειρα με ζώνη ασφαλείας...

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι ονειρεύεσαι; Κάνεις όνειρα τρελά, όνειρα απατηλά όπως όταν ήσουν πιτσιρίκι, που έλεγες θα γίνεις αστροναύτης γιατί αυτό ακουγόταν σπουδαίο, και κουρέας γιατί σου άρεσε η καρέκλα του, και σκουπιδιάρης γιατί θα σου άρεσε να κρεμιέσαι κι εσύ από το αυτοκίνητο που μαζεύει τα σκουπίδια, κι όλα αυτά ταυτοχρόνως; Ή μήπως στα τέσσερα αποκάλυψες στον πατέρα σου με πάσα σοβαρότητα ότι θα γίνεις τραγουδίστρια, γιατί η μαμά σου έκλεγε κάθε φορά που τραγουδούσες το κουνελάκι και σου ’λεγε «τι ωραία που τραγουδάς Γιαννάκη»; Εσένα πάλι σε εντυπωσίαζαν τα φανταχτερά τακούνια των τραγουδιστριών με τα γυαλιστερά καλσόν (λόγω ύψους μέχρι εκεί έβλεπες, τι να κάνουμε) κι αν και υπήρχε πάντα η απορία στο μάτι σου (γιατί η δικιά σου μαμά να μην έχει τέτοια καλσόν ή τέτοια πόδια;), αποφάσισες να ακολουθήσεις τέτοια καριέρα γιατί έβλεπες πόσο ο μπαμπάς σου εκτιμούσε αυτά τα πόδια πάραυτα!
Ονειρεύεσαι ασύστολα, ανυπότακτα, απαράδεκτα, ουτοπικά ή μήπως ονειρεύεσαι κι εσύ συντηρητικά; Με τη λογική; Σου συμβαίνει για παράδειγμα να λες, θέλω να… και οι γύρω σου να σε κοιτάνε με το στόμα ανοιχτό μόλις ολοκληρώσεις την πρότασή σου; Μήπως υπάρχει και καμιά γιαγιά εκεί κοντά που κουνά το κεφάλι της; Και καμιά θεία να σταυροκοπιέται; Η μάνα σου επαναλαμβάνει για τρισχιλιοστή φορά το κλισέ (μεγάλη επιτυχία στην καριέρα της) «δεν θα σοβαρευτείς ποτέ σου»; Τότε είσαι σε καλό δρόμο. Αν από την άλλη, τα όνειρά σου περνούν από τη λογοκρισία του μυαλού, τότε ανήκεις κι εσύ στη μεγάλη κατηγορία. Αυτήν που έχει ανθρώπους όπου ονειρεύονται αυτά μόνο που τους φαίνονται εφικτά. Που τολμούν να ονειρευτούν τα πράγματα που τους φαίνονται κοντινά και χειροπιαστά, που δεν χρειάζονται μεγάλο κόπο ή μεγάλα ρίσκα και δεν θα τους απογοητεύσουν. Όνειρα με ζώνη ασφαλείας. Που φοβούνται να ονειρευτούν κάτι πραγματικά μεγάλο, κάτι σπουδαίο, κάτι δύσκολο. Που ονομάζουν αυτού του είδους τα όνειρα, τρελά, και τους ανθρώπους που τολμούν να τα κάνουν, ονειροπαρμένους. Αν δεν ονειρευτείς, όμως, δεν κάνεις πράξη. Έτσι Λουκιάνα; Αν δεν το ονειρεύονταν πρώτα, όλοι αυτοί που πέτυχαν κάτι σπουδαίο στη ζωή τους, δεν θα το ζούσαν κιόλας. Αυτοί λοιπόν που τόλμησαν να σκεφτούν out of the box, να παλέψουν και να κερδίσουν, ζουν το όνειρό τους, ενώ εσύ ήθελες να γίνεις ηθοποιός και έγινες φιλόλογος, ήθελες να σπουδάσεις μαθηματικά αλλά παντρεύτηκες, ήθελες να παντρευτείς τον έρωτά σου αλλά πήρες τον Πανίκα, ήθελες να ζεις στη Νέα Υόρκη αλλά ζεις στη Λάρισσα… Τα όνειρά μας είναι ιδιωτική υπόθεση. Μη μας δηλητηριάζουν τη σκέψη. Είναι δική μας και θα πάει όσο μακριά θέλει. Γι’ αυτό άλλωστε είναι τα όνειρα. Δεν γίνεται ν’ απλώνουν τη χερούκλα τους στο κατεξοχήν μέσο για να ξεφεύγεις από μια πραγματικότητα μέτρια και μικρή. Ονειρευτείτε ελεύθερα, χωρίς όρια, χωρίς φόβο. Επιτρέπεται και είναι και δωρεάν!

Σκέψεις μελαγχολικές που πάνε με τον καιρό...

Μήπως η ευτυχία είναι τελικά μεγάλη προσδοκία και δεν υπάρχει κάτι τέτοιο; Μήπως το «έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα» να βρίσκεται μόνο στα παραμύθια των παιδιών; Κι αν είναι μόνο εκεί, τότε γιατί λέμε τόσο χονδροειδή ψέματα στα παιδιά μας; Για να περιμένουν να μεγαλώσουν και να ζήσουν αυτήν την ευτυχία που υπόσχονται τα παραμύθια και τελικά να πληγώνονται κάθε μέρα συνειδητοποιώντας πως δεν είναι έτσι τα πράγματα; Μάθαμε και την καραμέλα «η ευτυχία είναι στιγμές» και την πιπιλάμε μπας και παρηγορηθούμε. Κι αν η ευτυχία είναι στιγμές, η υπόλοιπη ζωή μας τι είναι; Γιατί εμένα μου είναι πολύ δύσκολο πια να διακρίνω ευτυχισμένους ανθρώπους. Πιο πολύ βλέπω πληγωμένους ανθρώπους, απογοητευμένους ανθρώπους, θυμωμένους ανθρώπους, κακούς ανθρώπους, παρά ευτυχισμένους.Τι φταίει; Τίποτα δεν είναι στέρεο. Ούτε οι σχέσεις. Πόσοι άνθρωποι αλλάζουν ταίρι κάθε εβδομάδα ή κάθε βράδυ ή προτιμούν τη μοναξιά παρά μια σχέση που θα είναι μοναξιά με παρέα; Ούτε οι γάμοι. Πόσοι χωρίζουν και πόσα ζευγάρια προτιμούν να κάνουν παιδιά χωρίς γάμο μπας και ξορκίσουν έτσι το διαζύγιο, που κατά πενήντα τοις εκατό θα τους χτυπήσει την πόρτα; Η γενιά μας δεν πιστεύει στο γάμο. Και γιατί να πιστεύει; Τα προγνωστικά είναι τόσο απογοητευτικά. Άσε που έχουμε κι όλο αυτό το τσίρκο που συμβαίνει γύρω μας με τους μεσήλικες που ερωτεύονται αυτά τα κακόμοιρα πλάσματα από το πρώην ανατολικό μπλοκ. Που κι αυτές μία αξιοπρεπή ζωή ψάχνουν. Έλα τώρα, δεν ερωτεύτηκε η εικοσάχρονη ξαφνικά το χούφταλο. Αλλά τι να κάνει κι αυτή όταν στη χώρα της οι γυναίκες πωλούνται για μια τσίχλα! Με το χούφταλο τουλάχιστον θα είναι κυρία. Και πιστεύει κι ο παππούς ότι το «μωρό» είναι ερωτευμένο μαζί του, γιατί την εποχή που έζησε αυτός και θυμάται, ήταν ίσως πιο αγνά τα πράγματα ή γιατί έχει ανάγκη να το πιστέψει σαν μια τελευταία επιβεβαίωση του ανδρισμού του πριν από τον τάφο. Και εξευτελίζουν έτσι τις πρώην γυναίκες τους, τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους και τις ζωές που έζησαν μέχρι τότε. Πώς να πει το «για πάντα» ο τριαντάρης βλέποντας γύρω του όλο αυτό; Ή μήπως είναι σταθερή αξία η υγεία μας; Που κάθε μέρα για κάποιο καινούργιο σοβαρά άρρωστο, όλο και πιο νέο, ακούμε. Που δεν ξέρουμε πια τι τρώμε. Τι ακτινοβολίες τηγανίζουν σιγά-σιγά τον εγκέφαλό μας. Που φεύγουν οι άνθρωποί μας μέσα από την αγκαλιά μας και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Θα μου πεις στην χώρα μας έχουμε άλλη μεγάλη αξία, έχουμε το χρήμα. Έλα που χάνουμε τον μπούσουλα τώρα με την παγκόσμια κρίση των τραπεζών. Και τι μένει; Η εκκλησία; Με τόσα σκάνδαλα… άσε πονάει πολύ το θέμα. Πάλι καλά που η εκκλησία και ο Θεός δεν είναι το ίδιο και το αυτό. Και έρχομαι στα τριάντα και κάτι να αναρωτηθώ ξανά όπως τότε στην εφηβεία μου: «Σε τι αξίες να πιστέψω; Ε;». Χρειάζεται αναδιοργάνωση το σύστημα αξιών μέσα μου. Καταρρέουν όλα γύρω μου κι εγώ είμαι εξάρτημα της μηχανής κι ολημερίς δουλεύω και δεν έχω χρόνο να σκεφτώ. Ίσως γι’ αυτό…
Υ.Γ.Συγγνώμη αν σου μαύρισα την ψυχή. Είναι στιγμές όπως σήμερα, που οι σκέψεις είναι σκοτεινές κι αν σου ζητηθεί να γράψεις δεν μπορείς να πεις ψέματα. Το θετικό είναι ότι αύριο μπορεί να σκεφτείς τα πράγματα αλλιώς. Όχι ότι θα έχουν αλλάξει, αλλά θα βρεις τα θετικά… να δεις.

Cheap Pleasure...

Όχι φίλε μου δεν είναι έτσι τα πράγματα. Εγώ μίλησα στον πελάτη. Του εξήγησα και είναι σύμφωνος… και μετά άρχισε να λέει για ένα project που είχε αναλάβει και διάφορα ακαταλαβίστικα. Μιλούσε στο τηλέφωνο. Δεν άκουγα τι έλεγε το στόμα της. Είχα μείνει με το δικό μου στόμα ανοιχτό… να χαζεύω το στυλ της. Αδύνατη, όχι ιδιαίτερα ψηλή, με γαλάζια παγωμένα μάτια που θα μπορούσαν να είναι πανέμορφα, αλλά κάτι τα χάλαγε και δεν ήταν το μαύρο μολύβι από κάτω. Λεπτά χείλη, γύρω στα τριάντα, με πολλή αυτοπεποίθηση, σχεδόν υπεροψία. Μιλούσε χωρίς φόβο, δισταγμό ή σεβασμό σε κάποιο ανώτερο στέλεχος της εταιρείας στην οποία δούλευε. Επαγγελματίας, ναι. Γυναίκα; Δεν ξέρω αν την αντιπάθησα επειδή τη ζήλεψα. Παίζει κι αυτό. Η σιγουριά της που δεν άφηνε περιθώριο αμφισβήτησης και ο δυναμισμός της ήταν τόσο έντονα στοιχεία που σε άφηναν σχεδόν εκστατικό. Ένα πλάσμα αυτάρκες, σκληρό, χωρίς τίποτα το ευάλωτο, το εύθραυστο… θα τολμήσω να πω, τίποτα το θηλυκό πάνω της.
Ερωτικά δεν βρισκόταν πουθενά. Ήταν μόνη, αλλά έδειχνε να μην ενοχλείται από αυτό. Δεν νομίζω ότι χρειαζόταν άντρα δίπλα της (για το «από πάνω της» ούτε συζήτηση!). Αναρωτιέμαι πώς ερωτεύεται. Αν ερωτεύεται. Είναι άραγε το ίδιο σκληρή και ανταγωνιστική και με το σύντροφό της, όπως είναι στη δουλειά της; Εφόσον τα στοιχεία που υιοθετεί στη συμπεριφορά της είναι ατόφια αντρικά πώς μπορεί να συνυπάρξει μ’ άλλο ένα αρσενικό; Θα πρέπει ή το αρσενικό να είναι ευνουχισμένο… ή αν δεν είναι να το κάνει. Κι αν δεν το κάνει, θα το χωρίσει. Ψυχρά και αποφασιστικά, όπως απορρίπτει μια συμφωνία που δεν ανταποκρίνεται στα συμφέροντά της. Κι όσο οι σχέσεις περνούν επιφανειακά και οι άντρες αγγίζουν μόνο επιδερμικά… όλα καλά. Αλλά αν ερωτευτεί πραγματικά; Εδώ είναι τα δύσκολα. Γιατί ο έρωτας είναι το κατεξοχήν συναίσθημα μέσα στο οποίο χάνεις τη δύναμή σου. Είναι η ανάγκη σ’ όλη της τη μεγαλοπρέπεια, αλλιώς δεν είναι έρωτας. Σε τι μεταμορφώνεται αυτή η γυναίκα που στηρίζεται εξ ολοκλήρου στη δύναμή της, όταν νιώσει ότι τη χάνει; Δεν θα γκρεμιστεί ολόκληρο το οικοδόμημα πάνω στο οποίο πατά; Δεν θα χάσει τον εαυτό της; Δεν θα γίνει μια υστερική που πότε τον διώχνει, γιατί δεν αντέχει να τον χρειάζεται και πότε τον παρακαλεί κλαίγοντας, γιατί δεν αντέχει μακριά του; Και ποιος άντρας το αντέχει αυτό; Και γιατί να μπει στον κόπο όταν μπορεί απλώς ν’ αφήσει το σπέρμα του και να φύγει; Έτσι, χωρίς σχέσεις, δεσμεύσεις, πάθη και τα ανάλογα. Έτσι όπως κι αυτή πολύ καλά ξέρει να χειρίζεται… αλλά και για αυτόν, είναι ανώδυνο και εύκολο, όπως κάθε cheap pleasure!

Δε θέλω να συνηθίσω

Ημουνα κολλημένος με το αυτοκίνητό μου στο φανάρι. Ένα φανάρι που συναντώ κάθε ημέρα καθότι στο δρόμο μου για τη δουλειά. Εκεί λοιπόν συχνά-πυκνά διάφοροι αμφιβόλου προελεύσεως, ηλιοκαμένοι τύποι έχουν να σου προτείνουν άλλοτε ημερολόγια για παιδάκια άρρωστα, άλλοτε βιβλία για παιδιά με ειδικές ανάγκες, άλλοτε λαχεία για συλλόγους και κοινωφελή ιδρύματα και διάφορα άλλα, από αρωματικό αυτοκινήτου μέχρι μπρελόκ με φωτάκια που τραγουδά (δεν έχω δει πιο κιτς). Εγώ, ενώ έχω υπάρξει το είδος του παιδιού που δίνει όλο το χαρτζιλίκι του σε κατοστάρικα στους άστεγους της Αθήνας ως φοιτητής… μεγάλες στιγμές, εκεί που καπνίζαμε και τη γόπα μας, όχι που λέει ο λόγος, κυριολεκτικά. Ξαφνικά, λοιπόν, συνειδητοποιώ ότι αυτό το παιδί δεν ανοίγει καν το παράθυρο, λέει ένα ψυχρό όχι και δεν νιώθει και τύψεις. Είναι που νιώθω ότι στην χώρα μας μάς πήραν χαμπάρι; Είναι που δεν γουστάρω να με υποχρεώνουν μες στη μέση του δρόμου να δείξω πόσο φιλάνθρωπος είμαι; Είναι που προτιμώ να διαλέξω εγώ πού θα δώσω μια βοήθεια; Πειράζει που θέλω να είναι κάπου πιο προσωπικά και δεν μ’ αρέσει αυτό το «για τα παιδιά» γενικά και αόριστα;Παλιά ίσως να έδινα επειδή ντρεπόμουν. Έρχεται η τύπισσα, μπαίνει μπροστά σου και καρφώνεται να σε κοιτά. Τι να κάνεις κι εσύ; Το χέρι στην τσέπη. Μην ξεχνάμε ότι εδώ είναι Ελλάδα κι όλοι έχουν για να δώσουν. Αυτό που σου κάνει όμως είναι κάτι άλλο από ψυχολογικός εκβιασμός; Ντρέπεσαι που λες μία, ντρέπεσαι δύο και ξαφνικά δεν ντρέπεσαι καθόλου.Είναι άραγε η συνήθεια που σε απαλλάσσει από το συναίσθημα της ντροπής; Μήπως η συνήθεια σε απαλλάσσει από κάθε συναίσθημα; Όπως οι γιατροί για παράδειγμα. Στο πρώτο μάθημα ανατομίας λιποθυμούν. Μετά από κάποιες δεκάδες εγχειρίσεις σου περιγράφουν πώς σπαρταρούσε στο χέρι τους η καρδιά, ενώ μασούν ένα σουβλάκι. Κι αν συμβαίνει αυτό, τι γίνεται στον έρωτα; Η συνήθεια εξαλείφει κι εκεί το συναίσθημα; Γι’ αυτό ο έρωτας της ζωής σου, με τον οποίο κάποτε σου ανέβαινε το αίμα στο κεφάλι, λιποθυμούσες, σ’ έπιανε ταχυκαρδία και ζούσες σε μια συνεχή νιρβάνα λες κι ένα σύννεφο καπνού απ’ την καλή σου σε κυνηγούσε παντού, τώρα σου πιάνει το …….. και δεν σου κάνει καμία αίσθηση, εκτός κι αν είναι το χέρι της παγωμένο; Άραγε ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για να μπορεί να προσαρμόζεται σ’ όλα κι αυτή η προσαρμοστικότητα είναι που τον κάνει να συνηθίζει και να μη χρειάζεται το συναίσθημα, για να τον πληροφορεί για κάτι που ήδη ξέρει; Δεν ξέρω, απλώς σκέψεις κάνω. Εσείς τι λέτε;

25η Μαρτίου 1821 Η Επανάσταση συνεχίζεται.

Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 188 χρόνια από την άγια εκείνη ήμερα που οι ήρωες πρόγονοι μας, ρακένδυτοι, με υποτυπώδη οπλισμό αλλά με πίστη στον Χριστό και αγάπη στην Πατρίδα, ξευτέλισαν τον πολυάριθμο και άρτια εξοπλισμένο τουρκικό στρατό και παρά την εχθρική στάση των περισσότερων ευρωπαϊκών κρατών κατόρθωσαν να ελευθερώσουν ένα κομμάτι του Ελληνικού έθνους. Όραμα των αγωνιστών του ’21 δεν ήταν φυσικά να ελευθερώσουν την Ελλάδα μέχρι τον Έβρο. Όραμα τους ήταν απελευθερωθεί ολόκληρο το Ελληνικό έθνος, και Κυρίως η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ. Το ηρωικό ελληνικό έθνος κατόρθωσε ύστερα από μακροχρόνιους και σκληρούς αγώνες να απελευθερώσει ένα κομμάτι του έθνους μας, που περιλαμβάνει τα σημερινά ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ μας σύνορα.

του Χριστού την Πίστη την Αγία
και της Πατρίδας την Ελευθερία!

Εμείς έχουμε χρέος να συνεχίσουμε τον αγώνα των ηρωικών προγονών μας και να ελευθερώσουμε τους υπόλοιπους υπόδουλους αδελφούς μας στην ΙΩΝΙΑ, ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ, ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ, ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ, ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΥΛΙΑ. ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΧΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821!

Πάνω από όλα η οικογένεια!

Οικογένεια. Το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής μας. Μοιάζει με πικρή σοκολάτα. Σε γλυκαίνει και σε πικραίνει ταυτόχρονα, αλλά κάνει καλό στην καρδιά μας.
Πολυμελής ή ολιγομελής, μητριαρχική ή πατριαρχική, μονογονεϊκή, η οικογένεια και δη η ελληνική οικογένεια είναι πάντα δίπλα στα παιδιά της.
Αρχικά η μητέρα, πρόσωπο ιερό. Παρομοιάζεται με την Παναγία. Είναι δίπλα σε όλα τα βήματα του παιδιού της. Του δίνει πνοή. Ζει γι’ αυτό και μόνο. Από τη στιγμή που έρχεται στη ζωή όλα τα άλλα για τη μητέρα είναι δεύτερα. Καριέρα, έρωτας, συγγενείς, κυρίως ο εαυτός της. Πότε υποταγμένη στις βουλές του πατέρα και ποτέ κυρίαρχος της οικογένειας. Έχουν χύσει πολύ μελάνι για τη σκιαγράφηση της μητρικής φιγούρας, λογοτέχνες και ποιητές και ψυχολόγοι (βλέπε Φρόυντ) και δημοσιογράφοι και στιχουργοί. Όσο για τους ζωγράφους έχουν χρωματίσει με τα πιο ζωηρά χρώματα καμβάδες για τη μητέρα… Η μητέρα είναι η άγκυρα της οικογένειας, είχε πει ο Σοφοκλής!
Συγκρατεί ενωμένα όλα τα πρόσωπα γύρω της.Πατέρας… Είναι ο άνθρωπος που μας γεννά, για τους γνωρίζοντες βιολογία και γενετική. Ναι, είναι σημαντική η προσφορά του. Συμβάλλει τα μέγιστα κι ας μην το έχουμε αντιληφθεί. Από αρχαιοτάτων χρόνων φρόντιζε να εξασφαλίσει την τροφή για την οικογένεια με το κυνήγι και ακόμη έχει αυτόν το ρόλο, του κυνηγού (με την καλή έννοια πάντα!). Ταξίδευε, πολεμούσε, ανακάλυπτε… όλα για χάρη της οικογένειας και κυρίως της παγκόσμιας οικογένειας. Ήταν αυτός που αποφάσιζε για την τύχη των μελών της. Ακόμη και για την τύχη του ίδιου του πλανήτη (global family). Μεταγενέστερα, ο ρόλος του μειώνεται, είναι που άρχισαν να έχουν δικαιώματα οι απανταχού Λυσιστράτες.Αδέλφια; Προέρχονται από την ίδια κοιλιά –απλοϊκά- είναι οι πρώτοι μας φίλοι. Παιχνίδια, τσακωμοί, ανταγωνισμός, ένα κομμάτι του ίδιου μας του εαυτού. Αναντικατάστατοι συνοδοιπόροι της ζωής μας. Σύντροφοι στη χαρά και τη λύπη και το παιχνίδι της ζωής. Αλίμονο σε αυτούς που δεν έχουν αδέλφια!Όλα τα παραπάνω πρόσωπα πλέκουν το υφαντό της ζωής μας μαζί με τις μοίρες. Σαν τους 3σωματοφύλακες, μόνο που εμείς μπορεί να είμαστε λιγότεροι ή περισσότεροι… Ένας για όλους και όλοι για έναν.
Αυτό καλείται οικογένεια. Δεν αφήνουμε κανένα να μας τη θίξει. Σαν ύαινες δε διστάζουμε να πολεμήσουμε για κάθε μέλος της ξεχωριστά. Ακόμη και αν πρόκειται για τους χειρότερους εγκληματίες. Πόσα εγκλήματα έχουν γίνει στο όνομα της τιμής της οικογένειας, από τις δικές μας βεντέτες σε Κρήτη και Μάνη μέχρι και τη σισιλιάνικη μαφία…Η υπερηφάνεια δεν ταπεινώνεται και η υπερηφάνεια μοιάζει με την οικογένεια. Γι’ αυτό οι αξίες που παίρνουμε από το σπίτι, μας συντροφεύουν σε όλη μας τη ζωή. Γινόμαστε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση των δικών μας προσώπων. Άρα γι’ αυτό δε φταίνε μόνο τα γονίδια, αλλά και τα «γον(είς)- ίδια».
Σε σχέση με άλλα πρότυπα οικογενειών, η ελληνική οικογένεια διαφέρει κατά πολύ. Μην μου πείτε ότι δεν εντυπωσιάζονται οι ξένοι με το δέσιμο που υπάρχει. Μαλώνουν και μετά τα βρίσκουν. Θα ακούσεις να απαντούν στη διαπίστωση: «Μα καλά εσύ δεν είχες τσακωθεί με τον αδελφό σου για εκείνο το χωράφι;». Η απάντηση στερεότυπη: «Το αίμα νερό δε γίνεται και αν γίνει δεν πίνετε…»
Όσο μεγάλα κι αν είναι τα παιδιά για την Ελληνίδα μητέρα είναι ΠΑΝΤΑ μα ΠΑΝΤΑ μωρά που θέλουν ιδιαίτερη φροντίδα. Δεν τα εγκαταλείπει. Δύσκολα απογαλακτίζονται. Παντρεύονται, κάνουν παιδιά κι όμως παραμένουν δίπλα στη μαμά και τον μπαμπά τους… Η ενηλικίωση θα αργήσει πολύ.
Αυτό περνά από γενιά σε γενιά και μεταδίδεται σαν νόσημα με το DNA. Προσβάλλει και το τελευταίο μας οικογενειακό κύτταρο. Γι αυτό δίνουν και παίρνουν σχόλια του τύπου: «Είσαι ίδια ο πατέρας σου», «Αμ, πήρες το ξεροκέφαλο της μάνας σου!». «Κατά μάνα κατά κύρη κατά γιο και θυγατέρα», όπως λέει και o πάνσοφος λαός μας.
Ποιος μπορεί, λοιπόν, να αμφισβητήσει ότι η οικογένεια είναι πάνω από όλα για καθέναν ξεχωριστά από εμάς. Είναι η Αγία οικογένεια! Σκοτώνουμε για χάρη της

Πρώτο πράσινο νησί στην χώρα μας ο Άη Στράτης

Ο αέρας, ο ήλιος, τα κύματα, η διάσπαση του υδρογόνου, η αποθήκευση ενέργειας, η επαναφόρτιση μπαταριών είναι μερικές από τις τεχνολογίες που θα δοκιμαστούν σε έναν με ιστορικές αναφορές και συμβολισμούς, τον οποίο φιλοδοξεί το υπουργείο Ανάπτυξης στο πρώτο «πράσινο νησί» στην Ελλάδα.Πρόκειται για τον Άη Στράτη, τόπο εξορίας των κομμουνιστών σε περιόδους που πλήγωσαν την χώρα, στο νομό Λέσβου, για τον οποίο προωθείται σχετική νομοθετική ρύθμιση ώστε να καταστεί ενεργειακά αυτόνομος με την χρήση φιλικών προς το περιβάλλον πηγών ενέργειας.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Κωστής Χατζηδάκης, το ακριτικό νησί επελέγη για την πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος καθώς με μόλις 250 κατοίκους σαφώς χαρακτηρίζεται από περιορισμένες ανάγκες σε ηλεκτρική ενέργεια, οι οποίες δεν υπερβαίνουν τις 1500 μεγαβατώρες σε ετήσια βάση, ενώ η εγκατεστημένη ισχύς δεν υπερβαίνει τα 280 κιλοβάτ.Η παρέμβαση κινείται στην λογική της κάλυψης της συγκεκριμένης από ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά, βιοενέργεια και μικρά υδροηλεκτρικά.
Στο νησί θα εγκατασταθεί επίσης ερευνητικό κέντρο για τις ΑΠΕ ενώ στο εγχείρημα συμμετέχουν η ΔΕΗ Ανανεώσιμες, το ΕΜΠ, το ΚΑΠΕ και το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Οι μελέτες για τον Άη Στράτη εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθούν έως το τέλος Μαΐου, με προοπτική το πρόγραμμα θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στο 2009. Η χρηματοδότηση του έργου θα γίνει από τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας. Το κόστος του έργου θα οριστικοποιηθεί με ακρίβεια μόλις ολοκληρωθεί η μελέτη στα τέλη Μαΐου, αλλά εκτιμάται ότι θα κυμανθεί γύρω στα 10 εκατ. ευρώ
Καϊκια, μοτοποδήλατα, αυτοκίνητα …
Όπως εξήγησε ο γενικός γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας κ. Φίλιππος Τσαλίδης, οι τεχνολογίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν είναι συστήματα άμεσης μετατροπής της ηλιακής ενέργειας σε ηλεκτρική (φωτοβολταϊκά), η ηλιακή θερμική τεχνολογία, η αιολική ενέργεια, η γεωθερμική ενέργεια, η αξιοποίηση της βιομάζας (αγροτικά υπολείμματα), τα μικρά υδροηλεκτρικά έργα και τα συστήματα παραγωγής ενέργειας από κύματα και από παλίρροιες.Ο ίδιος αναφέρθηκε ακόμη σε τεχνολογίες που είτε ακόμη βρίσκονται σε στάδιο έρευνας είτε το κόστος τους είναι σημαντικό προκειμένου να καταστούν εφαρμόσιμες. Τέτοιες είναι τα μικροφύκια και η χρησιμοποίηση του υδρογόνου, ενώ θα επιδιωχθεί η χρήση υωριδικών συστημάτων, στα οποία μπορεί να υπάρχουν φωτοβολταϊκά στοιχεία, πάνελ, αιολικά πάρκα, κάποιος σταθμός βιοντίζελ, το σύστημα αποθήκευσης μπαταρίας κ.α.«Τα πάντα θα καλύπτονται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και μιλάμε για αυτοκίνητα, μοτοποδήλατα, μηχανές ή καΐκια τα οποία μπορεί να είναι ηλεκτρικά, αλλά θα μπορούσαν να είναι και υβριδικά», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Τσαλίδης.Στην ίδια λογική κινούνται και εφαρμογές στην παραγωγή τροφίμων (υδροπονία, θερμοκήπιο με τα φυτά στο νερό) και λειτουργία θερμοκηπίων με φωτοβολταϊκά στοιχεία. Τονίστηκε σχετικά ότι στο παραδοσιακό θερμοκήπιο παράγονται 4 έως 6 τόνοι σε ένα στρέμμα ανά έτος στο χωράφι, στο κλασικό θερμοκήπιο παράγονται 18 τόνοι και σε ένα κλειστό υδροπονικό θερμοκήπιο παράγονται 45 τόνοι το έτος.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο νομάρχης Λέσβου Π. Βογιατζής και ο κοινοτάρχης του νησιού Χ. Μακρής, οι οποίοι έκαναν λόγο για μια ιστορική απόφαση για το νησί. «Από τόπος ιστορικής μνήμης, ο Άι Στράτης μπορεί να γίνει γη της επαγγελίας» είπε ο κ. Μακρής ενώ ο κ. Βογιατζής ανέφερε ότι η ιδέα δόθηκε από τον ίδιο τον πρωθυπουργό κατά την επίσκεψή του στο νησί, όταν προέτρεψε τους κατοίκους να αναζητήσουν μια άλλη εναλλακτική ανάπτυξη για τον τόπο τους, ο οποίος πλήττεται από την έλλειψη θέσεων εργασίας η οποία οδηγεί σε μετανάστευση τους νέους.
Ο υπουργός Ανάπτυξης προσδιόρισε ως αναμενόμενα οφέλη για το νησί την γενικότερη προβολή και τις θετικές στην τουριστική ανάπτυξη, σύμφωνα και με την εμπειρία σε αντίστοιχα πράσινα νησιά της Δανίας, της Νορβηγίας και της Αυστραλίας

Το παιδάκι με τα σχιστά μάτια... Σύνδρομο Down

Όταν γέννησε η καλύτερη μου φίλη ήμασταν όλοι πολύ χαρούμενοι..
Μετά από 3 αποτυχημένες προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης η απρόσμενη εγκυμοσύνη της, φάνταζε σαν «μάννα εξ ουρανού».
Κάτι όμως συνέβη..
Η Εύα ήταν ήδη 35 ετών όταν γέννησε. Ο γιατρός της είχε πει ότι θα έπρεπε να κάνει αμνιοπαρακέντηση λόγω του προχωρημένου σχετικά της ηλικίας και των προβλημάτων που είχε κατά την κύηση. Εκείνη αρνήθηκε. Η επιθυμία της να αποκτήσει παιδί ήταν τόσο μεγάλη που δεν την ενδιέφερε αν το παιδί είχε κάποια γενετική ανωμαλία.
Έτσι ο μικρός Παύλος γεννήθηκε με τριχρωμία 21 ή αλλιώς σύνδρομο down.
Όταν το πρωτοείδα στο μαιευτήριο έπαθα σοκ. Ήταν ένα πανέμορφο μωρό με όλα βέβαια τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου εμφανέστατα. Είχε σκιστά ματάκια και μια φαρδιά μυτούλα. Η γλώσσα του ήταν μεγαλύτερη της κανονικής ενώ το κεφάλι του ήταν πλατύ και το πρόσωπο του φαινόταν επίπεδο.
Η Εύα έκλαιγε συνεχώς. Στην αρχή όλοι πιστεύαμε ότι βαθιά μέσα της περίμενε το θαύμα. Ότι δηλαδή το παιδί της δεν θα είχε τίποτα και όλα θα ήταν φυσιολογικά. Και όμως… Η Εύα έκλαιγε από χαρά. Μου έλεγε συνεχώς ότι θα προσπαθήσει να κάνει τα πάντα γι’ αυτό το παιδί και δεν θα το εγκαταλείψει ποτέ. Μέχρι και την ημέρα του γάμου του ονειρευόταν. Πραγματικά. Ο Παύλος μεγάλωσε, πήγε σε ειδικό σχολείο και γνώρισε μια συμμαθήτρια του με την οποία μετά από χρόνια παντρεύτηκε. Ποτέ δεν έλειπε ο κόσμος από το σπίτι της Εύας. Ήταν κυρίως μητέρες με παιδιά με σύνδρομο ήταν όμως όλες πολύ χαρούμενες γιατί κατάφεραν παρά την έλλειψη της βοήθειας από τη πολιτεία να έχουν δημιουργήσει ουσιαστικά ένα δικό τους κόσμο πολύ χαρούμενο χωρίς ίχνη ζήλειας και κακίας. Βλέπετε, καμιά μητέρα δεν έλεγε ότι το παιδί της ήταν το ομορφότερο αφού όλα, ήταν υπέροχα…
Πηγη Ζougla

Η χορεύτρια με τις ρόδες

«Μαμά εγώ γιατί δεν μπορώ να χορέψω;». Με ρώτησε η μικρή μου πριγκίπισσα καθώς έβλεπε τις μπαλαρίνες να νικούν το φαινόμενο της βαρύτητας. Εκείνη τη στιγμή τα καυτά δάκρυα μου πλημμύριζαν τα μάτια μου, ή μάλλον τον κόσμο της, αλλά δεν έπρεπε να δείξω στο μωράκι μου ότι είναι διαφορετική από τους άλλους ανθρώπους. Είναι ίση με τους άλλους.
Την σήκωνα στα χέρια μου και της έκανα στροφές στον αέρα. «Εσύ χορεύεις όπως οι άγγελοι δεν πατάς στην γη. Σε μερικούς ανθρώπους ο Θεός δίνει πόδια και σε αυτούς που αγαπά πολύ τους δίνει φτερά. Σαν εσένα, άγγελέ μου.» με αυτά τα λόγια την έκανα να γελά, να κουνάει ρυθμικά τα χεράκια της και να αναφωνεί «Μανούλα, όταν μεγαλώσω θα γίνω χορεύτρια… Θα χορεύω στον ουρανό για σένα».
Αλήθεια, πώς θα μπορούσα να εξηγήσω σε ένα μικρό πλασματάκι που μέσα από τα μάτια μου γνώριζε τον κόσμο ότι δεν θα μπορούσε να χορέψει σαν τις μπαλαρίνες… Πώς ο κόσμος αυτός ήταν πολύ σκληρός μαζί του; Πώς ο Θεός είχε γι’ αυτόν, τον μικρούλι άγγελο άλλα σχέδια;Έτσι μεγάλωνε ο άγγελός μου. Με τα φτερά κολλημένα στην πλάτη του και τα ποδαράκια τους καρφωμένα στο έδαφος. Μια χορεύτρια με ρόδες…Αυτές οι τεράστιες ρόδες που δεν έφτανα τα χεράκια της να τις κινήσει. Την κρατούσαν καθηλωμένη σε ένα καροτσάκι. Όταν ήμουν έγκυος σε αυτή αντιμετώπισα ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που είχε σαν αποτέλεσμα να μπορέσει το μωρό μου να περπατήσει ποτέ.Τι να πω σε ένα παιδάκι ότι δεν μπορεί να τρέξει, να χαρεί τη βροχή, μια βόλτα δίπλα στη λίμνη ή να κάνει τις σκανδαλιές του; Ήταν αναφαίρετο δικαίωμά του και κανείς δεν μπορούσε να του το στερήσει…Γι’ αυτό και η γοργόνα μου - έτσι την φωνάζαμε χαϊδευτικά και της είχαμε πει ότι οι γοργόνες δεν έχουν πόδια αλλά λέπια και αν καμία φορά τύχει ο θεός Ποσειδώνας και τους χαρίσει δεν μπορούν να τα κινήσουν, γιατί απλά έχουν συνηθίσει μόνο να κολυμπούν – δεν έχανε την ευκαιρία να κολυμπά, να γελά και να ονειρεύεται.Δεν θεωρούσε ότι είναι διαφορετική από τα άλλα παιδάκια της ηλικίας της. Αν η παιδική αθωότητα καμία φορά ξεστόμιζε την αλήθεια, δεν μπορούσε να το καταλάβει γιατί απλά δεν το έβλεπε. Μόνο η γοργόνα ρωτούσε με τα πράσινα ματάκια της γουρλωμένα, «Μα γιατί δεν μπορώ να παίξω κυνηγητό;» για να δώσει μόνη της την απάντηση, «Α… επειδή έχω σιδερένια ποδαράκια και θα τους νικήσω τους φοβητσιάρηδες!»Την άκουγα και ήθελα να λυθώ σε λυγμούς αλλά έπρεπε να γίνω σκληρή σαν την κοινωνία. Να μάθει να βλέπει τον εαυτό της ίσο με τους άλλους. Να μην νιώθει ανάπηρη και ανήμπορη, αλλά δυνατή.Δεν θα ξεχάσω σε ένα παιδικό πάρτι, όταν ο κλόουν ρώτησε όλα τα παιδάκι τι θέλουν να γίνουν όταν μεγαλώσουν, εκείνη με περισσό καμάρι απάντησε «Χορεύτρια του μπαλέτου. Θα χορεύω τη «Λίμνη των Κύκνων» και όλοι θα με χειροκροτούν».Όλοι γέλασαν και το πιο άτακτο της παρέας με την παιδική αφέλεια που εντοπίζει την διαφορετικότητα και την κατακεραυνώνει, της είπε κοροϊδευτικά: «Αφού η μαμά μου είπε ότι είσαι ανάπηρη, δεν μπορείς να χορέψεις! Θα είσαι χορεύτρια με ρόδες;»Εγώ ήθελα να πεθάνω! Πώς μπορούσαν να πουν στο μωρό μου ότι επειδή ήταν ανάπηρο δεν θα μπορούσε να χορέψει; Τι σημαίνει αναπηρία, θάνατος; Μόνο οι νεκροί δεν ονειρεύονται. Χορεύτρια είχε πει ότι θέλει να γίνει, γιατί της στερούσαν το όνειρο;Τούτη η μέρα έμελλε να τη στιγματίσει… Αρνούνταν να κάνει το οτιδήποτε. Αρνούνταν να κολυμπήσει που τόσο της άρεσε και τσίριζε «Δεν θα γίνω χορεύτρια ποτέ. Είμαι ΑΝΑΠΗΡΗ… Γιατί μαμά εγώ είμαι ανάπηρη; Ήμουν κακό παιδί και ο Θεός με τιμώρησε;» Εδώ τι να απαντήσεις; Σιωπή.
Καθόταν μπροστά στον καθρέφτη με τις ώρες και χάζευε το είδωλό της. Ονειρευόταν ότι χόρευε με τα πόδια της και όχι τα φτερά της, Αυτά της τα είχαν κόψει!
Τα έβαζε με τον εαυτό της… Θύμωνε, έκλαιγε και κλεινόταν σε αυτόν. Προσπαθούσε με τις τεράστιες ρόδες, σαν παιδάκι που παιδεύεται πάνω σε ένα παλιό ποδήλατο για να κάνει ορθοπεταλιά, να φτάσει στο παράθυρο για να δει τη βροχή.
«Εγώ γιατί δεν μπορώ να βγω στη βροχή επειδή είμαι ανάπηρη;», έλεγε και σαν έβρισκε η ρόδα στο χαλί ένιωθε ανήμπορη! «Έλα, τεμπέλα, κουνήσου. Πώς θα γίνεις χορεύτρια αν τα παρατάς για ένα τόσο δα κομματάκι ύφασμα;»«Εγώ θα είμαι η χορεύτρια με τις ρόδες; Ψεύτρα…» ούρλιαζε με δάκρυα που δεν μπορούσα να στερέψω. «Μου είπες ότι είμαι άγγελος και έχω φτερά. Εγώ βλέπω μόνο ρόδες, σίδερα, πού είναι τα πούπουλα τότε; Πες μου…» Τώρα προσπαθούσε να κρυφτεί στον τσιμεντένιο της τάφο, το δωμάτιό της. Και θα προσπαθούσε για πολλά χρόνια.Όχι, το είχα αποφασίσει. Το δικό μου παιδί δεν θα ήταν ανάπηρο ούτε διαφορετικό, αλλά ΙΣΟ με όλα τα άλλα. Είτε είχε ποδαράκια, είτε ρόδες, είτε πρόσθετο μέλος, είτε καθόλου άκρα δεν θα ήταν ανάπηρο. Βαριά κουβέντα για ένα μωρό. Δεν θα του στερούσε κανείς τα όνειρά του! Όλοι έχουμε ίσα δικαιώματα στη ζωή. Κανένας δεν είναι παιδί ενός κατώτερου θεού.Έτσι κι έγινε. Μπροστά στον τεράστιο καθρέφτη που καθόταν και έβλεπε τον εαυτό της να χορεύει μικρή, εκεί μέσα είδε το θείο δώρο που της είχε δοθεί. Η πάπια μεταμορφώθηκε σε κύκνο… Η γοργόνα μου είχε να κολυμπήσει πολλές θάλασσες ακόμη! Ακόμη κι αν τα λέπια της ο φουρτουνιασμένος Ποσειδώνας της τα είχε αφαιρέσει και την είχε αφήσει με δυο ακούνητα πόδια.
Εξάλλου, η αναπηρία δεν είναι μειονέκτημα. Είναι πλεονέκτημα απέναντι στην ίδια τη ζωή… Ο άγγελος μου θα χόρευε με τα φτερά του μόνο για μένα μέσα στους ουρανούς. Θα γινόταν χορεύτρια… η χορεύτρια με τις ρόδες. Και θα τους μάγευε όλους.
Πηγη zougla

Τα οιστρογόνα "ευθύνονται" για την απιστία

Μια νέα έρευνα αποκαλύπτει οτι τα αυξημένα επίπεδα θηλυκών ορμονών στις γυναίκες συνδέονται με τη γοητεία αλλά και την... απιστία.
Σύμφωνα με νέα επιστημονική έρευνα, οι γυναίκες με υψηλά επίπεδα θηλυκών ορμονών όχι μόνο νιώθουν πιο ελκυστικές αλλά παράλληλα νιώθουν λιγότερο δεσμευμένες οπότε έχουν μεγαλύτερη ροπή στις ερωτικές "περιπέτειες" και τις απιστίες. Κατά συνέπεια εκείνες οι γυναίκες αλλάζουν συχνότερα σύντροφο.Η έρευνα του αμερικανικού πανεπιστημίου του Τέξας, με επικεφαλής την ψυχολόγο δρα Κριστίνα Ντουράντε, διαπίστωσε ότι οι νεαρές γυναίκες αισθάνονται πιο ελκυστικές, όταν έχουν υψηλά επίπεδα οιστραδιόλης (ενός οιστρογόνου). Σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα, οι γυναίκες αυτές έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να φλερτάρουν και να εμπλέκονται σε "παράνομες" σχέσεις.
Τα οιστρογόνα, εδώ και καιρό, έχει διαπιστωθεί επιστημονικά ότι επηρεάζουν τη γονιμότητα μιας γυναίκας, καθώς και τον τρόπο που ντύνεται και συμπεριφέρεται. Συγκεκριμένα, όσο περισσότερα τα οιστρογόνα, τόσο πιο προκλητικά και τολμηρά τα ρούχα τους.Η τάση αυτή τις ωθεί σε αυξημένη σεξουαλική δραστηριότητα, συχνά εκτός της "νόμιμης" σχέσης τους. "Οι γυναίκες με υψηλή γονιμότητα δεν ικανοποιούνται εύκολα από τους μακρόχρονους συντρόφους τους και νιώθουν την ανάγκη να σχετιστούν με άλλους άνδρες, πιο επιθυμητούς", σημείωνει η Ντουράντε. Όμως, σύμφωνα με τα λεγόμενα της, ο σκοπός τους δεν είναι η "περιπέτεια μιας νύχτας", αλλά η δημιουργία νέας σχέσης.Η μελέτη επιβεβαίωσε επίσης ότι οι γυναίκες με υψηλή οιστραδιόλη "θεωρούνται σημαντικά πιο ελκυστικές εξωτερικά από τις ίδιες και τους άλλους γύρω τους", γεγονός που, μεταξύ άλλων, τις βοηθά συχνά να πετυχαίνουν τους κοινωνικούς στόχους τους. Η ποσότητα οιστραδιόλης αυξομειώνεται στη διάρκεια του "κύκλου" μιας γυναίκας, ανάλογα με το επίπεδο γονιμότητας και το σεξουαλικό ενδιαφέρον. Τα επίπεδα οιστραδιόλης (αντίστοιχης της τεστοστερόνης στους άνδρες) τείνουν να πέφτουν όταν οι γυναίκες χάνουν βάρος, ασκούνται τακτικά και μεγαλώνουν

10 λόγοι να μην εξομολογηθείς την απιστία σου

Πριν της παραδεχτείτε όλη την αλήθεια για την "στιγμή αδυναμίας" σας, με τους 10 λόγους να το ξανασκεφτείτε πριν ομολογήσετε την απιστία σας.
1. Γιατί όσο κι αν λέμε ότι το κλειδί σε μια σχέση είναι η ειλικρίνεια και ότι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα θέλαμε να το ξέρουμε και μπλα, μπλα, μπλα, στην πραγματικότητα δεν θέλουμε καν να το φανταστούμε, πόσο μάλλον να έρθεις εσύ και να μας το πεις μέσα στη μούρη. Αν δεν σε ρωτήσει ευθέως, δεν έχεις πει καν ψέμα...
2. Γιατί είναι πολύ πιθανό να μην ανακαλύψει ποτέ. Ειδικά αν ήταν "της μιας φοράς" τότε που βγήκες και έχεις φροντίσει να καλύψεις τα ίχνη σου.
3. Γιατί η άλλη γυναίκα (το %^#&$ ξεκ*λο για την ακρίβεια) δεν σήμαινε απολύτως τίποτα για σένα. Είναι αποτέλεσμα του συνδυασμού μοχίτο με τεκίλα ή ήταν η μια και μοναδική σου ευκαιρία να κάνεις κάτι με μια τέτοια γυναίκα (κλώνο της Τζολί φερ'ειπείν). Γιατί να χάσεις εκείνη που σημαίνει τα πάντα για μια που δεν σημαίνει τίποτα.
4. Γιατί μπορεί να θέλει να σε πληρώσει με το ίδιο νόμισμα κι εσύ δεν θα μπορείς να της πεις τίποτα. Και να της πεις δηλαδή, η απάντηση θα είναι "Κοίτα ποιός μιλάει". Και δεν θα έχεις τι να απαντήσεις.
5. Γιατί θα στο παίζει ιστορία, θα σε "φτύνει", θα είναι τσαντισμένη για μήνες, θα στην λέει για το οτιδήποτε και γενικότερα θα σου κάνει τη ζωή κόλαση. Αν νόμιζες ότι κόλαση μέχρι τώρα ήταν όταν γκρίνιαζε επειδή ήθελες να βγεις με τα παιδιά σήμερα, ετοιμάσου να "φορτώσεις" το expansion pack: με καλύτερα γραφικά και πολλά περισσότερα χαστούκια.
6. Γιατί, παραδέξου το, είναι εγωιστικό. Πρώτα πήγες με άλλη γκόμενα για να ευχαριστήσεις τον αντρικό εγωισμό σου και μετά θέλεις να ξεφορτωθείς τις τύψεις. Άχου, μωρέ!
7. Γιατί μπορεί να το έχει κάνει εκείνη πρώτα. Και μετά ίσως ακούσεις κι εσύ τα δικά της "βρώμικα" μυστικά, επειδή στρίψατε στην οδό των αποκαλύψεων. Είσαι σίγουρος ότι είσαι έτοιμος να ακούσεις ότι η κοπέλα, η δικιά σου η κοπέλα, το μωρό σου, το κουτσουνάκι σου, τότε που διάβαζες για την εξεταστική εκείνη "διάβαζε" το σώμα ενός άλλου;
8. Γιατί νοιάζεσαι για εκείνη (το εκφράζεις με έναν ανορθόδοξο τρόπο, αλλά δεν παύει να είναι αλήθεια) και δεν θέλεις να την πληγώσεις.
9. Γιατί θα σε παρατήσει. Τόσο απλά. Αν δεν το κάνει θα πέσει στα μάτια όλων των φίλων της και σίγουρα δεν θέλει να γίνει κάτι τέτοιο.
10. Γιατί ακόμα κι αν δεν παρατήσει, θα το ξέρουν ήδη όλες τις οι φίλες και οι φίλοι και για αυτούς θα είσαι πάντα "ο μ&λάκας που πλήγωσε το Τζενάκι".