• Ο κ. Παπαδήμος δεν μας έπεισε που βρίσκεται η διαφορά κλάσης του που τον επέβαλλε ως πρωθυπουργό.
• Ο κ. Παπανδρέου συνεχίζει λεκτικά σχεδόν... αντιμνημονιακός, με συνέπεια, τις επιλογές όπου ανάμεσα στο σωστό, το μέσο και το λάθος, επιλέγει πάντα, παραδόξως, το λάθος!
• Ο κ. Σαμαράς δεν μας εξήγησε πόσο πολύ αντιμνημονιακός είναι υπογράφοντας τα πάντα και μη αντιπροτείνοντας τίποτε, αρκούμενος σε συναισθηματικού τύπου, αέρα πατέρα, δηλώσεις.
• Το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνουν το στοιχειώδες: μια κοινή Αντιμνημονιακή κεντρική εκδήλωση, πέρα από τα λόγια. Στην ανάγκη παραίτηση των ομάδων τους από τηςν Βουλή. Αλλά αυτό θα συνεπάγονταν ευθύνες,ε; Και πρακτικές αντι-προτάσεις στις πρακτικές των καθεστωτικών.
• Ο κ. Κουβέλης ανανεώνει το σαλονάκι του με τα «επιπλάκια» που του χαρίζει το ΠΑΣΟΚ, τώρα που αδειάζει το μαγαζί και δεν έχει που να τα βάλει.
• Η εξωκοινοβουλευτική και η Επιθετική Αριστερά(!) φέρνει (με την δυσεξήγητη αντίθεση της απέναντι στα προβλήματα των όντως κατοίκων των γειτονιών του κέντρου και τις θωπείες της προς παραβατικούς και ισλαμοναζιστικής αντίληψης Εποίκους) την Χρυσή Αυγή στην Βουλή.
• Το ΛΑΟΣ κυβερνά με την εκκωφαντική πλέον σιγή και απουσία των αναρχικών, αυτονόμων, εξωκοινοβουλευτικών αριστερών από «έμπρακτες δράσεις».
• Οι αντάρτες πόλεων εξάντλησαν την οργή τους με σφαίρες σε κάτι αστυνομικούς και ένα μπλόγκερ και απαξιούν να εμφανιστούν απέναντι στο ΔΝΤ ή την Τρόϊκα ακόμη και με προκήρυξη!
• Οι Τράπεζες παίρνουν τα πάντα, δάνεια, δόσεις, φόρους, έκτακτες συνδρομές αλλά χορεύοντας με τους λύκους αισθάνονται κυρίαρχες και εξαντλούν ψυχολογικά και χρηματικά το λαό.
• Οι εφημερίδες και τα κανάλια συναγωνίζονται τις εισαγόμενες τροτέζες της Πατησίων σε... εκπτώσεις παντός είδους για να επιβιώσουν αναλώνοντας το δυναμικό τους σε υποστήριξη «υποψηφίων» αρχηγών.
ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ: Αν γίνει «Κοινοβουλευτική Δικτατορία» που οι νταβατζήδες προσδοκούν θα οδηγηθούμε σε μαζικά ανομικά φαινόμενα. Αν βέβαια προλάβουν. Και το 1967 άλλα σχεδίαζε το παλάτι και άλλοι πρόλαβαν.
ΕΡΩΤΗΜΑ: ξέρετε πόσοι πολίτες συζητούν καθημερινά, παντού, με «μεσσιανική διάθεση» για χούντες τύπου Λατινικής Αμερικής ή ...σκέτες; Δεν φταίνε οι «πολίτες που λησμονούν». Τα «αυγά των φιδιών» ή τα Στρατιωτικά Κινήματα προπολεμικού τύπου, η περίεργη και δυσεξήγητη «άνεση» των κομμάτων από Δεξιά έως Αριστερά τα εκκολάπτει-δεν γεννιούνται άλλωστε ποτέ μόνα τους.
http://www.newstrap.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου