Πάμε γερά

Οι Ουκρανοί το 'χουν ξαναζήσει το έργο των πλέι οφ,για ένα εισιτήριο σε Παγκόσμιο Κύπελλο,κι όχι με ευχάριστες αναμνήσεις.Το '98 αποκλείστηκαν,ακριβώς σε τέτοια φάση, από την (εν συνεχεία 3η στη Γαλλία) Κροατία.Και το 2002 από την (εν συνεχεία φιναλίστ στην Απω Ανατολή) Γερμανία.Ωσπου το 2006 κέρδισαν την πρόκριση απ'ευθείας, πρώτοι στον όμιλο και μπροστά απ'οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή ομάδα και...ησύχασαν.
Για μας,που αλλιώς τα φανταζόμασταν κι αλλιώς μας ήλθαν τα πράγματα στο γκρουπ,
η διαδικασία είναι πρωτόγνωρη.Οχι,όμως,και η ίδια η Ουκρανία!
Οπως και να 'χει,φτάσαμε στο (στα,αν βάλουμε και τη ρεβάνς την Τετάρτη) «ματς της ζωής» των διεθνών.Απόψε (8μ.μ.,Mega) στο Ολυμπιακό Στάδιο, με διαιτητή τον Γάλλο Λοράν Ντουαμέλ. Ενα διφορούμενο deja vu. Το 2003 στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, από μια σέντρα του Τσιάρτα και μια προβολή του Χαριστέα (1-0),αφού πολύ νωρίτερα
ο Γιαννακόπουλος είχε χάσει πέναλτι,κατ'ουσίαν σφραγίστηκε η πρόκρισή μας στο EURO 2004.Το 2005 στο «Καραϊσκάκη»,από μια ολιγωρία του Μπασινά και μια αντεπίθεσή τους στο άδειο γήπεδο,ο Χούσιν έβαλε το γκολ (0-1) που τους έστειλε,από τη μεγάλη πόρτα, στη Γερμανία.Τώρα,σ'ένα τρίτο διαφορετικό γήπεδο του Λεκανοπεδίου.Μ'έναν τρίτο διαφορετικό προπονητή,μετά τον Μπούριακ και τον Μπλαχίν,ο Μιχαϊλιτσένκο,απέναντι από τον Οτο Ρεχάγκελ.
Ο Γερμανός πιστεύει ότι όλος ο αγώνας σήμερα είναι οι προσωπικές μονομαχίες,απ' άκρου εις άκρον του γρασιδιού.Ιδίως όχι εκείνες στον αμυντικό ή στον επιθετικό χώρο τόσο, όσο εκείνες στη μεσαία γραμμή.Στον άξονα και στα πλάγια.Η ελπίδα είναι ότι ο Κατσουράνης κι ο Καραγκούνης θα «κερδίσουν»,στο...δύο εναντίον δύο,τον Τίμοστσουκ και τον Γκάι.Η ελπίδα,επίσης,είναι ότι ο Βύντρα κι ο Σπυρόπουλος θα ακολουθήσουν αποτελεσματικά την κίνηση των ακραίων χαφ,είτε τις στιγμές που εκείνοι παίζουν σαν εξτρέμ είτε όταν κλίνουν μέσα.
Κατά τα λοιπά,και αυτοί θα παίξουν όπως το συνηθίζουν (4-4-2,που με την κίνηση του Σεφτσένκο και των πλάγιων ανάμεσα στις γραμμές γίνεται 4-5-1) και εμείς...το ίδιο (3-4-3 που,στην αμυντική αναδίπλωση, γίνεται 5-4-1).Στα τρία διαζευκτικά της ενδεκάδας,εκείνο που φαινόταν χθες να έχει ήδη λυθεί ήταν ο δεξιός στόπερ δίπλα στον λίμπερο Μόρα και στον σίγουρο,αριστερά στη διάταξη των τριών σέντερ-μπακ,Κυργιάκο. Παπασταθόπουλος, μπροστά απ'τον Αβραάμ Παπαδόπουλο.Η ιδέα είναι ότι ο Παπασταθόπουλος θα 'χει τον Σεφτσένκο,ο Κυργιάκος θα παίζει το ξύλο με τον Μιλέφσκι κι ο Μόρας θα μαζεύει τα σκουπίδια.
Στο άλλο μισό του γηπέδου, με τον Γκέκα στην αιχμή και τον Σαμαρά στ'αριστερά εναντίον του ομογενούς Ευγένιου Χατσερίδη (που στην Ντινάμο Κιέβου παίζει κεντρικός οπισθοφύλακας,αλλά στην Εθνική δεξιός μπακ),το διαζευκτικό για τα δεξιά,Χαριστέας ή Σαλπιγγίδης,παρέμενε...παιζόμενο φίφτι φίφτι.Το ίδιο και το σε ποιον θα πέσει ο κλήρος,Τζόρβα ή Σηφάκη,για τα γκολπόστ.
«Ετοιμαζόμαστε για σκληρή μάχη.Βασίζομαι στους πεπειραμένους μαχητές μας.Σεφτσένκο, Τίμοστσουκ,Μιλέφσκι,Γκούσεφ.Ιδανική κατάληξη για μας θα 'ταν μια ισοπαλία εκτός έδρας και η νίκη εντός.Πολλές παράμετροι μπορεί να επηρεάσουν τα αποτελέσματα, αλλά εγώ έχω πει στους παίκτες μου να παίξουν και σ1τα δύο ματς για τη νίκη» δήλωσε ο Μιχαϊλιτσένκο.
Για τον διεθνή Τύπο,το εγχείρημα της Ελλάδας είναι να ξανακερδίσει τον σεβασμό της παγκόσμιας κοινότητας.«Θα χρειαστεί να παίξουμε με εξαιρετική πειθαρχία,ακόμη κι αν συμβεί να κυνηγάμε το σκορ» είπε, στο Γαλλικό Πρακτορείο,ο Σεφτσένκο.«Η Ελλάδα έχει επιδέξιους ποδοσφαιριστές,συγκεντρωμένους στο πλάνο,επικίνδυνους στις αντεπιθέσεις. Πιστεύω ότι ένα ελαφρύ προβάδισμα το έχουμε εμείς.Κυρίως,διότι η σειρά ξεκινά στην Αθήνα...».