Για να αρχίζουμε να εμπεδώνουμε σε τι απάτη έχουμε εισέλθει και τι πραγματικά πρεσβεύει.
Γράφει ο Nigel Farage
“Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν ψηφίζει νόμους και δεν ανακαλεί νόμους.
Οι νόμοι, με την μορφή οδηγιών, κανονισμών κλπ., που ήδη έχουν φθάσει τους 30.000, (!) αποφασίζονται από μη εκλεγμένους αξιωματούχους (οι οποίοι μαζί με τους υπαλλήλους φθάνουν τους 30.000 περίπου), με πλήρη μυστικότητα και αδιαφάνεια μετά από παρασκηνιακές πιέσεις και διαπραγματεύσεις, για τις οποίες κανείς δεν είναι υπόλογος.
Οι υπουργοί των χωρών-μελών υποχρεώνονται να αποδεχθούν τις προκανονισμένες αποφάσεις των μονίμων αντιπροσώπων, και πολλές φορές το «ανακοινωθέν» γίνεται δεκτό πριν (!). την «συζήτηση» των Υπουργών, η οποία λαμβάνει χώρα μόνο για προσχηματικούς λόγους.
Οι Δημοσιογράφοι που επικρίνουν αυτήν την κατάσταση απομακρύνονται έντεχνα από τις Βρυξέλλες, και παραμένουν όσοι συμφωνούν με το σύστημα.
Όταν οι ευρωβουλευτές καλούνται να ψηφίσουν, πληροφορούνται στις 8 το πρωί για την ημερήσια διάταξη ψηφοφορίας επί εκατοντάδων θεμάτων, που διεξάγεται στις 12.00 με πατήματα κουμπιών “ναι”, “όχι”, “αποχή”. Αλλά οι φάκελοι των θεμάτων έχουν χιλιάδες σελίδες στην Γαλλική γλώσσα, και κανείς Ευρωβουλευτής δεν προλαβαίνει να τους
μελετήσει. Έτσι, οι ευρωβουλευτές λαμβάνουν από τα ευρωπαϊκά κόμματα, στα οποία
ανήκουν, μια μεγάλη «λίστα» με το τι πρέπει να ψηφίσουν μέσα σε ένα τέταρτο της ώρας!!!»
Δηλαδή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι μόνο μία μεγάλη φάρσα εξαπατήσεως των Ευρωπαϊκών λαών.
Το «Ευρωπαϊκό Σχέδιο» οδηγεί σε ένα ενιαίο ομοσπονδιακό κράτος βάσει του Γάλλο-Γερμανικού άξονα, το οποίο συντρίβει την διαφορετικότητα και τις εθνικές παραδόσεις των λαών των χωρών-μελών χωρίς να τους ενημερώσει ή να τους ρωτήσει.
Όποιος διαφωνήσει στο μέλλον, θα έχει να αντιμετωπίσει την ενιαία ευρωπαϊκή «ταυτότητα», την ευρωπαϊκή αστυνομία, την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη και τον ευρωπαϊκό στρατό. Ας αναλογιστούμε τις συνέπειες αυτού του αντιδημοκρατικού πειράματος που πλήττει την κοινοβουλευτική Δημοκρατία και το εθνικό κράτος. Η κοινωνική δυσαρμονία, η ανελευθερία και η πίεση που θα δεχθούν οι λαοί της Ευρώπης θα έχουν δύο πιθανά αποτελέσματα:
Ή θα οδηγήσουν σε μεγάλη ανάπτυξη της άκρας δεξιάς και άκρας αριστεράς με απρόβλεπτα αποτελέσματα, ή θα οδηγήσουν σε εμφύλιο ευρωπαϊκό πόλεμο.
Η Ελλάς οφείλει να αντιδράσει στα τερατώδη ψεύδη, στην απίστευτη γραφειοκρατία, στην ουσιαστική αντιδημοκρατικότητα και ανελευθερία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ώστε οι Ευρωπαϊκοί λαοί να διατηρήσουν την εθνική και δημοκρατική τους ταυτότητα σε ένα πλαίσιο διεθνούς συνεργασίας και συνεννοήσεως.
Τους προηγούμενους μήνες, έγινε εμφανές από τις προτάσεις που προωθήθηκαν από την Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με υποστήριξη από την Γαλλία, την Γερμανία και άλλα κράτη, ότι θα σηματοδοτήσει ένα περαιτέρω αποφασιστικό βήμα προς την συγκόλληση των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως σε ένα κράτος με την δική του κεντρική κυβέρνηση, νόμισμα, φορολόγηση, ένοπλες δυνάμεις και νομικό σύστημα.
Τρία πράγματα κτυπούν το καμπανάκι, για τον τρόπο που το νέο σύστημα διακυβερνήσεως θα επιβληθεί στα έθνη της Ευρώπης.
Το πρώτο είναι το πόσο λίγο οι Ευρωπαϊκοί λαοί, συμπεριλαμβανομένου του Ελληνικού, όντως γνωρίζουν ακριβώς σε τι σύστημα διακυβερνήσεως θα βρεθούν να ζουν.
Το δεύτερο, είναι το πόσο εξαιρετικά αντιδημοκρατικό είναι αυτό το σύστημα. Οι περισσότεροι νόμοι και πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ενώσεως εγκρίνονται από μη εκλεγμένους αξιωματούχους πίσω από κλειστές πόρτες, χωρίς να δίνουν λόγο στα κοινοβούλια.
Έχει λεχθεί ότι οι μόνες χώρες του κόσμου, των οποίων οι νομοθετικές διαδικασίες είναι τόσο αποκρυπτικές, όπως της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, είναι η Κούβα και η Βόρειος Κορέα.
Ο τρίτος και σημαντικότερος λόγος γιατί πρέπει όλοι μας να φοβόμαστε αυτό το σύστημα διακυβερνήσεως της Ε.Ε. είναι απλά ότι στην πράξη το σύστημα δεν δουλεύει.
Οπουδήποτε να κοιτάξεις στις πρακτικές λειτουργίες της, είτε είναι οι πολιτικές της στην απασχόληση, στην γεωργία, στην αλιεία, στον ανταγωνισμό, στην διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια, και σε οτιδήποτε άλλο, ανακαλύπτεις ότι η Ε.Ε. δεν επιτυγχάνει τους διακηρυγμένους στόχους της.
Όποια πλευρά πολιτικής και αν εξετάσει κανείς, βρίσκει να συμβαίνει το ίδιο. Πάντα ξεκινούν με ευγενείς σκοπούς και ωραίες υποσχέσεις για το πόσο υπέροχα θα πάνε όλα. Τότε ανακαλύπτεις ότι αυτό οδηγεί σε ένα βουνό γραφειοκρατίας μεγέθους Ολύμπου, σε μια πλήρη απώλεια επαφής με την πραγματικότητα, σε μνημειώδη αναποτελεσματικότητα και κακή διαχείριση ανακατεμένη με διαφθορά, έως ότου, τελικώς, βλέπεις ότι κανένας από εκείνους τους γενναίους στόχους δεν επιτυγχάνεται στην πραγματικότητα.
Καταλαβαίνουμε γιατί οι Βρυξέλλες επιθυμούν τώρα απεγνωσμένα η Ελλάς να εισέλθει στο ενιαίο νόμισμα, δηλαδή για τους δικούς τους προπαγανδιστικούς λόγους. Αλλά φοβόμαστε, ότι αν τον εντάξουν σ’ αυτό πείραμα, ο Ελληνικός λαός θα το μετανιώσει.
Το πραγματικό πρόβλημα με το αντιδημοκρατικό όνειρο της Ε.Ε., είναι ότι βασίζεται σε μια κολοσσιαία πράξη ευσεβούς πόθου. Ήδη αρχίζουμε να διαπιστώνουμε ότι η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με αυτήν την κατασκευασμένη πίστη.
Μια ημέρα όλοι οι λαοί της Ευρώπης θα καταλάβουν ότι οφείλουν να πληρώσουν ένα τρομερό τίμημα. “
Nigel Farage
Ευρωβουλευτής και Προέδρος του UKIP
(Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου)
πηγή: Ποσειδώνας
makeleio.gr
Τα άκουσε για τα καλά ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου όταν βγήκε βόλτα για…
γεύμα σε εστιατόριο του Βερολίνου το βράδυ της Κυριακής, καθώς Έλληνες φοιτητές εισέβαλαν στο εστιατόριο και τον αποδοκίμασαν έντονα, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να αποχωρήσει.
Όπως φαίνεται και στο ερασιτεχνικό βίντεο που κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο, οι φοιτητές τον κατηγορούν ότι τρώει με τα λεφτά του λαού, αφού εξευτέλισε τους Έλληνες πολίτες.
Όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες που δημοσιεύει σήμερα η Bild ο κ. Παπανδρέου βγήκε… χαμογελαστός από το εστιατόριο του Βερολίνου, συντροφιά με τη σύζυγό του, Άντα, πήρε ένα ταξί, χαμογέλασε και στον φωτογράφο και έφυγε.
“Μας ξεφτιλίσατε! Μας ξεφτιλίσατε!” φώναζαν νεαρές Ελληνίδες της παρέας στο εστιατόριο,.
“Φάτε, τσάμπα είναι, εμείς πληρώνουμε, μας διαλύσατε!” συνέχισαν να φωνάζουν.
Μια ομάδα στελεχών του ΠΑΣΟΚ σκέφτονται την ηρωϊκή έξοδο, αλλά και την επόμενη μέρα του πολιτικού του βίου.
Ο Κώστας Σκανδαλίδης θεωρεί μονόδρομο την καταψήφιση των μέτρων και την έξοδο του ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση.
Δηλώσεις υπέρ του “όχι” έχουν κάνει κι άλλοι βουλευτές, όπως ο Θόδωρος Παραστατίδης, ο Μίμης Ανδρουλάκης και ο Μιχάλης Κασσής. Προβληματισμένος είναι και ο Γιάννης Κουτσούκος ενώ είναι άγνωστο το τι θα πράξει η ομάδα των πέντε (Δριβελέγκας, Μωραΐτης, Τζάκρη, Μπόλαρης, Κεγκέρογλου). Αν σε αυτά προσθέσουμε και τις δηλώσεις Λοβέρδου- Χρυσοχοΐδη που προανήγγειλαν ότι ο καθένας θα ακολουθήσει τη δική του πολιτική κίνηση, βγάλτε το τελικό νούμερο.
Αντίθετα το υπερψήφισαν οι βουλευτές των Ανεξάρτητων Ελλήνων και η Χρυσή Αυγή υπερψήφισαν, ενώ η Δημοκρατική Αριστερά ψήφισε λευκό.
Το αίτημα να καταθέσει ο Γιώργος Παπανδρέου ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας για τη λίστα Λαγκάρντ, το υπέβαλε σήμερα η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Όπως φαίνεται, ο πρώην πρωθυπουργός τη γλιτώνει και πάλι, με τις πλάτες τριών κομμάτων!
Η “Λίστα Χριστοφοράκου” στα χέρια του State Department!
Η μαύρη λίστα που χρησιμοποιήθηκε από την γερμανική κυβέρνηση για να κρατά το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας υπόδουλο, φαίνεται ότι περιήλθε στα χέρια των Αμερικάνικων αρχών μετά την συναλλαγή Deveboise & Plimpton – State Department.
Εδώ φαίνεται η σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει το θέμα η Αμερικανικη πλευρά αφού παρόμοιες ενέργειες έχει κάνει ιστορικά μόνο το Αμερικάνικο υπουργείο δικαιοσύνης. Η παρέμβαση του State Department δείχνει την διάθεση των άλλων μας “συμμάχων” να δώσουν ένα τέλος στην μονοκρατορία της Γερμανίας που λυμαίνεται την Ελλάδα εδώ και δεκαετίες κρατώντας αρχεία ακόμα και από την περίοδο της κατοχής (!) ή της Στάζι όπου φαίνονται περίτρανα οι διαχρονικοί τους συνεργάτες.
Το ποτήρι φαίνεται ότι ξεχείλισε μετά την επιδεικτική άρνηση της κυβέρνησης Παπανδρέου να συνεργαστεί με το Αμερικάνικο υπουργείο δικαιοσύνης που ζητούσε δικαστική συνδρομή για κολοσσιαίο σκάνδαλο έλληνα “λομπίστα” ο οποίος χρημάτισε σκοπιανούς αξιωματούχους για λογαριασμό Γερμανικού κολοσσού. Υπόθεση που την είχε αποκαλύψει μόνο το Ολυμπία και έφτασε μέχρι και τον ΟΟΣΑ: ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΟΣΑ: Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΛΥΨΕ ΜΕΓΑΛΟΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΩΣ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ!!
Πλέον οι Αμερικανοί θα μπορούν να εκδώσουν εντάλματα σύλληψης για τους ελληνόφωνους πολιτικούς ως μέλη εγκληματικής συμμορίας! Η κινητικότητα μάλιστα Αβραμόπουλου αλλά και Βενιζέλου στην άλλη άκρη του Ατλαντικού ίσως να σχετίζονται με τις εξελίξεις αφού μέχρι σήμερα και οι δύο δεν έχουν απασχολήσει για “σχέσεις στοργής” με τις επίμαχες γερμανικές εταιρείες.
Υπάρχει όμως η ανησυχητική πλευρά του θέματος, που πηγάζει ακριβώς από το ανώτατο επίπεδο της Αμερικάνικης πρωτοβουλίας. Όσο ασχολείτο το υπουργείο δικαιοσύνης με θέματα διαφθοράς, οι όποιες υποθέσεις έρχονταν στην δημοσιότητα και ενημερώνονταν αρμοδίως οι Ελληνικές αρχές. Όπως ακριβώς έγινε με την Siemens. Εάν αυτή η λίστα παραμείνει στο State Department και δεν προωθηθεί, υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος να χρησιμοποιηθεί ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που γινόταν εως σήμερα: Να δημιουργήσει πιέσεις προς το διεφθαρμένο κομμάτι του πολιτικού συστήματος προς όφελος αμερικανικών συμφερόντων, αντί να γίνει κάθαρση.
Ειδικά τώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη τα μεγάλα ενεργειακά παιχνίδια, οι αποφάσεις για την εκμετάλλευση φυσικού αερίου και κοιτασμάτων πετρελαίου στην Ελληνική επικράτεια.
Να υπενθυμίσουμε ότι πετρέλαιο εκτός δολαρίου δεν υπάρχει πουθενά και όσοι το επιχείρησαν είχαν την τύχη του Σαντάμ και του Καντάφι. Το ιδιότυπο καθεστώς που έχει περιέλθει η Ελλάδα ελέω μνημονίου υποθηκεύει αυτόν τον φυσικό πλούτο προς όφελος των “δανειστών”, κοινώς των Γερμανών. Για να ανατραπεί αυτό, χρειάζεται ισχυρή πολιτική βούληση από μη εκβιαζόμενους πολιτικούς ώστε να γίνει προς όφελος της Ελλάδας. Υπάρχει όμως και η “λύση” του χάους που θα ωθήσει σε μία βίαιη έξοδο από την Ευρωζώνη και “αραβοποίηση” της Ελλάδας. Εσωτερικό χάος χρώματος πορτοκαλί με αλλαλάζοντες μουλάδες και εξωτερικές απειλές να βοηθήσουν τους παγκόσμιους καρχαρίες να πάρουν αυτόν τον πλούτο με όρους Ιράκ, Νιγηρίας και Λιβύης.
Και πάλι οι διεφθαρμένοι του πολιτικού συστήματος να μένουν ατιμώρητοι για να εκποιούν την χώρα. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα είναι αυτό το σκεπτικό και ότι αυτή η εξέλιξη θα βοηθήσει για την εξάρθρωση της εγκληματικής συμμορίας που λυμαίνεται την Ελλάδα.
Διαβάστε και την σημερινή “Ελλάδα” που έχει εξαιρετικό ρεπορτάζ πάνω στην σημαντική αυτή εξέλιξη.
Την εξέλιξη – βόμβα με την D&P την αποκάλυψε πρώτο το Κουρδιστό Πορτοκάλι εδώ:
http://kourdistoportocali.com/articles/15450.htm
Με ένταλμα που εξέδωσε σε βάρος τους ο ειδικός ανακριτής για υποθέσεις διαφθοράς, συνελήφθησαν οι υπεύθυνοι των εταιρειών, παρόχων ηλεκτρικού ρεύματος, ENERGA και HELLAS POWER, καθώς το κανόνι του χτύπησαν οι εταιρίες στο δημόσιο ανέρχεται στα 200 εκατ. ευρώ, την ώρα που για το ίδιο ποσό κόβονται συντάξεις.
Μάλιστα, εκδόθηκε διάταξη για τη δημοσιοποίηση των ονομάτων πέντε στελεχών των δυο εταιριών και ασκήθηκε από την εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου συμπληρωματική δίωξη για τα αδικήματα της λαθρεμπορίας σε βαθμό κακουργήματος και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, στο πλαίσιο δράσης εγκληματικής οργάνωσης.
Να θυμίσουμε ότι την ώρα που το θέμα ήταν ..στα πάνω του, (για το κανόνι αναφερόμαστε) ο φωτογραφικός φακός είχε συλλάβει τους δυο επικεφαλής των εταιριών να ανταλλάσουν λουλούδια σε νυχτερινό κέντρο που είχαν βρεθεί τυχαία!
Οι πέντε, είναι ήδη κατηγορούμενοι καθώς έχει ασκηθεί εδώ και καιρό ποινική δίωξη σε βάρος τους, για υπεξαίρεση σε βάρος του Δημοσίου σε βαθμό κακουργήματος, καθώς εμφανίζονται να μην αποδίδουν στα κρατικά ταμεία τα ποσά που προβλεπόταν από τις συμβάσεις τους με για την εμπορία ρεύματος.
Δυστυχώς ούτε η ελευθερία του Βουλευτή ούτε τίποτα από όλα αυτά που αναφέρει το Σύνταγμα ισχύουν πλέον!
Η απειλή της διαγραφής είναι η μόνιμη απειλή για όσους εκφράσουν κάτι που τους διαφοροποιεί από την άποψη της ηγεσίας!!!
Έντονος προβληματισμός επικρατεί στην κυβέρνηση καθώς κανείς δεν γνωρίζει ποιο θα είναι το αποτέλεσμα της απογευματινής ψηφοφορίας διότι αναμένονται διαρροές τόσο από το ΠΑΣΟΚ όσο και από την ΔΗΜΑΡ.
Στο Μαξίμου, ο Πρωθυπουργός και οι στενοί του συνεργάτες σε συνεχείς συσκέψεις που έχουν, ζυγίζουν όλα τα δεδομένα για την σύγκληση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ωστόσο, η εντολή που έχει δώσει ο Πρωθυπουργός είναι ξεκάθαρη ακόμα και στην ψηφοφορία για τις αποκρατικοποιήσεις: “Όποιος δεν ψηφίσει διαγράφεται”. Ο Γραμματέας της ΝΔ σε τηλεοπτική του συνέντευξη τόνισε πως “πρόκειται ουσιαστικά για ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση”.
Σφοδρή επίθεση κατά του δημοσιογράφου από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Ν.Δ.
Σφοδρή επίθεση κατά του Γιώργου Τράγκα εξαπέλυσε πριν από λίγο λεπτά μέσα από την τηλεοπτική συχνότητα του Mega, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ν.Δ., Μάκης Βορίδης. Ο βουλευτής της Ν.Δ., έκανε λόγο περί «φαύλων» και « υποκριτών», οι οποίοι εμπαίζουν τον ελληνικό λαό. Μάλιστα, εγκάλεσε τον παριστάμενο βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτη Λαφαζάνη, ότι δεν βγαίνει ευθέως να αποδοκιμάσει τους «αντιμνημονιακούς φίλους σας». Ο Βορίδης, πήγε ένα βήμα παρακάτω, ζητώντας να ελεγχθεί το «Πόθεν Έσχες», όσον εμφανίζονται στην λίστα.
Με απλά λόγια ο γαλάζιος βουλευτής άφησε ευθέως υπονοούμενα, σχετικά με το αν έχουν δηλωθεί και κατ’ επέκταση φορολογηθεί τα χρήματα, που «βγήκαν» εκτός Ελλάδος. Ανεξάρτητα, πάντως, από τα νομικά επιχειρήματα που προέβαλε ο Βορίδης, όπως και να το κάνουμε έχει ιδιαίτερη αξία, το γεγονός ότι, έσπευσε να «χρεώσει» τον Τράγκα, στο νεοδημοκτατικό παρελθόν. Ούτε λίγο, ούτε πολύ ο πρώην υπουργός είπε, ότι η σημερινή Ν.Δ., δεν έχει καμία σχέση με τον εν λόγω δημοσιογράφο.
ΠΗΓΗ
απο το blog “Τα Ασημένια μου”
Είναι απολύτως σίγουρο: Μόλις εμφανιστεί στο διαδίκτυο, ένα κείμενο που θίγει τη Χρυσή Αυγή, αμέσως, σε χρόνο μηδέν, θα εμφανιστεί ένα σχόλιο υπεράσπισής της.
Δεν έχει σημασία φυσικά η υπογραφή, ούτε η γλώσσα, ούτε καν η ορθογραφία, γιατί αυτά (αν και κατά κανόνα είναι επιπέδου αγράμματου χιμπατζή), ποικίλουν ανάλογα με τη νοημοσύνη και την εκπαίδευση του εκάστοτε εντεταλμένου σχολιαστή.
Όμως υπάρχει κάτι σε αυτά τα χρυσαυγίτικα σχόλια, που αποτελεί ιερό κανόνα. Πρόκειται για την τεχνική της μπάλας στην εξέδρα:
Για παράδειγμα, αν το κείμενο αυτό τελείωνε εδώ, ο πρώτος χρυσαυγίτης θα σχολιάσει, κάτι τέτοιο: «Όσο για τους αγράμματους χιμπατζήδες που αναφέρετε, να χαίρστε τους γραμματισμένους «δημοκρατικούς» χιμπατζήδες που κατάκλεψαν κτλ »
Άλλο ένα παράδειγμα; Αποκαλεί χθές ο Προκόπης Δούκας στο κείμενο με τίτλο «Στη χώρα της βεβαιότητας», τη Χρυσή Αυγή «φασιστικό μόρφωμα», και μάλιστα σε ένα κείμενο που ούτε καν έχει σαν κεντρικό θέμα αυτούς. Καμμία έκπληξη. Όπως είναι αναμενόμενο, στο πρώτο σχόλιο από κάτω, αναφέρεται επί λέξει: «Όσο για το “φασιστικό μόρφωμα” τί να πώ ; Να χαίρεστε τα “δημοκρατικά μορφώματα” που φιλοξενείτε κατά καιρούς στις εκπομπές σας και μας έχουν κατακλέψει ;».
Παρόμοια επιχειρηματόλογία (λέμε τώρα) μπορεί να εμφανιστεί σε πολλές εκδοχές, αλλά κατά κανόνα εξελίσσεται πάντα κάπως έτσι:
« Όσο για το (εδώ μπαίνει ο χαρακτηρισμός που επιφύλλαξε για τη Χρυσή Αυγή ο αρθρογράφος), να χαίρεστε το «δημοκρατικό» (εδώ ο σχολιαστής επαναλαμβάνει τον χαρακτηρισμό που επιφύλλαξε για την Χρυσή Αυγή ο αρθογράφος, αλλά προηγουμένως μπαίνει η λέξη «δημοκρατικό» σε εισαγωγικά) που κατάκλεψε τη χώρα κτλ ;»
Ενίοτε, σε προσωπικούς χαρακτηρισμούς, επιτρέπεται η παραλλαγή του τύπου «;πάντως οι φασίστες που λέτε, δεν είναι προδότες και δοσίλογοι;»
Η επιμονή και η συχνότητα με την οποία επαναλαμβάνονται παρόμοιες «παρεμβάσεις», δεν αφήνουν καμμία αμφιβολία ότι πρόκειται για κεντρική γραμμή.
Οι Χρυσαυγιτειδείς μορφές ζωής (ναι, ξέρω, «να χαίρομαι τις «δημοκρατικές» μορφές ζωής που μας έχουν κατακλέψει και πάντως αυτοί δεν είναι προδότες κτλ;»), βρίσκουν πάντοτε φιλόξενο πεδίο κάτω από τα άρθρα, στα σχόλια. Και επιχειρούν μια απλή και μάλλον αποτελεσματική πλύση εγκεφάλου. Πώς; Μα είναι απλό: Ύπουλα και μεθοδικά, με επιμονή κολλημένου γραμμοφώνου συνδέουν τη λέξη (και την έννοια) «δημοκρατία» με την λέξη (και την ένοια) «κλοπή». Όπου βρουν το φιλόξενο πεδίο ανοιχτό, θα κολλήσουν ένα τέτοιο σχόλιο ξέροντας ότι όλο και κάποιοι θα το διαβάσουν. Άρα το «Δημοκρατία = Κλοπή» μπαίνει στην ατζέντα. Γίνεται συζητήσιμο.
Με την παραπάνω τεχνική, το θέμα οποιοδήποτε άρθρου, περνάει εντέχνως σε δεύτερη μοίρα. Η «μπάλα» πάει στην κερκίδα και όλοι συζητάνε και υπερασπίζονται τη δημοκρατία. Μόνο που αυτή ακριβώς είναι η παγίδα. Διότι όταν αρχίζεις να υπερασπίζεσαι το αυτονόητο (δηλαδή τη Δημοκρατία), είναι σα να παραδέχεσαι ότι πλέον δεν είναι αυτονόητο. Και επιπλέον πάντα (μα πάντα ...Wink, μια συζήτηση διεξάγεται αναγκαστικά στο επίπεδο του κατώτερου συνομιλητή. Πράγμα που με τους χρυσαυγίτες (δηλαδή τη μορφή ζωής που βάζει το 5χρονο παιδί του να χαιρετάει ναζιστικά και ανεβάζει τη φωτογραφία στο facebook), κάνει κάθε λογικό επιχείρημα, απλώς μάταιο.
Προφανώς, πρόκειται για μια ακόμα παραλλαγή του γνωστού «Γκαιμπελικού» κανόνα της επικοινωνίας, που λέει ότι όσο πιο παράλογο είναι ένα επιχείρημα («κατά τό όσο πιο εξωφρενικό είναι ένα ψέμμα»), τόσο πιο πιθανό είναι να βρει οπαδούς. Με άλλα λόγια, η συνεπαγωγή «Κάποιοι κλέβουν – αυτοί βγήκαν με δημοκρατικές διαδικασίες – άρα η δημοκρατία παράγει κλέφτες – οπότε ο ναζισμός που είναι το αντίθετο, είναι κάτι τίμιο – άρα βαράμε μετανάστες» είναι τόσο ανεγκέφαλο και βλακώδες, όσο και να κατεβαίνεις στη διαδήλωση κατά της Μέρκελ ντυμένος με ναζιστικές στολές.
Με άλλα λόγια, είναι σα να βυθίζεται ένα καράβι λόγω κακών χειρισμών του πληρώματος και οι χρυσαυγίτες να ισχυρίζονται ότι το να σπουδάζεις καπετάνιος είναι προδοτικό και δοσιλογικό γιατί κάνει τα πλοία να ναυαγούν! Και στη συνέχεια να προτείνουν αντί για τιμόνι να οδηγούνται τα πλοία με ναζιστικούς χαιρετισμούς. Α, και εν τω μεταξύ, για να σε προσέξουν όλοι, να πλακώνεις και στο ξύλο τους επιβάτες της Γ’ θέσης (και μερικές γυναίκες γιατί είναι πιο εύκλολο). Ναι, αυτή ακριβώς είναι η αναλογία.
Και κάπου εδώ τελειώνει το post αυτό και έρχεται η ώρα του σχολίου. Οπότε, για να μην ενοχλείς αυτόν που σε καθοδηγεί, μικρονοϊκέ χρυσαυγίτη σχολιαστή, σε βοηθάω εγώ. Αυτό που θες να γράψεις είναι η εξής:
«Τουλάχιστον αυτοί που θέλουν να οδηγούν το πλοίο με ναζιστικούς χαιρετισμούς, δεν είναι λαμόγια και δοσίλογοι, όπως τα «δημοκρατικά» πληρώματα που μας κατέκλεψαν και μας βύθισαν ;»
Μανικάκος
http://wp.me/p1pa1c-hYS
Στο ρεπορτάζ του Paul Mason για το BBC που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες μέρες, ο διαβόητος βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Παναγιώταρος, δηλώνει «είμαστε σε πόλεμο με τους εγχώριους και ξένους τραπεζίτες» (3:08 στο βίντεο του ρεπορτάζ).
Βέβαια, στον Παναγιώταρο αρέσει να φαντάζεται τον εαυτό του σαν ενάρετο πολεμιστή, αλλά η αλήθεια είναι πιο κοντά στο ότι είναι μισθοφόρος και αν διαβάσει κανείς ανάμεσα στις γραμμές, μπορεί να καταλάβει ότι θα μπορούσε, θεού και αρχηγού θέλοντος, να γίνει ο πρόθυμος εκτελεστής των τραπεζών.
Σε μία από τις πιο γρήγορες συγχωνεύσεις στην ιστορία του ελληνικού τραπεζικού τομέα, η τέταρτη μεγαλύτερη τράπεζα, η Τράπεζα Πειραιώς ολοκλήρωσε στις 30 Ιουλίου την εξαγορά – για 95 εκατομμύρια ευρώ – του υγειούς κομματιού της κρατικής Αγροτικής Τράπεζας Ελλάδος (ATE Bank). Και μόνο η αξία της ακίνητης περιουσίας της ATE Bank έχει εκτιμηθεί ότι ξεπερνάει το ένα δισεκατομμύριο ευρώ.
Η συμφωνία που ανακοινώθηκε από την Τράπεζα της Ελλάδος στις 27 Ιουλίου έστρωσε το δρόμο για ένα χείμαρρο συγχωνεύσεων και εξαγορών, ως μέρος των απαιτήσεων της Τρόικας των δανειστών για αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα.
Η συμφωνία διεκπεραιώθηκε κάτω από αδιαφανείς συνθήκες και προκάλεσε έντονες αντιρρήσεις στη δημόσια σφαίρα αλλά και στη βουλή. Ο Υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος έπαιξαν έναν αμφιλεγόμενο ρόλο προκειμένου να υπονομεύσουν τη βιωσιμότητα της δημόσιας τράπεζας. Για να το πετύχουν αυτό, εξαίρεσαν την τράπεζα από την ανακεφαλαιοποίηση εξαιτίας του δημόσιου χαρακτήρα της, την ίδια στιγμή που δέσμευαν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση ιδιωτικών τραπεζών.
Η ανάλυση της συμφωνίας για τη συγχώνευση διαψεύδει τις δηλώσεις Στουρνάρα και Προβόπουλου ότι η επιλογή αυτή έγινε με γνώμονα τα συμφέροντα του ελληνικού κράτους. Το πραγματικό κόστος και οι απώλειες εξαιτίας της ιδιωτικοποίησης είναι διπλάσια από το κόστος ανακεφαλαιοποίησης της τράπεζας.
Τις ημέρες που ακολούθησαν μετά τη συγχώνευση, τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζήτησαν από τους Στουρνάρα και Προβόπουλο να καταθέσουν στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της βουλής, ώστε να εξηγήσουν τη συμφωνία, αίτημα στο οποίο εξέφρασαν αρχικά αντιρρήσεις, με την υποστήριξη του κόμματος της Χρυσής Αυγής.
Ενώ η σύμφωνη γνώμη 19 από τα 52 μέλη της επιτροπής (η οποία αποτελείται από βουλευτές όλων των κομμάτων που εκπροσωπούνται στη βουλή) αρκούσε για να υποχρεωθούν να καταθέσουν στην επιτροπή, μόνο 17 υπέγραψαν το αίτημα. Οι τρεις βουλευτές της Χρυσής Αυγής στην επιτροπή (ο Ηλίας Παναγιώταρος είναι ένας από αυτούς) που μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά με τις υπογραφές τους, πήραν την εντολή να μην υπογράψουν και δεν το έκαναν. Ο Προβόπουλος και ο Στουρνάρας, βλέποντας ότι το κλίμα ήταν πολύ αρνητικό γι’αυτούς και ότι τελικά θα βρίσκονταν δύο ακόμα βουλευτές από τα άλλα κόμματα, δέχτηκαν οικειοθελώς να καταθέσουν στην επιτροπή.
Οι Στουρνάρας και Προβόπουλος τελικά εμφανίστηκαν στην επιτροπή στις 6 Αυγούστου και κατά την εξέταση, ο Ηλίας Παναγιώταρος πήρε το μικρόφωνο για να τους απευθύνει «τρία» ερωτήματα.
Τρία ερωτήματα ανήγγειλε λοιπόν, πριν ρωτήσει τι θα συνέβαινε με τα δάνεια σε πολιτικά κόμματα που δόθηκαν από την ATE Bank, καθώς και για τη θέση του νεοναζιστικού του κόμματος υπέρ της διαγραφής όλων των χρεών των αγροτών στην τράπεζα και για το μέλλον των υπαλλήλων της ATE Bank. Τα ερωτήματα ήταν πολύ αφηρημένα και είχαν ήδη γίνει από δημοσιογράφους ή άλλους βουλευτές
Αλλά τελικά, πριν αφήσει το μικρόφωνο, έκανε κι ένα τέταρτο ερώτημα: «Αν υπάρχει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της παλιάς Αγροτικής που μετέφερε στο εξωτερικό 8 εκατομμύρια ευρώ από τον προσωπικό του λογαριασμό».
Το γιατί αυτό έχει κάποια σχέση με τη συγχώνευση, κανείς δεν μπορεί να το ξέρει σίγουρα. Επίσης προκαλεί προβληματισμό το πώς ο Παναγιώταρος γνωρίζει αυτή τη λεπτομέρεια και ακόμα περισσότερο, ποιος του διέρρευσε την πληροφορία αυτή σαν ένα πρόσθετο ενδιαφέρον ερώτημα, καθώς και γιατί το χρησιμοποίησε με τέτοιο τρόπο που θα συσκότιζε την έρευνα για τη συγχώνευση της ATE Bank.
Η κατάπληξη πολλαπλασιάζεται όταν ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος απαντά «Δεχτήκαμε κάποιες καταγγελίες ότι πολύ υψηλόβαθμο στέλεχος της Τράπεζας αυτής είχε βγάλει στο εξωτερικό περί τα 10 εκατομμύρια ευρώ. Κάναμε ελέγχους που, λυπάμαι, για λόγους νομοθεσίας, δεν μπορώ να πω τα ευρήματα, αλλά μπορώ να σας βεβαιώσω ότι τα ευρήματα αυτά έχουν σταλεί στις αρμόδιες αρχές».
Ένας δημοσιογράφος που ειδικεύεται στον τραπεζικό τομέα και ήταν παρών στη διαδικασία, λέει ότι η απάντηση έδειχνε το διοικητή της ΑΤΕ Θεόδωρο Πανταλάκη. «Φυσικά τον φωτογράφιζε. Τη στιγμή που ο Προβόπουλος απάντησε με αυτό τον τρόπο, κορυφώθηκε το ενδιαφέρον μας για τη συζήτηση και αρχίσαμε να καλούμε τις πηγές μας για να το επιβεβαιώσουμε». Ο Πανταλάκης ήταν ο διοικητής της ΑΤΕ και αμφισβητούσε δημόσια την ιδιωτικοποίηση. Πριν τελειώσουν οι εργασίες της επιτροπής, ο εισαγγελέας είχε διατάξει έρευνα για αυτό το πρόσωπο και το κατά πόσο είχε φοροδιαφύγει κατά τη μεταφορά 8 εκατομμυρίων στο εξωτερικό.
H εφημερίδα Financial Times κάλυψε εκτεταμένα το συμβάν εκείνης της ημέρας και μίλησε με τον ίδιο τον Πανταλάκη. Το τέλος του άρθρου άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο η δημοσιοποίηση της συναλλαγής του εκείνη την ημέρα να οφειλόταν στην αντίθεσή του στη συγχώνευση.
Η υπόθεση δεν οδηγήθηκε πουθενά, μια και ο Πανταλάκης σύντομα έκανε δημόσιες δηλώσεις όπου αναγνώριζε ότι ήταν το πρόσωπο στο οποίο αναφέρθηκαν και ότι τα χρήματα είχαν φορολογηθεί και μεταφέρθηκαν νόμιμα στο εξωτερικό, πράγμα που ήταν αλήθεια.
Παρόλ’αυτά, η δουλειά του βουλευτή της Χρυσής Αυγής και του τραπεζίτη είχε γίνει, με δεδομένο ότι η αντιπαράθεση για τη συγχώνευση ξεθύμανε και εκτράπηκε στην εξέταση την οικονομικών του κ. Πανταλάκη και στα περί ηθικής ευθύνης του τραπεζίτη που έβγαλε λεφτά στο εξωτερικό σε δύσκολους καιρούς, ξεχνώντας έτσι τις λεπτομέρειες της συγχώνευσης. Ο Παναγιώταρος υπηρέτησε καλά τον τραπεζίτη με την ερώτηση αυτή, ειδάλλως, γιατί να έδινε τόσο εύκολα το πρόσωπο αυτό ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος;
Με δεδομένη τη δυσκολία δημοσιοποίησης ονομάτων προσωπικοτήτων που μετακινούν περιουσίες στο εξωτερικό σε υποθέσεις που κυριαρχούν στη δημόσια συζήτηση τελευταία, η ανυπομονησία του Προβόπουλου να περιγράψει την υπόθεση του Πανταλάκη με τέτοιο τρόπο που τον φωτογράφιζε είναι τουλάχιστο άξια αμφιβολιών. Βλέπετε τώρα τι χρειαζόταν για να μάθετε το περιεχόμενο της «λίστας Λαγκάρντ»;
Μπορεί κανείς να εντοπίσει κάποια σύγκλιση συμφερόντων ανάμεσα στον Προβόπουλο και την Πειραιώς που θα τον έκανε να υιοθετήσει μία θέση που να ευνοεί περισσότερο την τράπεζα, παρά το δημόσιο συμφέρον; Μόνο μία αποζημίωση 3,4 εκατομμυρίων ευρώ, όπως αποκάλυψαν οι ερευνητές δημοσιογράφοι του Reuters, η οποία κάλυπτε μια δανειακή του συναλλαγή με την ίδια τράπεζα και κανονίστηκε την ημέρα της αποχώρησής του από διοικητή της Τράπεζας Πειραιώς για να γίνει διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος.
Και υπάρχει για τον Παναγιώταρο, μέλος της Χρυσής Αυγής και μέλος της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων, κάποιο στοιχείο που να τον συνδέει με την υπόθεση και που θα τον καθοδηγούσε ώστε να κάνει μία τόσο βολική ερώτηση; Έχει η Τράπεζα Πειραιώς κάποιο πιθανό σύνδεσμο με τη Χρυσή Αυγή; Θα εκπλαγείτε… Ο Τάκης Μιχαλόλιας, αδερφός του αρχηγού της Χρυσής Αυγής, Νίκου Μιχαλολιάκου, υπήρξε δικηγόρος της τράπεζας.
Παρόλ’αυτά, μία πηγή από την ATE δεν επιβεβαιώνει αυτή τη σύνδεση. Μας είπε ότι ο Μιχαλόλιας δεν έχει παρέμβει για να βοηθήσει ώστε να γίνει μια στημένη ερώτηση από το βουλευτή στον τραπεζίτη. Αλλά η ερώτηση που είχε στόχο τον Πανταλάκη ήταν σίγουρα στημένη και δεν είναι απίθανο η σύνδεση να γίνεται απευθείας από το περιβάλλον του τραπεζίτη προς το βουλευτή.
shortlink: http://wp.me/p1pa1c-hZA
«Νυν υπέρ πάντων η επόμενη δόση», λοιπόν. «Αν δεν την πάρουμε», σύμφωνα με τον υπουργό οικονομικών, «θα πεινάσει κόσμος». Όπερ μεθερμηνευόμενο, «πρέπει» να αποδεχθούμε όλα τα μέτρα που απαιτεί η τρόικα, ακόμα κι εκείνα που ξέρουμε ότι θα δημιουργήσουν, μεσοπρόθεσμα, μεγαλύτερα προβλήματα από εκείνα που λύνουν. Ας πάρουμε την επόμενη δόση και μετά «έχει ο Θεός» – δηλαδή, η κα Μέρκελ η οποία, ευελπιστούμε, αν όλα πάνε κατ΄ευχήν, να δώσει λύσεις στην Κρίση του Ευρώ, λύσεις που να φέρουν στο μέλλον πραγματικές λύσεις και για την Ελλάδα (δηλαδή, κατ’ ελάχιστον, διαγραφή μεγάλου μέρους του δημόσιου χρέους το οποίο επ’ ουδενί δεν θα μπορεί να εξυπηρετήσει η αποδυναμωμένη ελληνική οικονομία).
Αυτή είναι αναμφίβολα η θέση και το σκεπτικό της κυβέρνησης. Κανείς τους δεν πιστεύει, ούτε ο κ. Σαμαράς ούτε ο κ. Στουρνάρας ούτε κάποιος από τα τρία κόμματα που την στηρίζουν, ότι το νέο πακέτο μέτρων θα βοηθήσει στην επίτευξη του στόχων του προγράμματος. Γνωρίζουν καλά ότι, με το τραπεζικό σύστημα και το ελληνικό δημόσιο να βουλιάζουν σφικτά αγκαλιασμένα στον ωκεανό της πτώχευσης, οι μειώσεις στις κρατικές δαπάνες της τάξης των περίπου 7 δις (την επόμενη χρονιά) θα μειώσουν το εθνικό εισόδημα τουλάχιστον κατά 10 δις, με αποτέλεσμα οι στόχοι για τα φορολογικά έσοδα της επόμενης χρονιάς να είναι πέρα για πέρα άπιαστοι. Γνωρίζουν, με άλλα λόγια, ότι ετοιμάζονται να βάλουν την υπογραφή τους σε σειρά μέτρων που θα φέρουν την Ελλάδα σε χειρότερη κατάσταση τέτοια εποχή του χρόνου απ’ ότι είναι σήμερα. Γνωρίζουν πλήρως πως η επιμήκυνση που ζητούν, και να δοθεί, θα θυμίζει εκείνη που πήραμε τον Μάρτιο του 2011 – μια τρύπα στο νερό που μετά από μερικούς μήνες ανάγκασε την Ευρώπη να παραδεχθεί την αποτυχία του Μνημονίου 1. (*) Τα ξέρουν όλα αυτά, αλλά πιστεύουν ότι έτσι η Ελλάδα παραμένει εντός του ευρώ και έτσι μπορεί στο μέλλον να διασωθεί πραγματικά, όταν η Ευρώπη (δηλαδή η Γερμανία) αποφασίσει, επί τέλους, να δώσει την συνολική λύση στην Κρίση που υπόσχεται τόσο καιρό.
Ανεξάρτητα του αν συμφωνεί κανείς με αυτό το σκεπτικό, ένα είναι σίγουρο: Ο κ. Σαμαράς και ο κ. Στουρνάρας έχουν ηθική υποχρέωση να ζητήσουν συγγνώμη, επισήμως και ευθαρσώς, από τον κ. Παπανδρέου και τον κ. Παπακωνσταντίνου αντίστοιχα. Πράγματι, το παραπάνω σκεπτικό δεν είναι παρά μια απλή επανέκδοση του Συνδρόμου Παπακωνσταντίνου: να κάνουμε ό,τι μας ζητούν, χωρίς να απαιτήσουμε τίποτα (πέρα κάποιων αιτημάτων τα οποία θα αποσύρουμε με το που μας πουν nein), με στόχο την επόμενη δόση και με το επιχείρημα ότι χωρίς την επόμενη δόση «θα πεινάσει πολύς κόσμος».
Όπως μπορείτε να φανταστείτε, ακόμα κι όσοι δεν έχετε ξαναδιαβάσει τις απόψεις μου, θεωρώ το συγκεκριμένο σκεπτικό σαθρό, υποδεέστερο των καταστάσεων, και καταστροφικό για την χώρα και για την Ευρώπη. Θα ήταν ευχής έργο όχι μόνον να μην μας δώσουν την επόμενη αλλά και να μην μας είχαν δώσει πολλές από τις προηγούμενες καθώς, δεδομένης της αδυναμίας τους να μας διώξουν από το ευρώ, έτσι θα αναγκάζονταν να έρθουν αντιμέτωποι με την πραγματικότητα της Κρίσης όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης. Με τις δόσεις να μην δίνονται, η ΕΚΤ θα αναγκαζόταν να βρει μια λύση τόσο για τα τραπεζικά συστήματα όσο και για την κατ’ ελάχιστο χρηματοδότηση των κρατών-μελών έξω από την λογική των δανείων. Το αποτέλεσμα θα ήταν η λήξη της Κρίσης από την Ιρλανδία στην Ελλάδα και από την Ισπανία στις ανατολικές επαρχίες της Γερμανίας. Αλλά αυτή είναι μια άλλη, μεγάλη, κουβέντα. Δεν θα σταθώ σήμερα σε αυτές μου τις απόψεις. Δεν θα εξηγήσω γιατί τα μέτρα που εισάγονται απομακρύνουν, αντί να επισπεύδουν, την δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος. Αντίθετα, θέτω το ρώτημα στους νυν κυβερνώντες: Σε τι διαφέρει το σκεπτικό σας από εκείνο του κ. Παπακωνσταντίνου; Αν, όπως είναι προφανές, είναι ίδιο και απαράλλακτο, τότε παρακαλώ πολύ να ζητήσετε συγγνώμη από τον τέως υπουργό οικονομικών και τον πρωθυπουργό του. Αν διαφέρει, πείτε μας που διαφέρει.
Η μόνη διαφορά που μπορεί να επικαλεστεί κάποιος κυβερνητικός σήμερα είναι ότι η Ευρώπη φαίνεται να έχει κάνει κάποιες σημαντικές κινήσεις προς την κατεύθυνση μιας επίλυσης, σε σχέση με την κατάσταση που επικρατούσε πέρσι τέτοιον καιρό. Για αυτό τον λόγο ίσως οι μεγαλύτερες θυσίες σήμερα να έχουν λογική καθώς, παρά την ανοησία που διακρίνει τα μέτρα που απαιτούν οι της τρόικας να επιβάλουμε, μας κρατούν εντός της ευρωζώνης έως ότου έρθει το ιππικό της κυοφορούμενης επίλυσης και μας… σώσει. Η απάντησή μου σε αυτό το επιχείρημα είναι διττή: Πρώτον, δεν αναιρεί την ανάγκη μιας συγγνώμης προς το δίδυμο Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου, καθώς αυτή ήταν η στρατηγική τους: να λέμε ναι σε όλα έως ότου το Άγιον Πνεύμα επισκεφτεί τους ευρωπαίους και ολοκληρωθεί η επιφοίτησή τους. Δεύτερον, κι αυτή είναι η δική μου ερμηνεία των πρόσφατων εξελίξεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καμία τέτοια επιφοίτηση δεν έχει προκύψει, καμία λύση δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Αυτό το τελευταίο αξίζει επεξήγησης – με την οποία κλείνω το σημερινό άρθρο.
Σας θυμίζω ότι στην Σύνοδο του Ιουνίου, Μόντι, Ραχόι και Ολλάντ επέβαλαν στην κα Μέρκελ την ιδέα της άμεσης επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών της Ισπανίας ώστε να αρχίσει η αποσύνδεση της τραπεζικής κρίσης από την κρίση του δημόσιου χρέους. Η κα Μέρκελ, «στριμωγμένη» από την λατινική αυτή συμμαχία, αποδέχθηκε την ιδέα υπό τον όρο η επιτήρηση του τραπεζικού συστήματος της Ευρωζώνης να περάσει στην ΕΚΤ. Αυτή ήταν η συμφωνία. Όλο το καλοκαίρι όμως, η γερμανική πλευρά την υπονόμευε επιμένοντας ότι η συμφωνία αφορά 25 μεγάλες τράπεζες και όχι όλο το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Στην πρόσφατη Σύνοδο του Οκτωβρίου, ο κ. Ολλάντ επανήλθε απαιτώντας να μπει τέλος στην υπονόμευση αυτή έτσι ώστε η Συμφωνία του Ιουνίου να εφαρμοστεί εντός του 2013, δίνοντας ανάσες αρχικά στην Ισπανία και στην Ιρλανδία, κατόπιν στην Ιταλία και, χωρίς να το ομολογεί, μειώνοντας τους κινδύνους που αντιμετωπίζει το γαλλικό τραπεζικό σύστημα.
Και τι έγινε; Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Όποιος άκουσε τον κ. Ολλάντ, αλλά και τα ελληνικά ΜΜΕ, δικαιολογείται να συμπεράνει ότι η γαλλική άποψη επιβλήθηκε, πως η Γερμανία αποδέχθηκε την ενοποίηση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος εντός του 2013 και πως η αποσύνδεση της τραπεζικής κρίσης από την κρίση δημόσιου χρέους είναι προ των θυρών (και άρα κάτι στο οποίο μπορεί να προσβλέπει και η Ελλάδα). Όποιος όμως άκουσε την ερμηνεία που έδωσε η κα Μέρκελ, καταλήγει στο ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα: Σε συνομιλία της με οικονομικούς συντάκτες την περασμένη Παρασκευή το βράδυ, η γερμανίδα καγκελάριος ξεκαθάρισε ότι οι ζημίες των ισπανικών και ιρλανδικών τραπεζών δεν θα επανακεφαλαιποιηθούν από τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης, το ESM, χωρίς να καταγραφούν στο δημόσιο χρέος των χωρών αυτών. Πως ο ESM θα βοηθά άμεσα μόνο μεγάλες τράπεζες που αντιμετωπίζουν «φρέσκιες» ζημίες από τούδε και στο εξής. Ουσιαστικά, η κα Μέρκελ αναίρεσε τις προσδοκίες όλων περί καταπολέμισης της σημερινής Κρίσης μέσω της πολυπόθητης αποσύνδεσης της σημερινής τραπεζικής κρίσης από την σημερινή κρίση χρέους.
Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι η Ισπανία ερρίφθη μόλις στον Καιάδα. Μην ξεχνάμε ότι οι ισπανικές τράπεζες, για να συνεχίσουν να λειτουργούν, «τραβάνε» 40 δις από την ΕΚΤ κάθε μήνα. Ότι αναγκάζονται, για να επιβιώνουν, να πουλάνε περισσότερα ισπανικά ομόλογα από όσα αγοράζουν, με αποτέλεσμα η ΕΚΤ να είναι σχεδόν ο μόνος οργανισμός που αγοράζει ισπανικό χρέος. Ότι το 18% των καταθέσεων στις ισπανικές τράπεζες έφυγε για το εξωτερικό τους τελευταίους 8 μήνες. Ότι εντός του 2013, οι ισπανικές τράπεζες πρέπει να αναχρηματοδοτήσουν το 20% των χρεών τους. Ότι το ισπανικό δημόσιο που πρέπει να τις κρατήσει εν ζωή (λόγω της εμμονής της κας Μέρκελ να μην επιτρέψει την άμεση επανακεφαλαιοποίηση των ισπανικών τραπεζών από τον ESM) αναγκάζεται να προβεί σε περικοπές και λιτότητα που καταδικάζουν μια οικονομία με 25% ανεργία στην περαιτέρω συρρίκνωση.
Εν κατακλείδι, η σημερινή κυβέρνηση βασίζει την στρατηγική της στην ίδια σαθρή λογική του κ. Παπακωνσταντίνου που παρέσυρε την χώρα στο σημερινό τέλμα και έδωσε στην Ευρώπη την ευκαιρία να ρίξει στο ίδιο με εμάς τέλμα σοβαρές χώρες όπως η Ιρλανδία και η Ισπανία (χρησιμοποιώντας πολιτικές που «εξελίχθηκαν» στο ελληνικό «πειραματικό εργαστήρι»). Όσο τα εκλογικά οφέλη της κας Μέρκελ από την επέκταση του τέλματος (με την ελεγχόμενη εισαγωγή σε αυτό χωρών όπως η Ισπανία και η Ιταλία) μεγεθύνονται, χώρες όπως η δική μας έχουν εξασφαλισμένη την δόση τους. Μπορεί βέβαια να σφάλω. Αν είναι έτσι, τουλάχιστον να ζητήσουν συγγνώμη στον κ. Παπακωνσταντίνου και να τον επαναφέρουν σε κυβερνητικό πόστο. Αν δεν είναι, κι έχω δίκιο, τότε να παραιτηθούν πριν κάνουν ακόμα μεγαλύτερη ζημιά στον τόπο και στην Ευρώπη.
(*) Και που σηματοδότησε τις Συνόδους Κορυφής του Ιουνίου και Οκτωβρίου του 2011 οι οποίες, με την σειρά τους, οδήγησαν (πέραν από την εκπαραθύρωση του κ. Παπανδρέου) στο κούρεμα του Μαρτίου του 2012 (αν δεν θυμάστε την πρόσφατη εκείνη πτώχευση, ρωτήστε τους ομολογιούχους του δημοσίου που έχασαν τα χρήματά τους) το οποίο, μοναδικά στην οικονομική ιστορία της ανθρωπότητας, αύξησε αντί να μειώσει το χρέος μιας υπό πτώχευση χώρας!
Σε κατάσταση "μέγιστης καταστροφής" κήρυξε ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα την πολιτεία της Νέας Υόρκης μετά το πέρασμα του κυκλώνα Σάντι.
Με την απόφαση αυτή "τα ομοσπονδιακά κεφάλαια είναι διαθέσιμα για τους πληγέντες στα διαμερίσματα Μπρονξ, Κινγκς, Νασάου, Νέας Υόρκης, Ρίτσμοντ, Σάφολκ και Κουίνς", διευκρινίζεται σε ανακοίνωση του Λευκού Οίκου. Επίσης σε κατάσταση "μεγίστης καταστροφής" κηρύχθηκε το Νιου Τζέρσι.
Στο μεταξύ, φράγμα στο βόρειο Νιου Τζέρσι έσπασε, πλημμυρίζοντας τις πόλεις Μούναχι, Λιτλ Φέρι και Καρλσταντ, όπου η στάθμη των υδάτων έφτασε το 1,2 ως 1,5 μέτρο. "Βρισκόμαστε σε φάση διάσωσης", τόνισε η Τζιν Μπαράτα, επικεφαλής των τοπικών αρχών στην κομητεία Μπέργκεν. Μέχρι τώρα δεν υπάρχουν αναφορές για θύματα.Η ίδια πρόσθεσε πως οι τρεις αυτές πόλεις "αφανίστηκαν" από τις πλημμύρες.
Οι τοπικές αρχές της Νέας Υόρκης, του Νιού Τζέρσι, της Πενσιλβάνια, της Δυτικής Βιρτζίνια και της Βόρειας Καρολίνας έχουν αναφέρει μέχρι στιγμής δώδεκα νεκρούς, ενώ η αστυνομία του Τορόντο ανακοίνωσε ότι μία Καναδή σκοτώθηκε από τα συντρίμμια που εκτοξεύθηκαν από τις ριπές του ανέμου. Ανάμεσα στους νεκρούς και δυο παιδιά στη Νέα Υόρκη, 11 και 13 ετών. Οι περισσότεροι θάνατοι προκλήθηκαν από πτώσεις δέντρων σε σπίτια και αυτοκίνητα.
Εξαιτίας της ανόδου της στάθμης του νερού στον ωκεανό, καθώς και στα δυο ποτάμια, ανατολικά και δυτικά του Μανχάταν, αρκετές περιοχές του νησιού, η Γουόλ Στριτ, σταθμοί του μετρό, η σήραγγα που ενώνει το Μανχάταν με το Μπρούκλιν και πολλά άλλα μέρη της πόλης έχουν πλημμυρίσει σε τέτοιο μέγεθος για πρώτη φορά που ζωντανεύιυν σκηνές από το ντοκιμαντέρ "Μια άβολη αλήθεια", του πρώην αντιπροέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Αλ Γκορ, το οποίο αναφέρεται στις κλιματικές αλλαγές.
Περισσότερο από ενάμισι εκατομμύριο άτομα στην πολιτεία της Νέας Υόρκης είναι χωρίς ηλεκτρισμό και για την αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης, ειδικά στις πλημμυρισμένες περιοχές, εκτιμάται ότι θα χρειαστούν αρκετές μέρες.
Πολλοί δρόμοι είναι κλειστοί από πλημμύρες ή πτώση πασάλων, δέντρων και μεγάλων αντικειμένων από κτίρια. Οι βορειοανατολικές πολιτείες κηρύχθηκαν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Πολλές γέφυρες και σήραγγες έχουν κλείσει, όπως και όλα τα αεροδρόμια, ενώ το κόστος των ζημιών υπολογίζεται ότι μπορεί να ξεπεράσει τα 50 δισεκατομμύρια δολάρια.
Η ακτίνα του τυφώνα Σάντι καλύπτει απόσταση γύρω στα 160 χιλιόμετρα. Το επίκεντρό του ήταν η πολιτεία Νιου Τζέρσεϊ, κοντά στο Ατλάντικ Σίτι και χτύπησε την ξηρά γύρω στις 2 το πρωί (ώρα Ελλάδας). Οι ισχυροί άνεμοι, που σε μερικές περιοχές ξεπέρασαν τα 130 χιλιόμετρα την ώρα, κατάστρεψαν εκατομμύρια δέντρα, σύμφωνα με εκτιμήσεις των αρχών. Οι βροχοπτώσεις και οι δυνατοί άνεμοι, με μικρότερη κάπως ένταση, θα συνεχιστούν και σήμερα.
Ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Νέας Υόρκης (NYU) εκκενώνεται και αρκετά άλλα βρίσκονται σε κατάσταση επιφυλακής για κάθε ενδεχόμενο. Μια χαρακτηριστική εικόνα που προβάλλεται από τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα είναι ένας γερανός που κρέμεται λόγω των ισχυρών ανέμων, σ’ ένα καινούριο πανύψηλο κτίριο με πολυτελέστατα διαμερίσματα στο κεντρικό Μανχάταν, αναγκάζοντας τις αρχές να εκκενώσουν τα γύρω κτίρια και ένα ξενοδοχείο. Επίσης, κατέρρευσε η πρόσοψη ενός τετραώροφου κτιρίου, χωρίς να προκαλέσει τραυματισμούς.
Κλειστά θα παραμείνουν και σήμερα τα σχολεία, δημόσιοι και ιδιωτικοί οργανισμοί, το Χρηματιστήριο, πολλές εταιρίες, τα θέατρα, ο ΟΗΕ, ενώ έχουν ακυρωθεί όλες οι εκδηλώσεις.
Μνημόνια μεταξύ του υπουργείου Οικονομικών και όλων των άλλων υπουργείων θα συνάπτονται κάθε χρόνο για την πιστή τήρηση των στόχων του προϋπολογισμού στα οποία θα προβλέπονται προκαθορισμένες διαρθρωτικές παρεμβάσεις σε περίπτωση αποκλίσεων. Αν επίσης παρατηρούνται αποκλίσεις άνω του 10% από τους τριμηνιαίους στόχους που προβλέπονται για τα υπουργεία και τους φορείς της γενικής κυβέρνηση τότε θα περικόπτονται αυτόματα λειτουργικές δαπάνες και επιχορηγήσεις ανάλογα με το ποσοστό των αποκλίσεων.
Αυτά ορίζονται στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που κατατέθηκε στη Βουλή με την οποία θεσπίζονται αυστηροί δημοσιονομικοί κανόνες για την τήρηση των προβλέψεων και των στόχων του προϋπολογισμού.
Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου προβλέπει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
- Μεταξύ του Υπουργείου Οικονομικών και των υπολοίπων Υπουργείων συνάπτονται ξεχωριστά μέχρι 31 Ιανουαρίου κάθε έτους μνημόνια συνεργασίας με στόχο την ομαλή εκτέλεση του προϋπολογισμού και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση.
Στα μνημόνια περιλαμβάνονται τουλάχιστον:
1) Οι τριμηνιαίοι στόχοι εκτέλεσης του προϋπολογισμού κάθε φορέα.
2) Προκαθορισμένες διορθωτικές παρεμβάσεις σε περίπτωση εμφάνισης αποκλίσεων από τους στόχους.
3) Οι επιπτώσεις στην περίπτωση μη υλοποίησης των διορθωτικών παρεμβάσεων.
4) Ο χρόνος και το είδος των δημοσιονομικών αναφορών που υποβάλλει ο κάθε φορέας.
5) Δεσμεύσεις ότι υφίστανται και λειτουργούν εσωτερικά συστήματα, διαδικασίες και μηχανισμοί που να διασφαλίζουν τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση ή μέτρα που λαμβάνονται για τη βελτίωσή τους.
6) Ο ρυθμός αποδέσμευσης των εγκεκριμένων πιστώσεων του προϋπολογισμού.
7) Οι προθεσμίες εντός των οποίων θα πρέπει να ανταποκριθεί το Υπουργείο Οικονομικών σε ερωτήματα, διευκρινίσεις ή επιλύσεις διαφορών μεταξύ των Υπουργείων και των Υπηρεσιών Δημοσιονομικού Ελέγχου (ΥΔΕ).
- Αντίστοιχα μνημόνια συνεργασίας μπορούν να συνάπτονται μεταξύ του κάθε Υπουργείου και των υπευθύνων των εποπτευόμενων φορέων, το περιεχόμενο των οποίων επιλέγεται από τον αρμόδιο υπουργό.
- Όλοι οι φορείς της Γενικής Κυβέρνησης υποχρεούνται να έχουν εγκρίνει τον προϋπολογισμό κάθε έτους μέχρι την 31η Ιανουαρίου του έτους.
Σε περίπτωση μη έγκρισης, εκτός εάν οφείλεται σε αντικειμενικούς λόγους, καμία δαπάνη πλην των πληρωμών συντάξεων και αποδοχών προσωπικού δεν θεωρείται νόμιμη.
- Μέχρι 15 Ιανουαρίου κάθε έτους όλα τα Υπουργεία υποβάλλουν στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους μηνιαίο πρόγραμμα εκτέλεσης του προϋπολογισμού τους, στη βάση των οποίων καθορίζονται τριμηνιαίοι στόχοι, οι οποίοι μετά τη συμφωνία τους με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους συμπεριλαμβάνονται στο μνημόνιο συνεργασίας.
Πρόγραμμα εκτέλεσης του προϋπολογισμού τους υποβάλλουν μέχρι 15 Φεβρουαρίου κάθε έτους στον γενικό διευθυντή Οικονομικών Υποθέσεων του εποπτεύοντος Υπουργείου και οι φορείς της Γενικής Κυβέρνησης που ο προϋπολογισμός τους υπερβαίνει το ποσό που καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών.
- Σε περίπτωση που από τα μηνιαία στοιχεία εκτέλεσης των προϋπολογισμών των υπουργείων και των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, τα οποία σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο υποβάλλουν πρόγραμμα μηνιαίας εκτέλεσης του προϋπολογισμού τους στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, διαπιστώνεται απόκλιση από τους τριμηνιαίους στόχους που υπερβαίνει το 10% περικόπτεται με απόφαση του διευθυντή Προϋπολογισμού Γενικής Κυβέρνησης ποσό πιστώσεων λειτουργικών δαπανών των Υπουργείων ή επιχορήγησης ή απόδοσης πόρων σε φορείς της Γενικής Κυβέρνησης ίσο με το ποσό της υπέρβασης. Αυτή η διαδικασία ενεργοποιείται εάν δεν έχουν υλοποιηθεί οι προβλεπόμενες διορθωτικές παρεμβάσεις ή αν η υπέρβαση είναι προσωρινή.
- Σε ειδικές περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται σοβαρή απόκλιση από τους δημοσιονομικούς στόχους ή μη συμμόρφωση με τα ανωτέρω, ο υπουργός Οικονομικών δύναται να ορίζει σε εποπτευόμενους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης επόπτη Οικονομικών Υπηρεσιών, οι αρμοδιότητες και οι υποχρεώσεις του οποίου καθορίζονται με την απόφαση ορισμού του.
- Από 1/1/2014 δεν επιτρέπεται ο δανεισμός φορέων για άλλους σκοπούς πλην επενδύσεων. Σε κάθε περίπτωση απαιτείται η έγκριση του υπουργού Οικονομικών.
Στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου προβλέπεται ακόμη ότι οι προϊστάμενοι των Γενικών Διευθύνσεων των Υπουργείων, οι οποίοι απολύονται αυτοδίκαια από την υπηρεσία, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, δύνανται μετά από αίτησή τους να παραμείνουν στην υπηρεσία μέχρι την επιλογή και τοποθέτηση νέων προϊσταμένων και εφόσον δεν έχουν συμπληρώσει το 67ο έτος της ηλικίας τους.
«Η συζήτηση για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ πρέπει να τερματιστεί. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί», ξεκαθάρισε ο επικεφαλής του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιουνκερ. Παράλληλα, επιβεβαίωσε ότι τη 12η Νοεμβρίου στο τακτικό Eurogroup αναμένεται να ληφθούν οι τελικές αποφάσεις.
Σε συνέντευξή του τη Δευτέρα στο Λουξεμβούργο, ο κ. Γιούνκερ ξεκαθάρισε ότι στην τηλεδιάσκεψη των υπουργών Οικονομικών της Τετάρτης 31 Οκτωβρίου δεν θα ληφθούν αποφάσεις. Πρόσθεσε όμως ότι και στην έκτακτη σύνοδο της 8ης Νοεμβρίου είναι και πάλι απίθανο να ληφθούν αποφάσεις για το ελληνικό ζήτημα.
Σε άλλη παρέμβασή, ο επικεφαλής του Eurogroup τόνισε ότι η συζήτηση για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ «πρέπει να τερματιστεί· αυτό δεν πρόκειται να συμβεί».
Η τηλεδιάσκεψη των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 31 Οκτωβρίου, προετοιμάζεται στις Βρυξέλλες από τους τεχνοκράτες της ομάδας εργασίας του Εurogroup.
Oπως αναφέρει η Deutsche Welle, οι δυσκολίες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή έχουν να κάνουν με τη χορήγηση διετούς επιμήκυνσης της δημοσιονομικής προσαρμογής και με τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.
Διασταυρώσεις καταθέσεων, δόσεων δανείων, λογαριασμών των ΔΕΚΟ, διδάκτρων ιδιωτικών σχολείων, νοσηλίων και ασφαλίστρων θα πραγματοποιεί η εφορία, προκειμένου να προσδιορίζει το εισόδημα των φορολογούμενων.
Η υποχρεωτική υποβολή των στοιχείων για τις δαπάνες αυτές των φορολογούμενων από τις τράπεζες και τους άλλους φορείς προς τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών προβλέπεται σε απόφαση του υφυπουργού Οικονομικών Γιώργου Μαυραγάνη.
Το άθροισμα των δαπανών αυτών θα αποτελεί δείκτη προσδιορισμού του εισοδήματος του κάθε φορολογούμενου. Στην υποχρέωση υποβολής των στοιχείων αυτών προς τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων εμπίπτουν τα ιδιωτικά σχολεία στοιχειώδους και μέσης εκπαίδευσης με εξαίρεση τα εσπερινά γυμνάσια και λύκεια και τα σχολεία ατόμων με ειδικές ανάγκες, οι ασφαλιστικές εταιρείες, τα ασφαλιστικά ταμεία και οι τράπεζες.
Ειδοποιητήρια για καταθέτες εξωτερικού
Στο μεταξύ, τις επόμενες ημέρες αναμένεται να ξεκινήσει η αποστολή ειδοποιητηρίων της εφορίας προς τους φορολογούμενους που διαπιστώθηκε από τις διασταυρώσεις της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων ότι έχουν καταθέσεις σε τράπεζες του εξωτερικού που δεν δικαιολογούνται από τα εισοδήματα που έχουν δηλώσει στην εφορία τα προηγούμενα χρόνια. Πρόκειται για 15.000 φορολογούμενους οι οποίοι θα αναγκαστούν να καταβάλουν φόρο για το ποσό των καταθέσεων τους που δικαιολογείται από τις δηλώσεις τους.
Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος
Κύριε Ροΐδη,
Πρόσφατα οι δειλοί μαυρόψυχοι πρόσθεσαν άλλο ένα ατιμώρητο, προς το παρόν, έγκλημα στο μητρώο τους, τυφλώνοντας το μάτι ενός νεαρού Ελληνοαιγύπτιου σπουδαστή, την ώρα που χιλιάδες Έλληνες, ακόμη και σκανδαλοποιοί επίσκοποι, φιλοξενούνται ειρηνικά στη χώρα του Νείλου. Έκαναν μεγάλο κακό σε ένα καλό αθώο παιδί στον ανθό της νιότης του κι αν λειτουργούσε στοιχειωδώς η Δικαιοσύνη, οι ολοφάνεροι ηθικοί αυτουργοί θα έπρεπε να καταβάλουν βαριές αποζημιώσεις, αφού η Αστυνομία αδυνατεί να συλλάβει τους δράστες. Ακόμη πιο σωστό θα είναι να απολυθούν και επίορκοι αστυνομικοί που συνεργάζονται με τους συμμορίτες, όπως ζήτησε (μόνος, δυστυχώς), ο κ.Πάγκαλος.
—Κάποιος παλιός κατάδικος, τώρα βουλευτής, σύζυγος της επίσης βουλευτίνας ευσεβούς ιδιοκτήτριας του κτιρίου του “Hotel New Dream”, που το 1978 συνελήφθη για σειρά βομβιστικών ενεργειών, καθαιρέθηκε από το βαθμό του αξιωματικού των ειδικών δυνάμεων, παραπέμφθηκε αρχικά για παράβαση του αντιτρομοκρατικού νόμου σε βαθμό κακουργήματος, μετατράπηκε η κατηγορία σε πλημμέλημα (μερικοί ερμηνεύουν αυτήν την επιείκεια με αντάλλαγμα την προδοσία «συντρόφων») και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 13 μηνών, δήλωσε πρόσφατα χαιρετώντας χιτλερικά πως έχει καθαρά χέρια. Δεν άσκησαν οι νεοναζί εξουσία για να προλάβουν να κλέψουν δημόσιο χρήμα ως κρατικοί εξουσιαστές, αλλά έχουν ασκήσει εξουσία οι πολιτικοί τους πρόδρομοι, οι Γερμανοτσολιάδες και οι πραξικοπηματίες, που απέδειξαν ότι ήξεραν από πλιάτσικο. Έχουμε ξανακούσει να γίνονται τέτοιες δηλώσεις, που ο φασισμός τις έχει στο μόνιμο λαϊκιστικό ρεπερτόριό του, πουλώντας μια καρικατούρα τιμιότητας, με την ίδια ευκολία που πουλάει φτηνιάρικο αντριλίκι σε γυναίκες, σε ομοφυλόφιλους, σε ανάπηρους, σε καθυστερημένα παιδιά και σε πεινασμένους μικροπωλητές από το Μπαγκλαντές. Οι χρόνιοι ανορθολογισμοί της νεοελληνικής κοινωνίας θέριεψαν, τα κακά ένστικτα που κρύβονταν βγήκαν τώρα στην επιφάνεια, ο κακός όταν απελπίζεται γίνεται ακόμα χειρότερος, πάντα δειλός, επειδή δεν μπορεί να χτυπήσει αυτούς που τον κατάντησαν έτσι, ηδονίζεται να βλέπει να ξεσπούν σε αδύναμους αθώους και οι πεινασμένοι ξένοι από τις χώρες που πνίγουν οι μουσώνες είναι ο ευκολότερος στόχος. Τρέμουν να διαδηλώσουν έξω από τη βίλα Καραμανλή στη Ραφήνα αυτοί που σκύβουν και φιλούν το χέρι της Ντόρας Μπακογιάννη και του αρχιεπίσκοπου του Λαυρεντιάδη και προσκυνάνε τον τραπεζίτη Σάλα. Οι ψευτοπαλληκαράδες βιαιοπραγούν πάνω σε ξένους βιοπαλαιστές, «αδελφούς» του Χριστού (τώρα ανακάλυψαν, ελάχιστοι κι αυτοί, μητροπολίτες τι λέει το Ευαγγέλιο!) και μετά πάνε με χοντροκομμένη υποκρισία στον εσπερινό της Παναγίας «όπως φανώσιν τοις ανθρώποις». Άτιμος όμως απέναντι στους φουκαράδες και έντιμος στο δημόσιο χρήμα δεν γίνεται. Η συνείδηση του ανθρώπου είναι ενιαία.
—Ο ελληνοχριστιανός Γιάννης Λαδάς, παπαδοπαίδι, στέλεχος της Χούντας του 1967, συνταγματάρχης και διοικητής της ΕΣΑ, χολωμένος από τα μέτρα «φιλελευθεροποίησης» του Παπαδόπουλου με την πρωθυπουργοποίηση Μαρκεζίνη, γεγονός που τον έστειλε σπίτι του, ξεφώνισε τους υπόλοιπους συμμορίτες, «Εγώ φεύγω με καθαρά χέρια», υπαινισσόμενος τις κλεψιές που είχαν κάνει πολλά στρατιωτικά στελέχη όπως ο Μπαλόπουλος κλπ. Ο ισοβίτης Λαδάς, που παρακάλεσε κάποια στιγμή και βγήκε από τη φυλακή, ήταν από τους πιο σκληρούς του καθεστώτος, είχε προτείνει την εκτέλεση του Α.Παπανδρέου. Φαντάζομαι πως ο αγαπημένος αοιδός της Ι. Συνόδου και θαυμαστής των μαχαιροβγαλτών Γαϊτάνος, θα ανατρίχιαζε αν μάθαινε πως ως Γ.Γ. του υπουργείου Δημ.Τάξης, επικεφαλής των νυκτερινών εξορμήσεων «αρετής» της Αστυνομίας, ξύριζε επί τόπου, τους ομοφυλόφιλους κληρικούς που τσάκωνε εν δράσει και πως είχε ξυλοκοπήσει τους Λαμπρία και Λάμψα για ένα άρθρο που είχαν γράψει στις «Εικόνες» γύρω από την ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα. Ο αγράμματος Ελληναράς Λαδάς δεν είχε διαβάσει Πλάτωνα και έκανε πως δεν έβλεπε τις ένστολες «Αρσακειάδες» (χαρακτηρισμός του Παπαδόπουλο για τον Ιωαννίδη) που υπήρχαν στο συνάφι του. Ο Λαδάς, με τα σκοτεινά ματογυάλια του Πινοσέτ σε βλαχοχωροφυλακίστικη φόρμα, είχε και ματωμένα και βρώμικα χέρια γιατί και ξαδέλφια του διόρισε χαριστικά σε προνομιούχες κυβερνητικές και στρατιωτικές θέσεις και αναμίχθηκε στην υπόθεση των θαλασσοδανείων. Φασίστας, δηλαδή ληστής των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών, με καθαρά χέρια από κλεψιές, δεν υπήρξε ούτε θα υπάρξει ποτέ. Ακόμη κι αν δεν άπλωσε ο ίδιος χέρι, άπλωναν όμως οι «σύντροφοί» του και αυτός δεν μίλησε. Το χρήμα δίνει δύναμη και τα Τάγματα Εφόδου έχουν για θεό τους την τυραννική δύναμη του εξουσιαστή πάνω στους αδύναμους. Οι Ναζίδες δεν είναι αφελή καλογεροπαίδια που ελπίζουν στον επουράνιο Παράδεισο, διψάνε για καλοπέραση, την έχουν στερηθεί στη δύσκολη και τραυματική παιδική τους ζωή, αυτοί που τους στρατολογούν στα καταγώγια, στο πεζοδρόμιο, στο γήπεδο και στο σκοτάδι, τους την έχουν τάξει. Τα αποβράσματα και τα κατακάθια, οι μπράβοι και οι θυρωροί της νύχτας, που επανδρώνουν τα Τάγματα Εφόδου γοητεύοντας τους ηλίθιους, τους ψυχικά διαταραγμένους και τους μοχθηρούς, δεν θα λυπόντουσαν αν έπαιρναν την εξουσία, ούτε το σεντούκι, ούτε τη θυγατέρα, ούτε το μικρό γιό κανενός απλού πολίτη, ούτε καν του ψηφοφόρου τους. Μέχρι να αυτοκτονούσαν στα λαγούμια του πρωθυπουργικού μεγάρου ή μέχρι να τους κρεμούσαν ανάποδα με την ερωμένη τους ή να τους έσφαζαν με τον εραστή τους, κανείς δεν θα ήταν κύριος της τιμής του και της περιουσίας του. Οι θιασώτες του Νταχάου, αυτοί που επιφύλαξαν ακόμη και στους «συντρόφους» τους «Νύχτες των μεγάλων μαχαιριών», απειλούν κάθε πολίτη, τη ζωή του, την τιμή του, την ελευθερία του, την περιουσία του με «Νύχτες των κρυστάλλων». Προς το παρόν φοράνε προβιά, βρίσκουν παπάδες και δεσποτάδες χωρίς ίχνος ντροπής να ευλογούν τις φωλιές των μεταμφιεσμένων Σατανιστών και θαυμαστών του παιδεραστή δολοφόνου Στράιχερ και γλοιώδη φερέφωνα που διαδίδουν ως δήθεν αυτόπτες ή αυτήκοοι μάρτυρες διαφημιστικές ανοησίες για τις μαυροφόρες «αδελφές του Ελέους» (με τα στιλέτα και τις σιδερογροθιές), που τάχα εξυπηρετούν γριούλες και δήθεν ταϊζουν σαν κυρίες του Φιλόπτωχου τους αναξιοπαθούντες.
—Όμως σήμερα ή ανθρωπότητα γνωρίζει και κανείς, όσο βλάκας, αγράμματος ή απληροφόρητος είναι, δεν μπορεί να ψελλίσει σαν τη γραμματέα του Χίτλερ: «Συγνώμη, δεν ήξερα».
Διαβάστε:
«Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ & ΤΟ ΤΕΡΑΣ
Οι Έλληνες που έζησαν τον εφιάλτη της Χρυσής Αυγής
Για τη Χ.Α., ο χαρακτηρισμός «συμμορία» δεν είναι μια μεταφορά ή μια κακοήθης υπερβολή αλλά κυριολεξία. Η δράση της είναι γνωστή εδώ και πολλά χρόνια, ενώ στο παρελθόν μέλη της έχουν καταδικαστεί για δολοφονικές επιθέσεις, εκβιασμούς, ξυλοδαρμούς, «προστασία» και βαριές σωματικές βλάβες. Κυνηγούν, χτυπούν, μαχαιρώνουν και σπέρνουν τον τρόμο στο πέρασμά τους. Πολύ πριν φτάσουμε στα πρόσφατα πογκρόμ κατά των μεταναστών από τα σύγχρονα «τάγματα εφόδου», θύματά της υπήρξαν και πολλοί Έλληνες πολίτες οι οποίοι μπήκαν στο στόχαστρο της νεοναζιστικής οργάνωσης, με αποτέλεσμα τον άγριο ξυλοδαρμό τους, τις ύβρεις και τις απειλές που δέχθηκαν κατά της ζωής τους.».
Η αποκαλυπτική συνέχεια ε δ ώ.
Πηγη: Ροΐδη Εμμονές
Ο πολιτισμός βασίζεται στην γνώση. Στην ευρεία γνώση που είναι απαραίτητος όρος και για την καλή πολιτική.
Καλή πολιτική είναι αυτή που συνδυάζει όσα χωράει το εύρος της πλατιάς ματιάς της. Καλή πολιτική είναι αυτή που συμβιβάζει το σημερινό με το ιδεατό, σε χρόνο παρόντα και μέλλοντα. Καλή πολιτική είναι αυτή που εφαρμόζεται, και δεν επιβάλλεται, αφότου πείσει για την αρετή της πρότασης της.
Καλή πολιτική είναι αυτή που συγκρούεται δίχως να πληγώνει. Γιατί γνωρίζει ότι οι πληγές σπανίως θεραπεύονται, και σπανιότερα λύνουν περισσότερα προβλήματα από αυτά που δημιουργούν.
Αν δεις το επίπεδο της κουλτούρας, θα μπορέσεις να προβλέψεις το επίπεδο της πολιτικής· και αντίστροφα. Όσο ημιμαθές ταγάρι ήταν “ο κουλτουριάρης”, τόσο ανίκανος και επικίνδυνος ήταν ο αντίστοιχος πολιτευτής. Όση ζημιά έκανε ο ψευτο-διανοούμενος, τόση κι άλλη τόση έκανε ο ψευτο-πολιτικός.
Ο ισοπεδωτικός λαϊκισμός που προηγήθηκε της Χούντας, και εγκαταστάθηκε πλέον στη χώρα με τα τανκς του Παπαδόπουλου ήταν αυτός που μίλησε στο ανώριμο συναίσθημα, αυτός που πήρε την “λαϊκή σοφία” του χειρώνακτα και την εξύψωσε σε απόλυτη γνώση για να τον κολακέψει - να τον κερδίσει. Αυτό ήταν το επίπεδο γνώσης του πολιτικού προσωπικού των Χουντικών - δεν ήταν θέμα συνειδητής επιλογής. Αθλοπαιδιές, λανθάνων πατριωτισμός, νεο-ορθόδοξος φανατισμός και επιβολή/βία.
Η αντίσταση σε αυτό το καθεστώς δεν ήταν κάτι διαφορετικό - ήταν αντίστοιχη του. Δεν το παραδεχτήκαμε ποτέ, γι’ αυτό και μας στοιχειώνει ακόμα και σήμερα. Οι μεγαλύτερες στιγμές μας, αυτές που έχουμε διαλέξει να γιορτάζουμε σαν έθνος, είναι σχεδόν όλες “λαϊκές” αν εξαιρέσεις το υπερβατικό κάποιων θρησκευτικών εορτών που και πάλι ερμηνεύονται στενά μέσα στο πλαίσιο που έχει επιβληθεί.
Ο πολιτισμός, η γνώση, η επιστήμη δεν έχουν καμία ελπίδα σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Όσο κι αν το παλέψουν, αν δεν υπάρξει συλλογική παραδοχή για τα μέχρι τούδε, δεν θα υπάρξει ποτέ χαραμάδα ή κενό που θα έρθει να καλύψει με μία νέα αφήγηση για την επόμενη μέρα.
Η σημερινή μας κουλτούρα είναι ο λαϊκός ολοκληρωτισμός. Επισκιάζει κάθε τι που θα μπορούσε να τον απειλήσει, και εξηγεί την σοβιετικού τύπου οικονομία μας, τον λαϊκισμό των πολιτικών μας, την αθλιότητα της ψευτο-ενημέρωσης με τους τηλεοπτικούς ιμάμηδες που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, όπως και τους “αγανακτισμένους” πολίτες με τις μούτζες και τις κρεμάλες.
“Η Χούντα δεν τελείωσε το ’73”, ούτε το ’74. Τα χαρακτηριστικά που την επέβαλλαν και διατήρησαν για 7 χρόνια παραμένουν ισχυρά, με πρώτο την απέχθεια για τον κόσμο της γνώσης. Και θα συνεχίσει ακάθεκτη μέχρι να μας αποτελειώσει, μέσα από συναισθηματικές εξάρσεις και γεγονότα ήσσονος σημασίας που θα επικαλύπτουν την πραγματικότητα που αρνούμαστε να παραδεχτούμε.
“Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία”, λένε οι πατριδοκάπηλοι εθνικιστές. Συμφωνώ στη σπουδαιότητα της ρήσης, αλλά διαφωνώ με όλο μου το είναι στην ανάγνωση τους. Η αρετή έρχεται με τη γνώση που θα δώσει προοπτική· τόλμη είναι αυτό που μας λείπει ακόμα για να βρούμε την ειλικρίνεια να αντιμετωπίσουμε τον καθρέφτη χωρίς το πέπλο του εθνικιστικού, λαϊκού ναρκισσισμού, για πρώτη φορά μετά από τουλάχιστον εφτά δεκαετίες.
Αυτή είναι η μάχη. Και φαίνεται να την έχουν καταλάβει μόνο όσοι είναι εντός των τειχών υπερασπιζόμενοι ένα κάστρο που έχει πέσει εδώ και καιρό - οι συντηρητικοί που προσπαθούν να διατηρήσουν την εξουσία και τα προνόμια τους, με πρώτο το πολιτικό προσωπικό και ακολούθως με όσους τους κρατάνε πάνω στο άλογο σαν νεκρούς Ελ Σιντ στη δική τους μάχη της Βαλένθια. Τραγικοί, κοντόφθαλμοι, χωρίς προοπτική.
Οι υπόλοιποι, αυτοί που θα μπορούσαν να συνθέσουν, “το σκέφτονται” σε μικρές αυτάρεσκες ομάδες με μοναδικό σκοπό ύπαρξης την παρηγοριά και την αυτοϊκανοποίηση. Ψευτο-διανοούμενοι αποχωρητές, κουρασμένοι προτού καν ξεκινήσουν. Όσο κι αν έχουν επενδύσει στην παιδεία τους.
Πηγή: alexacos.blogspot.gr
Κρίσιμη δοκιμασία για τη συνοχή της κυβέρνησης αποτελεί η απογευματινή ονομαστική ψηφοφορία στη Βουλή επί του νομοσχεδίου για την αποκρατικοποίηση ΔΕΚΟ και λιμανιών, λόγω της εκπεφρασμένης πρόθεσης σημαντικού αριθμού βουλευτών του ΠΑΣΟΚ αλλά και της ΔΗΜΑΡ στο σύνολό της, να το καταψηφίσουν. Η σημερινή ψηφοφορία θεωρείται πρόβα τζενεράλε εν όψη της ψήφισης του νέου πακέτου μέτρων που αναμένεται σύντομα στη Βουλή και προβληματίζει ιδιαιτέρως το Μέγαρο Μαξίμου. Ο Αντώνης Σαμαράς στέλνει μηνύματα κομματικής πειθαρχίας στη ΝΔ, κάτι που δεν αποκλείεται να κάνει και ο Ευ. Βενιζέλος ο οποίος αναμένεται να ξεκαθαρίσει σήμερα στην ΚΟ ότι το ΠΑΣΟΚ δεν εξαρτά τη στάση του από τη ΔΗΜΑΡ. Την ίδια ώρα ο Φώτης Κουβέλης λαμβάνει τελεσίγραφα στελεχών που προειδοποιούν με ρήξη σε περίπτωση πολιτικής κολοτούμπας.
Έντονος προβληματισμός στο Μαξίμου
Στο Μέγαρο Μαξίμου υπάρχει έντονος προβληματισμός για το αποτέλεσμα της σημερινής ψηφοφορίας, που θεωρείται προάγγελος και για την επόμενη φάση που περιλαμβάνει τα δημοσιονομικά μέτρα και τις ανατροπές στα εργασιακά.
Πηγές από τη ΝΔ τονίζουν πως οι «γαλάζιοι» βουλευτές θα υπερψηφίσουν την τροπολογία, χωρίς, ωστόσο, μεγάλη βεβαιότητα. Πάντως η εντολή του πρωθυπουργού είναι ξεκάθαρη ακόμη και για τις αποκρατικοποιήσεις. Όποιος δεν ψηφίσει τα μέτρα θα διαγράφεται. Εξάλλου και στελέχη της ΝΔ έχουν δηλώσει ότι η υπερψήφιση των μέτρων είναι ουσιαστικά ψήφος εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση.
«Εγγυητής της πολιτικής σταθερότητας» θα δηλώσει ο Βενιζέλος
Στο ΠΑΣΟΚ η κατάσταση αναμένεται να αποσαφηνιστεί σήμερα το πρωί κατά τη συνεδρίαση της ΚΟ υπό τον Ευάγγελο Βενιζέλο.
Ένα πρώτο αγκάθι αποτελεί η σημερινή ψηφοφορία για τις αποκρατικοποιήσεις στη Βουλή καθώς οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έχουν εκφράσει περισσότερο από ευθέως τις αντιρρήσεις τους, ζητώντας τον τελευταίο λόγο να τον έχει Βουλή κάτι που όπως είναι γνωστό δεν αποδέχεται η τρόικα.
Πάντως, στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ διατυπώνονται ενστάσεις αναφορικά με τη στρατηγική του κόμματος ενόψει της νέας συμφωνίας «μαμούθ» με την τρόικα. Με ενδιαφέρον αναμένεται και η στάση Σκανδαλίδη, ο οποίος προβάλλει σταδιακά ως «αντίπαλο δέος» στη σημερινή ηγεσία του κόμματος και επιπλέον έχει διατυπώσει ενστάσεις αναφορικά με το περιεχόμενο της νέας συμφωνίας με την τρόικα. Στη σημερινή συνεδρίαση ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναμένεται να εμφανιστεί ως «εγγυητής της πολιτικής σταθερότητας», τονίζοντας ότι δεν εξαρτά τη στάση του από τη ΔΗΜΑΡ, η οποία έχει ανακοινώσει ότι θα καταψηφίσει τα προτεινόμενα εργασιακά μέτρα. Διαβάστε αναλυτικά το ρεπορτάζ του tvxs.gr.
Πονοκέφαλος για τον Φώτη Κουβέλη
Την ίδια ώρα στη ΔΗΜΑΡ – η οποία αναμένεται να καταψηφίσει το νομοσχέδιο για τις αποκρατικοποιήσεις – σε πρώτο πλάνο βρίσκονται τα εργασιακά. Οι εισηγήσεις του Φώτη Κουβέλη ήταν αρνητικές για την υπερψήφιση των εργασιακών μέτρων τα οποία όμως θα περιλαμβάνονται στο ίδιο άρθρο με τα υπόλοιπα.
Χθες με εντολή του Πρωθυπουργού ο Γιάννης Βρούτσης πήγε στην Αγίου Κωνσταντίνου και προσπάθησε επί δύο ώρες να μεταπείσει τα στελέχη του Φώτη Κουβέλη χωρίς, ωστόσο, να υπάρξει κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα. H Εκτελεστική Επιτροπή της ΔΗΜΑΡ συνεδριάζει εκ νέου το μεσημέρι στη 13:00. Στις 14:30 η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος.
Στο μεταξύ, ένα βήμα πριν την ρήξη φαίνεται να βρίσκονται τα στελέχη που διαφωνούν με την πολιτική της ΔΗΜΑΡ και του Φώτη Κουβέλη, αν ο τελευταίος προχωρήσει σε «πολιτική κολοτούμπα». Το ζήτημα θέτουν ξεκάθαρα σε επιστολή τους προς τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ, ο βουλευτής του κόμματος Οδυσσέας Βουδούρης και ο Ανδρέας Νεφελούδης, μέλος της Εκτελεστικής επιτροπής.
http://tvxs.gr
Έχουμε και λέμε: ένα ξένο μέσο φιλοξενεί καταγγελίες για βασανιστήρια στη ΓΑΔΑ. Ο υπουργός Δικαιοσύνης της χώρας, χωρίς να έχει ζητήσει τη διενέργεια ΕΔΕ ως ώφειλε και χωρίς να έχει ζητήσει την παρέμβαση της δικαιοσύνης όπως έπρεπε να κάνει, βγαίνει στη Βουλή και απαξιώνει τις καταγγελίες. Αποφαίνεται μόνος του ότι ουδέποτε έλαβαν χώρα οι βασανισμοί και εγκαλεί όσους ζητούν διερεύνηση του ζητήματος.
Λίγες ημέρες αργότερα η ιατροδικαστική έκθεση τον ξεμπροστιάζει, τόσο τον ίδιο, όσο και τα χουντικά στεγανά βασανιστών, στην αστυνομία. Η έκθεση αποφαίνεται ότι τα βασανιστήρια όντως έλαβαν χώρα. Τα εγχώρια ΜΜΕ θάβουν το θέμα, όπως το είχαν θάψει και στην αρχή. Ο υπουργός αισθανόμενος ασφάλεια από τη μιντιακή ομερτά δε ζητά συγγνώμη, δεν παραιτείται, δε ζητά καν να ξεκινήσει άμεση διερεύνηση σχετικά με το τι συμβαίνει κάτω από τη μύτη του- αν όντως είναι τόσο “αθώος”. Η κυβέρνηση το ίδιο. Ο πρωθυπουργός εκστομίζει λόγους περί “άκρων”, δημοκρατίας και πατριωτισμού, ενόσω ανέχεται- στην καλύτερη περίπτωση- το χουντικό άκρο βασανιστών να θεριεύει μέσα στο κράτος.
Δύο δημοσιογράφοι, της δημόσιας τηλεόρασης σχολιάζουν το ζήτημα και αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν ο υπουργός να είχε καταλήξει προτού γίνει έρευνα ότι το τα βασανιστήρια ουδέποτε έλαβαν χώρα. Λίγες ώρες μετά, η εκπομπή τους έχει κοπεί από τη δημόσια τηλεόραση και οι ίδιοι μάλλον απολύονται.
Δεν είναι κάποια χώρα του Καυκάσου, από εκείνες που οι πρόεδροί τους δεν έχουν αλλάξει την τελευταία εικοσαετία, ούτε της Μ. Ανατολής ή της Αφρικής. Πρόκειται για την Ελλάδα των μνημονίων, του χρυσαυγίτικου λόγου, των χουντικών στεγανών, του “πολέμου κατά των άκρων”, που αφορά βεβαίως όλως τυχαίως μόνο την αριστερά.
Εδώ και δεκαετίες στον τύπο της χώρας χτίζεται ο αυταρχισμός, η φίμωση, η παραπληροφόρηση και η συσκότιση. Δε χρειάζονται πολλές αναλύσεις για το πώς γίνεται αυτό: αρκεί να διαβάσει κανείς για παράδειγμα τις αναλύσεις της αμερικανικής πρεσβείας σχετικά με το ρόλο που παίζουν τα ΜΜΕ στην Ελλάδα ως εργαλεία προώθησης επιχειρηματικών συμφερόντων. Αρκετοί έχουν και έχουμε μιλήσει για αυτά. Οι περισσότεροι βέβαια δεν έχουν βήμα. Ακόμα και το διαδίκτυο σε μερικές νησίδες αξιοπρέπειας πατάει, καθώς κατά τα άλλα κατακλύζεται από εκβιαστικά blogs και υπερπληροφόρηση που συνειδητά κατατείνει στη σύγχυση.
Αρκεί να θυμηθεί επίσης πόσες φορές ψήφισε τους τηλεϋπουργούς και τηλεβουλευτές, πόσες φορές θαμπώθηκε από τους επαγγελματίες “διαμορφωτές κοινής γνώμης” και από τον πολιτικώς ορθό λόγο. Και βεβαίως πού οδήγησαν οι παραπάνω τη χώρα, πόσο ανεπαρκή φάνηκαν τα δημιουργήματα της τηλεοπτικής χούντας μέσα στην κρίση, όταν η χώρα τους χρειάστηκε. Πόσο χυδαίοι φαντάζουν σήμερα οι τηλεοπτικοί παπαγάλοι.
Η κρίση στο χώρο του τύπου πριν να γίνει οικονομική ήταν δεοντολογική, δημοσιογραφική. Τόσο στο κέντρο, όσο και στην περιφέρεια. Η οικονομική κρίση επιδείνωσε ραγδαία την καρτελοποίηση του τύπου. Οι απολύσεις μη αρεστών δημοσιογράφων, οι παρεμβάσεις του επιχειρηματία ιδιοκτήτη στη δημοσιογραφική δουλειά έγιναν ακόμα εντονότερες.
Όλα αυτά είναι μάλλον γνωστά. Ωστόσο το κόψιμο της εκπομπής των Κατσίμη- Αρβανίτη αποτελεί ένα ακόμα σημείο καμπής.
Πρώτον γιατί δεν υπάρχει η παραμικρή, έστω νομικοφανής δικαιολογία. Απλά κόπηκαν γιατί δεν άρεσαν στον υπουργό, στην κυβέρνηση και στη διορισμένη από την τελευταία διοίκηση της ΕΡΤ. Ακολουθεί το κόψιμό τους, αυτό ενός δημοσιογράφου της ΕΤ3, που τόλμησε να αναφερθεί στις διαμαρτυρίες πολιτών την 26η Οκτωβρίου. Η χυδαιότητα της λογοκρισίας επιτελεί εκπαιδευτικό ρόλο. Δε θα υπάρχουν ευγένειες πλέον, δε θα γίνεται ανεκτή ούτε η παραμικρή νύξη.
Δεύτερον, γιατί δεν πρόκειται απλά για υπόθεση κομματικής λογοκρισίας αλλά συστημικής. Δεν πρέπει από εδώ και πέρα να υπάρξει η παραμικρή νησίδα άλλης άποψης. Ούτε στον παραδοσιακό έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, ούτε στο διαδίκτυο, ούτε στην τέχνη και στη διανόηση. Ισοπέδωση. Άλλοτε με απολύσεις και βία, άλλοτε με δυσφήμηση και δικαστικές εμπλοκές.
Τρίτον, γιατί γίνεται σε μια δημόσια τηλεόραση που έκανε ορισμένα θετικά βήματα τα προηγούμενα χρόνια. Τέταρτον και στη βάση των προηγουμένων, διότι ο πλήρης έλεγχος του τύπου αποτελεί ακόμα μια κρίσιμη επιλογή στην κατεύθυνση της αυταρχικοποίησης, διά του μιθριδατισμού. Συνηθίζουμε να πέφτει ξύλο σε παραστάσεις που δεν αρέσουν στους χρυσαυγίτες, να γίνονται βασανιστήρια και κανείς να μη διώκεται, να αναπτύσσεται στρατός στους δρόμους των πόλεων, να λειτουργεί επιλεκτικά η δικαιοσύνη, να μην υπάρχει δημόσιο βήμα για όποιον δε λέει αυτό που απαιτεί κάθε φορά το κατεστημένο της χώρας.
Δεν έχουμε αντιληφθεί φαίνεται ότι ο τύπος και δη ο ηλεκτρονικός αποτελεί ισχυρό όπλο στα χέρια του κατεστημένου. Ο συσχετισμός ισχύος δεν αποτυπώνεται στον τύπο, φτιάχνεται – εν πολλοίς και- διά του τύπου.
Θα μου πείτε, η άμυνα απέναντι σε όλα αυτά εξαρτάται μόνο από το ζήτημα Αρβανίτη-Κατσίμη; Όχι είναι η απάντηση. Όχι μόνο. Αλλά και από αυτό. Οι εκτροπές ποτέ δε γίνονται τόσο αιφνιδιαστικά όσο νομίζουν οι περισσότεροι. Χτίζονται σιγά - σιγά. Με μικρά, επιφανειακώς αποσπασματικά γεγονότα. Το μεγάλο χτύπημα, το καταλυτικό έρχεται σε ένα βράδυ, μετά το οποίο η ζωή σου έχει αλλάξει. Γιατί δεν είδες το νήμα που συνδέει τα επιμέρους γεγονότα.
Ρευστοποιήστε το εργατικό δυναμικό, ρευστοποιήστε τις κρατικές μετοχές, ρευστοποιήστε τους αγρότες, ρευστοποιήστε την ακίνητη περιουσία». Αυτή, κατά τον Χέρμπερτ Χούβερ, ήταν η συμβουλή που έλαβε από τον μοιραίο υπουργό Οικονομικών του, Αντριου Μέλον, όταν οι ΗΠΑ βυθίζονταν στη Μεγάλη Υφεση το ’29.
Για να είμαστε δίκαιοι, διατυπώνονται ερωτηματικά σχετικά με το εάν όντως ο Αντριου Μέλον είπε αυτά ακριβώς, γιατί το μόνο που έχει διασωθεί είναι η εκδοχή του Χούβερ, καταγεγραμμένη πολλά χρόνια αργότερα. Οι Ρεπουμπλικανοί ισχυρίζονται ότι η καταστροφή των θέσεων εργασίας έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των μισθών, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στη δημιουργία θέσεων εργασίας.
Αραγε, όμως, για ποιο λόγο οι χαμηλότεροι μισθοί να οδηγούν σε μεγαλύτερη απασχόληση; Yπάρχει μια πλάνη. Εφόσον οι εργαζόμενοι μιας εταιρείας μπορούν να σώσουν τη δουλειά τους, αποδεχόμενοι μείωση μισθού, μπορεί να σκεφθεί κανείς πως θα τονωθεί η απασχόληση αν το ίδιο μέτρο υιοθετηθεί συνολικά. Δεν υφίσταται, όμως, συγκρίσιμο όφελος, όταν όλων οι αποδοχές μειώνονται ταυτόχρονα. Στην πραγματικότητα, οι γενικευμένες περικοπές μισθών είναι βέβαιον ότι θα περιορίσουν και δεν θα αυξήσουν την απασχόληση. Οταν τα εισοδήματα μειώνονται, δεν μειώνονται και τα χρέη. Οπότε μια γενική πτώση μισθών επιδεινώνει τα προβλήματα χρέους, τα οποία κυρίως παρεμποδίζουν σήμερα την ανάκαμψη. Απλώς, το δόγμα Αντριου Μέλον είναι σήμερα τόσο εσφαλμένο όσο ήταν και τότε.
Και από τον Αντριου Μέλον στον Μιτ Ρόμνεϊ, ο οποίος σε προεκλογική ομιλία του στους διοικούντες μια διάσημη επιχείρηση είπε: «Αν δεν σας αρέσει αυτό που κάνουν οι υπάλληλοί σας, μπορείτε να τους απολύετε. Μου αρέσει να μπορώ να απολύω ανθρώπους που προσφέρουν υπηρεσίες σε εμένα». Αυτά (κυρίως το ύφος της προτροπής του, και το αποτρόπαιο «μου αρέσει να απολύω») τα γνωρίζουν οι χιλιάδες οπαδοί του σε όλες τις ΗΠΑ που τον προορίζουν ως τον επόμενο πλανητάρχη; Αν ναι, μήπως να το ξανασκεφτούν; Αν θέλουν τις δουλειές τους.
Φαίνεται, πάντως, ότι οι τροϊκανοί και ποικίλοι μνημονιακοί είναι οπαδοί του Μιτ Ρόμνεϊ. Ενα σύγχρονο (!) κράτος, λοιπόν, πρέπει να γίνει πράγματι ό,τι βλέπει σ’ αυτό ο Μαξ Βέμπερ: μια μεγάλη επιχείρηση. Υπέροχα.
Αλλά είναι προφανώς και ανίδεοι. Η συνταγή λιτότητας εν μέσω ύφεσης οδηγεί και πάλι στα γνωστά: επιδείνωση της ύφεσης, αύξηση της ανεργίας, αύξηση του χρέους. Ζωντανό παράδειγμα η Ελλάδα, που βλέπει να στοιχειώνει στον εναέριο χώρο της το φάντασμα του Ιρβινγκ Φίσερ, του κορυφαίου Αμερικανού οικονομολόγου την εποχή της Μεγάλης Υφεσης. Υστερα από ογδόντα χρόνια, η θεωρία του αποπληθωρισμού χρέους γίνεται και πάλι διάσημη χάρη στην ανεκδιήγητη πολιτική της τρόικας.
Ο Φίσερ ήταν εξαιρετικά ευφυής αλλά και πολύ σαφής όταν αποκάλυπτε «το μεγάλο παράδοξο», «το κύριο μυστικό των μεγάλων υφέσεων»: «Οσο περισσότερα πληρώνουν οι οφειλέτες, τόσο περισσότερα χρωστούν», «η ίδια η προσπάθεια των ατόμων να ελαφρύνουν το φορτίο του χρέους αυξάνει το φορτίο αυτό». Το ίδιο ακριβώς παράδοξο παρατηρούμε και στην πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης.
Οσο περισσότερο μειώνονται οι μισθοί για να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί, τόσο περισσότερο αυξάνεται το πραγματικό χρέος. Αρα το θέμα δεν είναι ότι δεν εφαρμόζουμε σωστά την πολιτική. Απλώς η πολιτική δεν είναι σωστή. Οσο πιο πιστά την εφαρμόζουμε, τόσο χειρότερα αποτελέσματα έχουμε. Για τους πιστωτές όμως αποτελεί ευτύχημα, επειδή αυξάνει την αξία των χρημάτων τους και τους επιτρέπει να αγοράσουν πολύ φθηνά οτιδήποτε απαξιώνεται (ανθρώπους, επιχειρήσεις, γη).
Οντως, η προτεσταντική ηθική της λιτότητας και της εγκράτειας μπορεί να έπαιξε θετικό ρόλο την εποχή του Μαξ Βέμπερ και της Βιομηχανικής Επανάστασης. Με την έλευση όμως του 20ού αιώνα ο καπιταλισμός μετεξελίχθηκε σ’ ένα σύστημα μαζικής παραγωγής και μαζικής κατανάλωσης. Η λιτότητα παραχώρησε τη θέση της στον καταναλωτισμό, που έγινε ο νέος κινητήριος μοχλός του οικονομικού συστήματος.
Επιστροφή, λοιπόν, σε πρότυπα λιτής κατανάλωσης του 19ου αιώνα συνιστά επικίνδυνο αναχρονισμό, που δεν συμβιβάζεται ούτε καν με τη λογική και τις ανάγκες του σύγχρονου καπιταλισμού. Η λιτότητα μακράς διαρκείας απέδωσε καρπούς στην περίπτωση της Γερμανίας επειδή η χώρα αυτή στηρίζεται στις εξαγωγές και όχι στην εσωτερική αγορά. Αν όμως όλες οι πλούσιες χώρες ακολουθούσαν το παράδειγμά της, τότε θα στέρευε η παγκόσμια ζήτηση και θα υφίστατο τις οδυνηρές συνέπειες και η Γερμανία.
Γιατί λοιπόν εμμένουν οι Γερμανοί; Δεν βλέπουν ότι είναι καταστροφικό για τις χώρες της περιφέρειας; Προφανώς και το βλέπουν, αλλά αυτός πιθανώς να είναι ο στόχος τους. Να μετατρέψουν την ευρωπαϊκή περιφέρεια σε μια ζώνη χαμηλών μισθών, που θα αποτελέσει πλατφόρμα εξαγωγών για τις γερμανικές πολυεθνικές προς τη δυναμική Ασία. Η Γερμανία της Μέρκελ ακολουθεί μια επεκτατική εθνική στρατηγική, που προσπαθεί να υποτάξει την περιφέρεια της Ευρώπης για να την καταστήσει ορμητήριο προς τις αγορές της Ασίας. Εχει αναπτύξει προνομιακές σχέσεις με τη Ρωσία για την εξασφάλιση ενέργειας. Εχει μετατρέψει τις ανατολικές χώρες της διεύρυνσης του 2004 σε φθηνό παραγωγικό εργαστήρι για τις επιχειρήσεις της. Και το σπουδαιότερο, εφοδιάζει την Κίνα με κεφαλαιουχικό εξοπλισμό και τους Κινέζους νεόπλουτους με αγαθά επιδεικτικής κατανάλωσης (κυρίως πολυτελή αυτοκίνητα).
Πηγή: Καθημερινή
